nermin yıldırım diyorki "hayatım, bir an evvel her şeyi netleştirmek arzusuyla, vakit isteyen hoş ihtimalleri çiğneyerek, çabucak razı olduğum feci sonlara koşmakla geçti" kendime rastladığım cümlelerden biri
when sylvia plath said "derin duygulara sahip olmamak ne demek bilmiyorum hicbir sey hissetmemeyi bile tam olarak hissediyorum." and I really felt that
Dhy’ci acil pratisyeni arkadaşlarıma hayat kolaylaştıracak öneriler :
1- Herkese tanı koymak zorunda değilsiniz. Herkesi memnun da edemezsiniz evet. En birinci vazifeniz gerçek acil durumları dışlamak. Acil vakayı önceliklendirmek.
2- Hasta atlayacaksınız ve atlaya atlaya öğreneceksiniz, sizi bu şekilde eğitecekler sistemsel bir sorun. Fakültelerin yerini dhy acilleri aldı.
3- Bakın bu en önemli tecrübe her branş her klinik için geçerli … Over tetkik yaparsanız gerçek hastaları daha fazla atlarsınız, müşehadenizi hasta olmayanlarla sonuç bekleyenlerle doldurmayın. Unutmayın ki tetkik/görüntüleme istediğiniz hastayı ikinci kez görmek zorundasınız.
4- Tetkik yapacaksanız kan gazı mutlaka olsun, iyi bir kan gazı sonucu göz çıkarmaz, ama kötü bir kan gazı ölüme yakınlık demektir daha alert olursunuz.
5- Herkese tanı koymak zorunda değilsiniz, bir daha yazıyorum kimi serum isteyecek, kimi bağımlı olduğu avili isteyecek, kimi paranoyak kan verip yemyeşil sonuçlarını görmek isteyecek vs vs
6- Gözünüze iyi görünmeyen hastanın vital bulgularına kendiniz bakın, hemşirenin 120/70 yazdığı hastadan nabız alamayabilirsiniz 70/40 120 bpm pulmoner emboli çıkabilir alttan
7- Hipoglisemi daha hızlı öldürüyor…