คุณประตินันท์ (ss2)

นายประตินันท์ ศัลย์อดิศร | ม.๗ | 178/60 | ไทยแท้ |

#WTW_COMMU

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

#WTW_COMMU

"ขอบคุณจริงๆที่คุณเมตตามารักรักกัน"

"เจอกันแล้วก็อย่าจากผมไปเลยนะครับ"
.

"..." > พูด

'...' >คิด

(...) >ผปค.

(โค/โรล/เวิ่น >ได้เสมอ)
Doc : https://t.co/iOH1ClBB7i

[โรงสกูลวังเทวินทร์ @WTW_COMMU]

#19yearWTW
กิจกรรมครบรอบวันก่อตั้งโรงสกูลวังเทวินทร์

นักเรียนทุกระดับชั้นงดการเรียนการสอนเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมตลอดทั้งวัน มีการแข่งขันและมอบรางวัล ทั้งยังมีบูธกิจกรรมเล็กน้อยให้ได้ร่วม

รายละเอียดกิจกรรม : https://t.co/FOmhkEC19g

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

@prong_wtw “ครับ“

นั้นก็โกหกวันนี้เขาไม่ได้แตะสุราเลยแม้แต่คราเดียวหากจะว่าเขาเมาหรือไม่ ก็คงตอบไปว่ามึนเมา เมาสุราก็คงมิใช่

เมารักนะซี

สรภัทรฟุบใบหน้าเข้ากับลาดไหล่เปรียบดั่งว่าไหล่นี้คือที่พักพิงอันแสนสบายเสียจนยากที่จะถอนตัว

กลิ่นหอมอยากกายอีกฝ่ายช่างทำให้เขาผ่อนคลาย

[สรภัทร @sonraphat_WTW]

(เก๊กมาตั้งนานสุดท้ายแพ้น้ำตาเขา)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "ผมรบกวนคุณมามากแล้วสิ.. แยกย้ายกันเถอะนะครับ"

ปรงไม่รอคำพูดใดๆเพียงรีบหันหลังวิ่งออกไปจากตรงนั้นเพราะหากนานกว่านี้อีกฝ่ายคงได้เห็นน้ำตา

"ฝ..ฝันดีครับ"

ปรงตะโกนบอกลาไล่มา แล้วรีบจ้ำเท้าออกไปทางหอพักตน พอแน่แล้วว่าไกลสรภัทรก็คร่ำครวญออกมาทั้งทาง

"เจ็บเหลือเกิน ฉันมันโง่.."

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW พลันความเจ็บปวดที่ไม่เคยรู้สึกก็แล่นเข้ามากัดกินใจจนอยากจะร้องไห้มันเสียตอนนี้

"ฮะๆ.. ฮ่าๆๆ... นั่นสินะครับผมคิดไว้อยู่แล้วล่ะ "

"ไม่เป็นไรเลยครับมันก็ควรจะเป็นเช่นที่คุณพูด"

กลายเป็นว่พูดติดๆขัดๆพร้อมรอยยิ้มเจือน้ำตา

"อ่า..ดึกแล้วสิผมคงพูดอะไรไม่เข้าท่าเพราะเมา"

(+)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW แต่ก็หวังอยากให้อีกฝ่ายช่วยพูดให้แจ้งเสียทีว่าที่มาทำดีด้วยนั้นต้องการอะไร หรือมีเพียงตัวเองที่คิดเข้าข้างตนฝ่ายเดียวว่าเราสองคนจะใจตรงกัน

"ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร ผมรู้มันควรจะเกิดกับสตรีหาใช่กับบุรุษด้วยกัน"

"ผมวิปลาสไปแล้วหรือไม่ครับ"

พูดแล้วพลางปล่อยมือสบตารอคำตอบ

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "อยู่ด้วยกัน?.."

ปรงหยุดเดินแล้วมองหน้าอีกฝ่าย ไม่เข้าใจว่าที่อีกฝ่ายพูดนั้นหมายความเช่นไรแน่

หลงใหล..?

