🥀

[🥀 @PulseFootDown]

Ricco บุฟเฟ่พิซซ่า คือบุฟเฟ่จริงๆแก อยากกินกี่ถาดก็ทำเอา มีสลัด สปาเก็ตตี้ ไอติม ต้มยำเค้าให้ปรุงเอง #อร่อยไปแดก

[🥀 @PulseFootDown]

@KumpholSukunya เราอายุ 27 ค่ะ ไม่ห่างกันเท่าไหร่ 5555

[🥀 @PulseFootDown]

@KumpholSukunya เราคนชล ไม่รู้มาก่อนว่าเมืองชลมีปอบ 😭

[leveret 🐇 @krakraxt]

ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปี จะบอกความลับให้ฟัง
สัตว์พวกนี้จะรู้หมดว่าวันไหนตัวเองจะต้องตาย

ฉันทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปีเต็ม ทุกวันต้องคลุกคลีกับหมู วัว แกะ เห็นสัตว์เกิดและตายจนนับไม่ถ้วน

บอกตรงๆจากใจเลย ก่อนเข้าวงการนี้ ฉันก็เหมือนคนทั่วไป คิดว่าสัตว์คงกินนอนไปวันๆมึนๆงงๆ จนตายไปโดยไม่รู้เรื่องรู้อะไร สัตว์จะไปเข้าใจเรื่องความตายได้ยังไง

แต่พอผ่านมา 5 ปี ฉันสังเกตแววตาและการเคลื่อนไหวของมัน แล้วถึงได้รู้ว่าตัวเองไร้เดียงสาขนาดไหน

เจ้าพวกสิ่งมีชีวิตที่พูดไม่ได้เหล่านี้ ในใจพวกมันกระจ่างแจ้งเหมือนกระจกเงา วันไหนที่มันต้องจากไป พวกมันรู้ตัวดีอย่างชัดเจนเลยล่ะ

ในวันธรรมดาทั่วไป พวกสัตว์จะคึกคักมาก หมูเบียดหมู แกะขี่แกะ แย่งอาหารกันเล่นหยอกกัน แววตาสดใสดูเชื่อง ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลานอนก็นอน ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ไม่ขัดขวางการกินของพวกมัน

แต่พอถึงวันที่ต้องเข้าโรงเชือด บรรยากาศจะเปลี่ยนไปทันที ราวกับพลิกหน้าหนังสือ สัตว์ทั้งคอกเหมือนนัดกันไว้ จู่ๆ ก็เงียบกริบลงพร้อมๆ กัน แล้วเบียดตัวเข้าหากันเป็นก้อนกลมๆ ร่างกายสั่นเทาเหมือนคนจับไข้

ความสั่นนั้นไม่ได้มาจากความหนาว แต่มันคือความกลัวที่ซึมลึกออกมาจากกระดูก เวลาคุณไล่ให้มันเดินไป มันจะเอาเท้าทั้งสี่ข้างตะกุยยึดพื้นไว้แน่น

หมูตัวใหญ่หนักหลายร้อยกิโลกรัมที่ปกติแค่ไล่นิดหน่อยก็วิ่งจู๊ด วันนั้นกลับปักหลักนิ่งอยู่กับที่แล้วพยายามถอยหลัง หนีจากช่องทางเดินด้านหน้าที่ราวกับเป็นประตูนรก

คนโบราณชอบพูดว่า "ทุกสรรพสิ่งมีจิตวิญญาณ" เมื่อก่อนฉันฟังแล้วเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลย

อาการของวัวยิ่งมองยิ่งรู้สึกสะท้อนใจ วัวตัวไหนมีกำหนดฆ่าในวันนั้น มันจะไม่กินไม่นอนตั้งแต่เช้า เอาแต่ก้มหน้ายืนนิ่งอยู่ตรงมุมกำแพง ไม่ขยับตัว

