Kabul etmeliyiz ki bu, vefat edene yönelik bir bellek çalışması olduğu kadar, kendimize de yöneliktir, benmerkezci, bir anlamda kendimizi kurtarmaya, birinin gidişinden sonra hayatta kalışımızı anlamlandırmaya yönelik bir uğraştır.
Bahçıvan ve Ölüm’
Onun bugüne kadarki varlığı, benim kendi varlığımı, çocukluğumun varlığını doğruluyordu. Öte yandan yokluğu hafızanın tüm mekanizmasını harekete geçiriyor.
Uzun zamandır aklıma gelmeyen şeyler şimdi uyanıyor, onları ben uyandırıyorum-tüm bunların gerçekten olup bittiğinden emin olmak için. İstemli ve istemsiz bellek birlikte çalışıyor ve anıların paslanmış çarkını harekete geçiriyor, net görülmeyen yerleri siliyor veya uyduruyor.
İlkel atalarımızın kalıcı mirasından dolayı hepimizin mantıksız eğilimleri vardır. Bunlardan asla kurtulamayız. Batıl inançlara, hiçbir bağlantısı olmayan olgular arasında bağlantı görmeye yatkınlığımız vardır. Rastlantılar bizi büyüler.
Bana kalırsa saat hep öğleden sonra üç ancak insanları buna ikna etmem her zaman mümkün olmuyor… Oysa bence öğleden sonra üç her şey için mükemmel zaman, ben hep bu zamanda kalmak istiyorum.