"คุณสรณ์ครับ..ผมไม่รู้ว่าทำไมทั้งที่เกิดเป็นชาย มันผิดไหมครับหากที่คุณว่าหลงใหลนั้นผมรู้สึกกับชายด้วยกัน"

ปรงทั้งสับสนและรู้อยู่เต็มอกว่ามันผิดแปลก
(+)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไมพระพุทธเจ้าจึงสละรักแล้วถึงตัดกิเลสได้ ตอนนี้ปรงมีแต่ความต้องการอยากอยู่ใกล้ๆ อยากสัมผัส มากเสียจนมือที่กุมกันไว้นี้ไม่อยากปล่อยเลย

"คุณสรณ์..คุณจะรังเกียจกันก็เชิญเถิด..แต่ว่าผมเพียงอยากบอก ผมชอบนะเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆคุณ ไม่ชอบทำให้คุณเสียใจ"

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "ขอบพระคุณอะไรกัน.. เป็นกันเองเถิดหากอยู่กับผม"

ยามนี้ปรงคลี่ยิ้มออกมาบางๆและเมื่อฤทธิ์สุรายังไม่จางจึงกล้าขอสิ่งที่ไม่เคยปริปากขอ

"ผมอยากอยู่กับคุณสรณ์นานๆ ยังไม่กลับได้ไหมครับ"

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "หากมีอะไรคุณระบายออกมาให้ผมฟังได้ทุกเมื่อนะครับ"

"แล้วก็..ขอโทษที่ทำให้ไม่สบายใจต่อไปนี้หากไปไหนผมจะไปกับคุณทุกที่เลย"

มาคิดๆแล้วที่พูดไป จู่ปรงก็รู้สึกเอ็นดูคนตัวใหญ่กว่าตรงหน้าจริงๆ ราวกับสุนัขตัวใหญ่ติดเจ้าของไม่มีผิด..

อ่า..เจ้าของ?

พอคิดแบบนั้นแล้วหากได้ครอบครองคงดี

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ใบหน้าที่ระเรื่อจากฤทธิ์สุราอยู่ก่อนแล้วชัดขึ้นยิ่งกว่าเก่าเพราะอาการเขินอายจากการกระทำของอีกฝ่าย ปรงเองก็หาได้เมามายเสียจนไม่รู้ความหากแต่ยากจะควบคุมตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่แม้แต่จะคิดจะยั้งตน ยื่นมือไปลูบศีรษะสรภัทรเบาๆ
ถือโอกาสว่าต่างก็เมาทั้งคู่ซบใบหน้าคลอกัน
(+)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ปรงตอบรับคำขอทันทีราวกับว่าต้องการที่จะกอดเช่นกัน จริงๆแม้อยู่ตรงหน้าแต่เหมือนอีกฝ่ายมีกำแพงที่สูงตระหง่านเกินเอื้อม ได้แต่รอโอกาสที่เขาจะลดกำแพงลงมาบ้างและในที่สุด..

"คุณดื่มมาหรือครับ"

ปรงซุกหน้าลงกับอกกว้างแล้วเอ่ยถามเสียงอู้อี้ คนถามนี่แหละเมา เมาจนไม่เล่นตัวใดๆขอกอดก็ให้

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ได้ยินคำตอบก็รู้ได้ว่าคงจะไม่สบายใจมากแน่ๆ โดยปกติหากเป็นคุณพ่อปรงส่งจดหมายมาคงมีความสุขแต่กับคุณสรณ์คงต่างกัน แต่ปรงเองก็ไม่ได้ซักถามต่อหากอีกฝ่ายไม่เล่าเพียงแต่พยักหน้ารับ

เมื่อถูกเรียกก็ทำตามอย่างว่าง่าย ขยับเข้าไปใกล้มากกว่าเก่า

"มีอะไรหรือครับ"

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "ไม่มีใครมาแตะต้องผม.. ไม่ต้องกังวลนะครับ"

ผมยอมแค่คุณ..