ฉันเคยเห็นสิ่งนี้มานับครั้งไม่ถ้วนด้วยตาตัวเอง น้ำตาเม็ดโตๆ ไหลร่วงลงมาจากตาของมัน ดวงตาที่เปียกชุ่มคู่นั้นจ้องมองมาที่คุณ ไม่ดิ้นรน ไม่ขัดขืน ไม่ร้อง มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆ

ครั้งหนึ่ง วัวแก่ตัวหนึ่งถูกเจ้าของจูงมาส่ง เจ้าของยืนมองดูมันจากนอกรั้ว วินาทีนั้นตาของมันแดงก่ำขึ้นมาทันที มันจ้องมองเจ้าของตรงๆ ด้วยสายตาที่เชื่องและต่ำต้อย เดินตามพวกเราไปโดนหันกลับมามองเจ้าของทีละก้าว ฉันไม่มีวันลืมได้ลงเลยตลอดชีวิต

แกะก็เหมือนกัน ปกติจะกระโดดโลดเต้นตัวนุ่มนิ่มน่ารัก แต่พอถึงเวลาสุดท้ายกลับเงียบผิดปกติ เบียดกายเข้าหาเพื่อนร่วมฝูงและตัวสั่น เวลาต้อนแกะตัวปกติจะพุ่งไปข้างหน้า มีแค่วันนั้นแหละที่ผลักกันไปมา ไม่มีใครเดินนำเลย

นานๆ ทีจะมีลูกแกะที่ถูกจูงแยกออกมาเดี่ยวๆ ส่งเสียงร้องแหลมเล็กอันน่าเวทนาออกมา มันไม่ใช่การก่อกวน แต่เป็นเพราะมันกลัวจริงๆ

นานวันเข้า พวกเราคนงานไม่จำเป็นต้องดูใบสั่งของ ไม่ต้องจำหมายเลข แค่ดูจากสภาพของพวกมันก็ประเมินได้ค่อนข้างแม่นยำแล้วว่าตัวไหนที่ร่าเริงสดใส แสดงว่าวันเวลาของมันยังอีกยาวไกล ส่วนตัวไหนที่เงียบขรึมสั่นเทา ไม่กินไม่นอน แววตาตื่นตระหนกหวาดกลัว แสดงว่านั่นคือกำหนดการของสัตว์ตัวนั้น

คุณอาจจะบอกว่าพวกมันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ดูขั้นตอนการทำงานไม่เป็น แล้วพวกมันรู้ได้ยังไง

ความจริงแล้วเหตุผลไม่ได้ซับซ้อนเลย พอเพื่อนพ้องค่อยๆ หายไปทีละตัวและไม่มีวันได้กลับมาอีก พวกที่อยู่ข้างหลังก็เห็นทั้งหมด

ประกอบกับบรรยากาศรอบตัว เสียงร้องคร่ำครวญอันหดหู่ของพวกเดียวกัน พวกมันไวต่อความรู้สึกมากกว่ามนุษย์เราเป็นร้อยเท่า

คำโบราณว่าไว้ "แม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างมดก็ยังรักตัวกลัวตาย" นับประสาอะไรกับสัตว์ใหญ่เหล่านี้? การที่พวกมันเงียบ สั่น หลั่งน้ำตา ไม่ใช่เพราะมันโง่ แต่เป็นความสิ้นหวังอันลึกล้ำที่ไม่สามารถย้อนคืนอะไรได้อีกแล้ว

5 ปีผ่านไป สภาพจิตใจของฉันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตอนเข้าวงการใหม่ๆ ยังเป็นวัยรุ่นใจแข็ง คิดแค่ว่ามาทำงาน พอเห็นบ่อยๆก็เริ่มชิน แต่ยิ่งทำไปใจกลับยิ่งอ่อนแอ ยิ่งรู้สึกว่าควรจะมีความเคารพในชีวิต

เมื่อเดินออกจากโรงเชือด ฉันไม่เคยทานอาหารทิ้งขว้างอีกเลย เบื้องหลังเนื้อสัตว์ทุกชิ้นล้วนเคยเป็นชีวิตที่เคยสดใส เคยหวาดกลัว และเคยดิ้นรนต่อสู้มาก่อน

