dinlediğim podcastte diyor ki: 'tabiatta hiçbir şey acele etmiyor; ay acele etmiyor, güneş acele etmiyor, ama insan aceleci bir varlık, biz acele ettiğimizde ruhlarımız geride kalıyor.' çünkü bir yere vaktinden önce varmak, bir parçanı yolda bırakmak demek aynı zamanda
“Pencerenizde duran saksının yerinin hep orası olacağını düşünürsünüz, düşünceniz rüzgara uymaz; devrilir. En çok yanılgıya uğratan, değişmez sandığınız her şeyin değişmesidir.”