هر وقت میریم مسافرت، مردی یه کیف پر از خوشمزهجات سر هم میکنه، آب میخره، قهوه آماده میکنه و تمام وسایل رو میبره توی ماشین میذاره
قبل اینکه من کلا بیدار شم همه اینکارا رو میکنه😭♥️
امیدوارم در فراخوان بعدی من اونی باشم که تیر خورده وسط قلبش، از عمق جان خستهام ازتون.
چرا نمیفهمید که مسئله ایرانه؟
ما در جنبش زن زندگی آزادی یک مسئله داشتیم و اون ایران بود،
ما در برهه کنونی یک مسئله داریم و اون باز هم ایرانه.
ایران
نه یک کلمه پس
نه یک کلمه پیش.
هر عکسی ازش میبینم قیافهش پر از مظلومیت و حس تنهاییه؛ انگار یه غمی رو از وقتی به دنیا اومده بوده داشته تحمل میکرده! ۳ ساله دارم واسش غصه میخورم؛ واسه کسی که حتّی نمیشناختمش.
حال مامانم خوب شه:)🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️
فقط میتونم به صورت نقطهای با زندگیم مواجه بشم. مثلا «الان دارم شام میخورم»، «الان دارم درس میخونم» و... اما به محض اینکه zoom out کنم و از بالا به زندگیم به صورت کلی همراه با گذشته و آیندهی نامعلومش نگاه کنم، قطعاً فرومیپاشم.
یکی از غمانگیزترین جلوههای زندگی با پدر سرزنشگر برای من اینه که باور کردم پیش هیچ آدمی حتی نزدیکترین افراد زندگیم، به اندازهی یک اشتباه هم کوپن ندارم و ممکنه کوچکترین رفتار نادرستم هیچوقت بخشیده نشه، تنها بشم و تو تنهایی زجر بکشم.