ตั้งแต่เกิดจนถึงวันสุดท้าย พวกมันไม่เคยทำอะไรผิดเลย แต่กลับยอมรับชะตากรรมที่กำหนดไว้แล้วอย่างสงบ

พอหันกลับมามองดูพวกเรา มีเสื้อผ้า มีอาหาร มีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัย แต่กลับชอบไปเครียดกับเรื่องไร้สาระ จมดิ่งอยู่กับเรื่องได้เรื่องเล็กน้อย ลองคิดแล้วมันก็น่าขันอยู่เหมือนกันนะ

เพราะฉะนั้น การมีชีวิตอยู่ก็คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว ความเรื่องมาก ความวิตกกังวล ความน้อยเนื้อต่ำใจทั้งหลาย พอมาวอยู่ต่อหน้าความตายแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย

มีความเคารพ รู้จักเห็นคุณค่า และเมตตาต่อสรรพสิ่ง นั่นคงจะเป็นการฝึกตนที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์

พูดมาถึงตรงนี้แล้ว อยากจะถามหน่อยว่า ครั้งต่อไปที่คุณกำลังทานข้าว จะนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เคยยืนเงียบและสั่นเทาเหล่านั้นบ้างไหม แล้วจะรู้สึกขึ้นมาหรือเปล่าว่าข้าวอุ่นๆ ตรงหน้านี้ รสชาติต่างไปจากเดิม?

[blue @iverylovesalmon]

งานที่เอไอควรแย่งเราที่สุด
1. ล้างจาน
2. ขัดห้องน้ำ

[Ploypatcha @PP_Alexandrite]

เคยคบผู้คนนึง นางเพิ่งกลับมาอยู่ไทยได้สักพักนึง
แล้วเป็นคนที่ชอบให้ความรู้ฉันทุกเรื่อง 555

สมมุติเวลาไปกินอะไรด้วยกัน นางก็จะมาแนว ยูรู้ไหม ที่ยูกินอยู่มันมีประโยชน์มากเลยนะ แล้วก็ร่ายสรรพคุณให้ฟัง บลา ๆ ๆ บางทีก็มีลองภูมิกุด้วยนะ เราเคยบอกยูไปแล้ว ยูจำได้ไหม?​
กุเหม่อเลย 555 แต่ฉันก็เป็นผู้ฟังที่ดีนะ ตั้งใจฟังตลอด

มีอยู่ช็อตนึงไปกินชาบูกัน ปกติฉันเป็นคนที่เวลากินอะไรร้อน ๆ​
จะรอให้มันหายร้อนนิดนึงก่อนค่อยกิน นางหันมามองแล้วถาม​
ยูทำอะไร? ของร้อนยูต้องกินตอนร้อน ๆ สิ มันถึงจะอร่อย
กูวอททท 555 แต่ตอนนั้นรักเขาไง ยอมปากพองค่า555

แล้วเวลามีเรื่องอะไรที่ฉันไม่เข้าใจ นางก็จะมาแนว ยูฟังเรานะ แล้วห้ามถามอีก ต้องจำให้ได้ จากนั้นก็อธิบายยาวมากกก
แล้วตบท้ายด้วย ยูเข้าใจใช่ไหม?
กูเหม่อเหมือนเดิม 555555 คือเข้าใจนะ จำได้ด้วย
แต่ก็กลัวลืมไง จะกดดันอะไรขนาดนั้นนน

จนมาถึงจุดพีก!!