อยากจะเอ่ยต่อแต่ก็กลัวเหลือเกินว่าจะเหมาะสมไหม

"แล้วคุณล่ะครับ เครียดอะไรหรือเปล่าทำไมถึงสูบบุหรี่"

ปรงไตร่ถามอย่างไม่มีท่าทีดุแต่อย่างใด สายตาก็ส่งแต่ความห่วงใยให้

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW เหตุใดจึงไม่กล่าวตำหนิผมให้มากกว่านี้ หากเป็นแบบนี้ผมคงได้เคยตัวอีกแน่..

ปรงคิดในใจปล่อยให้อีกฝ่ายจับต้องตามใจพลางเมื่อถูกลูบใบหน้าก็แนบแก้มเนียนรับอย่างไม่รังเกียจ

เขาเองก็ได้กลิ่นบุหรี่ที่ตัวอีกฝ่ายจึงปริปากถาม

(+)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ความมึนจากฤทธิ์สุราเกินกว่าจะตั้งสติให้สมประกอบแต่ก็สร่างขึ้นมาได้นิดหน่อยเพราะสีหน้าของชายที่รักครั้งนี้เจ็บปวดเพราะตัวเอง

หลังจากเงียบมานานก็ปริปากตอบ

"ขอโทษครับ.."

"ผมหลงไปกับความสนุกเพียงชั่วครู่"

คำตอบก็ยังไม่พ้นตำหนิตัวเอง ต้องเห็นอีกฝ่ายทุกข์จึงจะคิดขึ้นมาได้..

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW คนถูกไต่ถามหายใจหายคอแทบไม่ออกคิดว่าหากถูกตำหนิแบบครั้งก่อนๆคงสบายใจกว่าที่จะเห็นอีกฝ่ายน้อยใจเพราะตัวเองแบบนี้

ทำให้ฉุกคิดได้ว่าใจลึกๆแม้จะชอบคนตรงหน้าอยู่บ้างแต่ตัวเองก็เป็นคนเห็นแก่ความสุขตัวเองมากจริงๆ

ถึงจะไม่ถูกตำหนิแต่ก็ตำหนิตัวเองระหว่างปากที่ปิดไม่กล้าโต้ตอบ
(+)

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ได้แต่ตั้งคำถามในใจกับตัวเองว่าทำไมอีกฝ่ายจึงจำเค้าร่างของตนได้แม่นยำเพียงนี้แม้ในที่สลัวแบบนี้ก็ยังเรียกชื่อออกมาชัดเจน คำถามที่ว่านั่นปลอบใจตัวเองแท้ๆเราเจอกันบ่อยๆยกเว้นแต่ช่วงนี้ที่ปรงออกเที่ยวแทบทุกวัน..

คนถูกเรียกหลับตาปี๋เพราะรู้แน่ว่าจะถูกตำหนิก่อนจำนนเดินไปหา

"ครับ.."

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW "คุณสรณ์..?!"

เล่นเอาคนเมาเกือบสร่าง อุทานออกมาบางเบากลัวอีกคนจะรู้ถึงการมาของตน

ปรงหันหน้าหันหลังจะไปต่อหรือจะย้อนกลับ ไปต่อก็กลัวจะโดนตำหนิ หันหลังกลับก็ไม่รู้คืนนี้จะไปซุกหัวนอนที่ใด..

[คุณประตินันท์ (ss2) @prong_wtw]

@sonraphat_WTW ช่วงนี้คุณชายขี้เหงาออกเต็ดเตร่ยามราตรีด้วยใจคึกคะนอง เดี๋ยวไปกับคนโน้นทีคนนี้ทีเพราะคิดว่าครั้งแรกไม่เป็นไรจึงทำต่อๆไป กับคนที่ใจว่ารักนักรักหนาตอนนี้ให้สัญญาเขาไว้แต่ก็แอบมา
จนวันนี้คิดอยากกลับเองก็ลากร่างเมามายมาจนถึงรั้วหลังโรงสกูล.. เจอ'เขา'เข้า
(+)