吟霖

Am here alone, in the flash of light; watching the surge flows. 【Flashing—ephemeral lightning at the eventide】 | 🕊️ @Eternalblaze__

[吟霖 @provisorylight]

หนึ่งคำรณแล้วจรจาก
สองก้าวย่างดั่งหนึ่งโอภาส
ยาตร์สามนั้นคือสิ้นพิพากษ์

———ผู้ธำรงอยู่ในอนธการ เฉกคนเขลาเร้นลี้จากแสงสุริฉาย มิวายเมามายในแสงแถง

ลมวัสสาคำรามครืนครั่น เถลิงนามผู้เมามายในอรุณอับ

หยินหลิน，吟霖

[吟霖 @provisorylight]

@EternalBlaze__ “ไม่รับปาก”

หยินหลินคลี่ยิ้ม ส่ายหัวไปมาช้า ๆ

“แต่เธอคงไม่ได้กลัวจริง ๆ หรอก ใช่หรือเปล่า?”

[吟霖 @provisorylight]

“อืม…”

นิ่งคิด เคล้าด้วยเสียงครวญ
คล้ายว่ากำลังมีบางสิ่งในใจ

[吟霖 @provisorylight]

คราหนึ่งปรากฏซึ่งแสงไฟ
ประกายวาบ ณ จุดหนึ่ง

แล้วหายไปตลอดกาล—ไม่สิ กล่าวว่าเป็นปรากฏการณ์หายากก็ว่าได้กระมัง?

เช่นตอนนี้

ที่หยินหลินหายจากสายตาของผู้คนอีกครั้ง

[吟霖 @provisorylight]

@EternalBlaze__ ยกขนมขึ้นมากัดหนึ่งคำ จงใจเคี้ยวและละเมียดชิมรสชาติ ให้รสหวานคงอยู่บนลิ้นนาน ๆ

“รสชาติดี…ไม่เลวเลย”

หัวเราะร่วน อินทนิลสบมองเนตรวาวงดงาม

“คุณใส่ใจไม่น้อยเลยนี่”

[吟霖 @provisorylight]

“ฉันขอได้หรือเปล่า?”

[Changli @EternalBlaze__]

🥮 ?

[吟霖 @provisorylight]

@EternalBlaze__ ครั้นเห็นวิหคเพลิงนั่งอยู่บนกิ่งใหญ่ พลันนายแห่งหุ่นเชิดเงาส่งหุ่นกระบอกไปทักทายบ้าง

มือหนึ่งเชิดหุ่นให้ทำท่าทีราวกล่าวทักทาย

ส่วนเจ้าของหุ่นเชิด—แน่ว่ายืนยิ้มอยู่เบื้องล่างร่มเงาพฤกษาใหญ่

[吟霖 @provisorylight]

โชคชะตาพลันบรรจบ เราได้กลับมาพบกันอีกครา—เมื่อเสียงฟ้าคำราม ณ สนธยาย่ำ

“ไม่บ่อยนักที่ฉันกับหุ่นเชิดจะปรากฏตัว เว้นแต่ว่าจะมีเหตุอะไร”

“ส่วนคราวนี้หรือ? อยากสัมผัสกับแสงตะวันก่อนมันดับลงกระมัง”

[吟霖 @provisorylight]

แสงไฟ
คราหนึ่งซึ่งได้ยลแสงไฟ เพียงพริบตาเดียวกลับละหายจากสายตาไปแล้ว

หลงเหลือเพียงแต่เงา
แลเสียงของอัสนีคำรณ

[吟霖 @provisorylight]

เจ้าหน้าที่ไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลใด ๆ ได้ เพื่อประโยชน์สุขในการปฏิบัติงาน แลเพื่อประโยชน์สุขของเธอด้วยเช่นกัน

"นอกจากชื่อแล้ว คงไม่จำเป็นต้องรู้มากกว่านี้"

เพียงสองพยางค์ หยินหลิน—ก็มากเพียงพอที่สามารถรับรู้ได้ว่าเจ้าหน้าที่ท่านนี้เก็บงำบางอย่างไว้มากมายเกินกว่าสองพยางค์นี้นัก

[吟霖 @provisorylight]

@CounselorCassio "คำกล่าวนั้นมีความหมายแฝงหรือเปล่า?" เสียงหัวเราะในลำคอลอดออกมาหนึ่งสาย สบมองอำพันคู่งามนั้นแล้ว อินทนิลคู่นี้ของหล่อนก็หรี่ลง

กระนั้นก็หาได้ปฏิเสธระหว่างที่ติดตามไปยังสถานที่สำหรับดื่มชา

เรื่องที่ว่าม่านหมอกนั้นอันตราย แลความงดงามของมันด้วยเช่นกัน

[吟霖 @provisorylight]

@TIANH0U หญิงงามเบื้องหน้าบอกนามกลับ

ฝ่ามือที่ผายออก แสดงแทนคำพูดที่ว่า 'ถึงตาคุณแล้ว'

[吟霖 @provisorylight]

@TIANH0U เพียงเท่านี้ก็คงกล่าวได้ว่า ลมวัสสา—หยินหลิน ตอบรับคำเชิญชวนนั่นแล้ว

ในเมื่ออีกฝ่ายมิใช่เป้าหมาย
มิได้มีเหตุอันใดให้ข้องแวะทางการปฏิบัติหน้าที่ เมื่อพ้นมาแล้วคงผ่านไป เฉกมารุตอันอ่อนโยน ทว่ากลับกรีดกรายด้วยความงาม

"หยินหลิน"

มิได้กล่าวสิ่งใดต่อ นอกเสียจากทำทีเชิญชวนให้ +

[Changli @EternalBlaze__]

เลยผ่าน จรไกล
ลาไป ไม่หวนมา

เราจากลาเพียงพริบตา
มองไปยังทั่วนภาครึ้มเมฆฝน
หนนี้สรรพาต่างพากันซุกซน
จนเหล่าผู้สัญจรตามถนนล้วนประสบความวอดวาย

[吟霖 @provisorylight]

@CounselorCassio "ท่ามกลางม่านหมอก" วาจานั้นคงไว้อย่างเดิม มิได้เล่นแง่แต่อย่างใด สองเท้าก้าวล่วงจากเงา เผยให้เห็นเครื่องหน้าอย่างชัดเจน

"ย่อมได้" ตามคำเชิญชวน—หยินหลินตอบรับอย่างง่ายดาย

[吟霖 @provisorylight]

ไม่ยินดีต่อเสียงอึกทึก
ไม่ยินร้ายต่อสิ่งสงัด
ขอแค่ภารกิจเสร็จสิ้น—ต่อให้ต้องใช้วิธีใด ก็จะทำให้ลุแก่เป้าหมาย

ลมวัสสา—ปรวนแปรเกินคาด
ยากหยั่งถึงด้วยหมอกแลหยาดฝน

สิ่งเดียวที่ประจักษ์ คงเป็นการทำงานอันแม่นยำ