วันนึงนางมีแพลนจะทำธุรกิจ แล้วขอให้ฉันช่วยดีไซน์ Branding ให้ก็ยินดีช่วยเต็มที่ ตั้งใจทำแล้วเอางานไปให้ดู
สิ่งที่นางพูดกลับมาคือ ทำไมยูทำแนวนี้มา? ยูไม่รู้เลยเหรอว่าเรา Taste Style แบบไหน หรือยูไม่มี Taste?
โอ้โหหหห กุปี๊ดแตกเลยค่ะ!!
คือขอให้ช่วย ก็ตั้งใจทำให้ ไม่ขอบคุณสักคำไม่ว่า แต่มาดูถูกความสามารถกุอีก ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้บรีฟอะไรให้ชัดเจน
ตอนนั้นฉันไม่เถียง ไม่อธิบาย ไม่พูดอะไรสักคำ เดินขึ้นรถแล้วขับออกมาเลย กลับถึงบ้านบล็อกนางทุกช่องทาง
หลังจากนั้นนางพยายามมาตามง้อ แต่ฉันไม่กลับไปแล้ว​
ตัดขาดเลย
ฉันเป็นนักเรียนของคุณมาตลอด แต่วันที่คุณมาดูถูกอาชีพที่ฉันตั้งใจทำมาตลอด ฉันไม่ทน
บางทีคนเราก็ไม่ได้ต้องการคนที่เก่งกว่าเราทุกเรื่อง​
แค่คนที่คุยกันแล้วรู้สึกว่าเราเท่ากันก็พอ.

[Donutty🥯 @chrysolaminarie]

แชร์ความจริงสายศาสตร์ลี้ลับ

อยากให้ดวงดีขึ้นเรื่อยๆ ต้องหัดพูดให้น้อยลง

ห้ามเล่าเรื่องอดีตของตัวเองให้ใครฟังเด็ดขาด โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งย้ายไปอยู่ที่ใหม่ ให้พยายามเก็บตัวเงียบๆ รักษาความลึกลับ ระงับความอยากเถียง หัดชมคนอื่นและหุบปากซะ จริงๆ

ทำแบบนี้จะทำให้ชีวิตและการทำงานของเราดูดีขึ้นมาก ได้รับการปฏิบัติที่ดีขึ้น หรืออาจเปลี่ยนชีวิตหลังจากนี้ไปเลย

อีกอย่าง จำไว้ อย่ารีบให้อภัยคนที่ทำร้ายเรา เพราะคนที่ช่วยเราจะช่วยเสมอ ส่วนคนที่ทำร้ายเราก็จะทำร้ายเราตลอดไป

[🥀 @PulseFootDown]

เคยมีเพื่อนแบบนี้ สรุปคือเพื่อนเป็นไบโพลาช่วงแมเนีย เป็นช่วงบ้าพลังมากลงสตอรี่เป็นจุดไข่ปลา อัดคลิปพูดคนเดียว คลิปด่า เราว่าคนนี้เข้าข่ายมากๆ ต้องลองไปหาหมอ อาจไม่ใช่ไบโพลาแต่เป็นอะไรซักอย่างแน่

[Neon @Neon42y]

พวกชุดออกกำแบรนด์ไทยใช้แต่ผ้าโยคะเมืองหนาวควาย เอวี่เดยลุคกับแม่มึงนู่นสัส ใส่ละไม่ฟังก์ชัน nylon ผสมทำควยอะไรอะมันซับน้ำเหงื่อชื้น สั่งผลิตโง่ๆตามมีตามเกิดเหรอไอ้ควาย กูจะทำออกมาดีกว่าตัว alo ตัว 5,000 รุ่นที่มันลื่น polyester ที่ไม่วาวไร้รสนิยมแบบแอโรบิกแม่ป้าให้ได้ เดี๋ยวมาคุย

[ay🍎 @aprllI]

นึกถึงลูกพี่ลุกน้อง มันนั่งมอไซเก่งมากนั่งบ่อยตั้งแต่ไหนจำความได้ โตมาเข้ากรุงเทพนั่งวินปุ้ป โดนถาม นี่น้องสก๊อยเก่าปะ 55555555555555555

[- Y - @Yiw_jp]

นั่ง Grab จนถึงที่ พี่ Grab บอกว่าน้องขี่มอไซค์เป็นใช่มั้ย นี่ก็งงว่ารู้ได้ไง เขาบอกน้องถ่วงช่วยพี่ทุกเลี้ยวเลย55555 reflex ปะ ประสบการณ์แว้นมามากกว่า12ปี

