ayağı kırık bir at gibi topallıyordum ortasında hayatımın
ve tüfeğin icadına asırlar vardı
sana son mektubumu
dört nala heceleyen
ayağı kırık bir at getirecek
beni unut artık
atı da vurman gerekecek
Yansıma evrenimiz olabilirmiş. O da gelecekten geçmişe doğru akıyormuş. Turok and Boyle isimli iki Fizikçi şunu sormuş; Peki ya Big Bang her şeyin başı değil de ortasıysa?
Bilgisayarda bir simülasyonu sonsuz kez yeniden başlatsan, simülasyondakiler her defasında o olayı ilk defa yaşıyor olduğunu düşünüyor. Diğer hiçbir ihtimali asla görmeyen bizler, kimbilir tam şu anda içinde bulunduğumuz anı kaç kez yaşadık...
“Şu anda hiçbir şeye inanmıyorum, hiç umudum yok. yaşama çekicilik katan her şey bana anlamsız görünüyor. Ne geçmiş duygusu var içimde ne de gelecek; şimdi de gözümde yalnızca bir zehir.”
Naked (Mike Leigh, 1993)