hayat böyledir. insan peşine düştüğü şeyden mahrum kalır, çok sevdiği ile sınanır, korktuğu ile yüzleşir. nerede duygu yoğunluğun varsa tam isabet derdin orada birikir.
Haziran’ın 17’si…
Pencereyi açık bırakacak kadar yumuşak, üstüne bir şey aldıracak kadar serin bir hava…Bilmem gecenin kaçında dalıp gideriz. Hayat da biraz böyle galiba ne tam eksik ne de tamam.
Hayat bazen geç kalmış gibi hissettirebilir.
Oysa bazı güzellikler, tam zamanında gelir.
Çünkü çiçekler de aynı anda açmaz;
ama her biri mevsimine yetişir.
Kırılırsa bir gün bütün dişliler, yine döner şanlı çarkımız bizim.
Yokuşlar silinir zamanla; çıkarız düze, kavuşuruz sonu gelmez bir gündüze.
Taş bağırda, sular dizde gideriz yine de…
Çünkü bazı yollar yorarak değil, eksilterek büyütür insanı.
Bugün bir danışanım,
“Bana defalarca yalan söyledi,aldattı, manipüle etti… en kırıldığım yerde bile beni suçladı ama iyi birydi” diye de ekledi.
-Bir insanın kötü biri olması için ne yapması gerek?Tanıdğmz için utanmadığımız, gerçeği yumuşatmadğımz insanlara rastgelmek dileğyle