[leveret 🐇 @krakraxt]

ตอนอยู่ ป.5 ฉันเขียนโกหกในไดอารี่ไว้
“วันนี้ไปล็อตเต้เวิลด์กับพ่อแม่ สนุกมากเลย”

ความจริงวันนั้นฉันอยู่ในผ้าห่มฟังพ่อแม่ตะโกนด่ากันในห้องนอน แต่เพราะเป็นการบ้านเลยต้องหาอะไรมาเขียน และไดอารี่ครอบครัวที่มีความสุขก็ดูจะเขียนง่ายสุด

คุณครูประจำชั้นเป็นคนที่คอยใช้ปากกาสีแดงเขียนคำตอบสั้นๆ ไว้ใต้ไดอารี่ทุกวัน ใต้ไดอารี่นั้นมีข้อความติดมาว่า
“ครูอยากเห็นรูปที่ล็อตเต้เวิลด์ด้วย”

ฉันกลัวเลยไม่เขียนเรื่องสวนสนุกอีก แล้วเขียนแต่เรื่องอาหารกลางวันแทน ครูยังตอบกลับทุกอันอย่างสม่ำเสมอ

ไม่กี่เดือนต่อมาพ่อแม่หย่ากัน และฉันต้องย้ายโรงเรียน
สมุดไดอารี่หายไปตอนย้ายบ้าน ผ่านไป 20 ปี ตอนจัดของย้ายบ้านเจอสมุดเก่าใต้กล่องเก่าๆ เลยเปิดดูด้วยความดีใจ แล้วมือฉันก็ชะงักที่หน้าสุดท้าย

ข้อความที่ครูเขียนตอบวันสุดท้ายคือ...

“ถ้ามีวันไหนเขียนเรื่องที่เกิดขึ้นจริงได้ ครูจะอ่านให้ฟังเป็นคนแรกเลย รออยู่นะ”
วันที่นั้นคือวันก่อนที่ฉันจะย้ายโรงเรียน และหลังจากนั้นมันว่างเปล่าเหมือนสมุดโน้ตใหม่

ฉันจึงโทรไปที่โรงเรียนเก่าถามเบอร์ครู ครูเกษียณแล้ว แต่ทางห้องพักครูบอกว่าจะส่งจดหมายไปให้

ฉันเลยเขียนไดอารี่อีกครั้งหลังจากผ่านไป 20 ปี โดยไม่โกหกเลยสักคำ เล่าเรื่องที่อยู่ในผ้าห่มวันนั้นว่าได้ยินเสียงอะไร และกลั้นหายใจยังไง บรรทัดสุดท้ายเขียนว่า “ขอบคุณที่ตอนนั้นอ่านไดอารี่ให้ฟังทุกวันนะคะ”

2 สัปดาห์ต่อมาได้จดหมายตอบกลับ ในซองมีตัวหนังสือที่เขียนด้วยปากกาแดงเหมือนเดิม
“รออยู่นะ โตขึ้นมาได้ดีแล้วนะ คราวนี้ครูจะประทับตราให้”

ใต้ข้อความนั้นมีตราประทับว่า “ทำได้ดีมาก”

จดหมายนั้นตอนนี้ติดอยู่ท้ายสมุดไดอารี่ บางครั้งฉันเขียนไดอารี่วันนั้น แล้วส่งรูปให้ครูทางเบอร์โทร

[🥀 @PulseFootDown]

@cmiip_ อาจวิ่งไปดูเพื่อนโต๊ะข้างๆให้ไหมคะ 55555

[ปีศาจหัวโตที่รีวิวหนังสือกองโต📚 @MonsterBighead]

จักรวาลไม่ชอบคนเศร้า ไม่รักพลังงานลบ ไม่เอ็นดุวพวกตัดพ้อชีวิต แล้วคิดว่านิ่ชอบจักรวาลมากป้ะ ส่งอะไรมาเทสชีวิสแต่ละอย่าง กะให้กรุเผยรอยยิ้มตอนไหนเร้อ

[เบ้นสามย่าน @xbzzbz]

สำหรับคน ตจว ที่เคยน้อยใจว่า ตจว ท่วมไม่เคยได้รับความสนใจจากรัฐเลย ตอนนี้ก็เห็นแล้วนะคะว่า กทม ท่วม รัฐก้ไม่เอาเหี้ยไรเหมือนเดิมอยู่ดี เพราะฉะนั้นเลิกด่ากันเอง ไปด่าอีหนู อีเหี้ย

[💚🌼 สองรอยูคยอม Interlunar🌕 MTBB❤️💜💚🌼유겸진영🐜🍑 @lianhua190996]

ไม่มีความรู้เรื่องต้องธรณีสาร แต่รู้ว่าวัดนาคปรกมีลอดท้องโบสถ์ในความเชื่อเรื่องล้างสิ่งไม่มีดีติดตัวมา ธรณีสาร คุณไสย์มนต์ดำ วน3รอบอ่ะ เขาจะมีบทสวดให้ แล้วมีครั้งนึงไม่ไหวไปเอง เดินออกมาอื้อหือ! อย่างกับได้ร่างใหม่ แล้วก็พาเพื่อนไป เพราะเพื่อนก็โดนมาหนัก ตอนเดินเข้าวัดแทบต้องหาม ออกมาปุ๊ป แม่งดีดอย่างกับคนละคน 🙏🏻

[breakfast,⋆౨ৎ˚˖ @baebiebreakfast]

มันมีคำไหนแทนคำว่ากุอยากตาย แต่ไม่ใช้คำนี้ได้ไหม คือไม่ได้อยากตายจริง แต่อยากได้ประโยคที่เทียบเท่า

[ห้องทำนายดวง @Hongtamnaiduag1]

@maha_rrrani ช่วยครับ ถ้าว่ากันตามตรงคนที่อยู่ๆ คิดทำดีทำในปัจจุบันได้แสดงว่าวาสนาเก่าก็ติดตัวมาพอสมควร

[꒰ঌjunie.ju໒꒱ @juniejunior_]

ทำไมคณะกรุต้องย่อว่า hum ด้วย มี hum ไม่พอมีเลขรุ่นอีก ละนี่รุ่น42 รวมเปน hum42 โคตรทุกข์ กรุไม่กล้าใส่เสื้อคณะเลย

[Winner Neverdie @winnerneverdie]

🌟ยอมรับว่าตัวเองเคยเป็นคน “งมงาย” มาก่อน

เสียเงินไปเยอะกับการไปมู ไปไหว้ ไปบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์เข้ามาในบ้านจนเต็มบ้านเรือน เพราะเคยมูแล้วประสบความสำเร็จมากมาย

จนถึงตอนที่ชะตาชีวิตย่ำแย่ มูอะไรก็ไม่ขึ้น ไปกราบกี่ที่ เช่าอะไรมา ก็ไม่ได้ผลสักอย่าง

จนสุดท้ายตระหนักได้ว่า ถ้ามันยังไม่ถึงเวลาของเรา จะขอพรให้ตายยังไงก็ไม่ได้

เราไม่ได้ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ ไม่ได้ลบหลู่ แต่มันอาจจะยังไม่ถึงจังหวะเวลาของเรา ที่เราจะได้สิ่งนั้น

คนเราจะประสบความสำเร็จได้ นอกจากมีปัญญาและความขยันหมั่นเพียร มันต้องมีจังหวะและเวลา โชคชะตาและโอกาส

ส่วนสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะคอยหนุนดวงเราให้ดีขึ้นกว่าเดิม

ไม่ได้บอกให้ละทิ้งความศรัทธานะ เรายังศรัทธาสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ ยังกราบว่าอยู่

แต่ถ้ามากเกินจนกลายเป็นเดือดร้อน ก็อยากให้เพลาๆหน่อย เพราะนี่เคยมาแล้ว เสียเงินไปเยอะสุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกลับมา นอกจากได้กำลังใจ

เพราะการขอพรมันก็เหมือนกับการย้ำให้ตัวเราเองไปถึงสิ่งที่เราต้องการ เป็นการจูนจิตตัวเองให้ไปถึงสิ่งนั้น แต่เอาจริง มันไม่ต้องเสียเงินเสียทองมากมายก็ได้

เราศรัทธาได้ กราบไหว้ได้ แต่ต้องดูว่าเราไปยึดติดกับการหวังพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์มากไปหรือเปล่า จนลืมว่า เราต้อง Manifest ตัวเองให้อยู่ในคลื่นพลังงานที่ดี มีสติปัญญา มีวินัย มีความพยายาม

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ท่านช่วยเราได้ตามบุญกรรมของเรา แต่ตัวเราเองต่างหากที่ต้องช่วยเหลือตัวเองด้วย

เลยอยากเตือนสายมูว่า เคารพและศรัทธาได้ ขอพรได้ แต่อย่างมงาย เอามาเป็นที่พึ่ง 100% อะไรๆก็หวังพึ่งแต่สิ่งศักดิ์สิทธ์ เพราะว่าถ้าขอไปก็ไม่ได้อะไรกลับมา สุดท้ายเราจะเสื่อมความศรัทธากับท่านเปล่าๆ

ตอนนี้เราก็เพลาๆลงมากแล้ว ก็เคารพบูชาและศรัทธาอยู่ แต่ไม่ได้เสียเงินเสียทองเยอะเหมือนเดิม

อย่างองค์พ่อพระพิฆเนศก็กราบไหว้ทุกวัน แต่ไม่ได้หวังให้ท่านช่วยเหลือหรือให้พรอะไร แต่ก็ขอท่านนะ แล้วแต่ท่านจะประทานให้หรือเปล่า

เรากราบไหว้ท่านเพราะเราเคารพรักและศรัทธาในองค์ท่าน เพราะท่านเป็นเทพใจดี ช่วยเหลือมวลมนุษย์ ดีกับเรามากๆ คอยช่วยเหลือเราตลอด เราเลยเคารพบูชาเพื่อนึกถึงความดีขององค์พ่อท่าน

ฉะนั้นศรัทธา มันต้องมาพร้อมกับปัญญาและความวิริยะ

อย่าปล่อยให้ความศรัทธามันแปลเปลี่ยนความงมงาย และความงมงายนั้นทำให้ตัวเราเองและครอบครัวเดือดร้อน เสียเงินเสียทองไปมากมาย

เชื่อเราเถอะ เราผ่านมาจุดนั้นมาแล้ว เสียไปเยอะกับการไปมู ไปไหว้ ไปบูชาเครื่องราง สุดท้ายต้องมานั่งนึกเสียดายตังค์เปล่าๆ

แต่ก็นึกอีกทีก็อุดหนุนสถานที่ให้เค้ามีรายได้นั่นแหละ คิดเสียว่าทำบุญ และได้ประสบการณ์ชีวิต แล้วก็จะไม่กลับไปงมงายแบบนั้นอีกแล้ว

สุดท้าย เราเชื่อว่า หมั่นทำบุญ ทำดี ละทิ้งความชั่ว ทำจิตใจให้บริสุทธิ์ เราเชื่อว่าสิ่งดีๆจะตามมาเอง

หวังว่าบทความนี้คงจะช่วยเตือนสติใครหลายหลายคนนะ ☺️🙏

[94° @onejons_]

ละคอมเม้นฮามาก ช่วยด้วย 55252525252552525252525

[พี่ชาวี @RealChaVee]

อ.มหาลัยแก่ๆ จู้จี่ขี้บ่น ทวงงานยิกๆ เกรดออกมาได้ B+ ส่วนอาจารย์วันรุ่นๆ ใจดี พูดเพราะ หัวเราะเป็นกันเอง ให้ D+ กู รู้หน้าไม่รู้สเต็ป