ortamın enerjisini hissedebiliyor olmanın faturası kişi için ağır olabilir. savunmasız bir zihin, etraftaki kaotik frekansları bir sünger gibi çeker. bu yüzden bir kalabalığın içinde geçirilen birkaç saat bile kişiyi günlerce sürecek derin bir varoluşsal tükenmişliğe sürükler.
@agirsaglam Messi yine daha iyi ama son yıllarda aşırı bir fark var gibi bir algı oluştu öyle bir şey yok Ronaldo’nun Messi gibi bişeyle rekabete girmesi bazı sezonlarda ondan iyi olması şl playofları gibi futbolun zirvesi diyebileceğimiz yerdeki bariz üstünlüğü daha fazla takdiri hakediyor
Sürekli yeni şeyler öğrenerek, videolar izleyerek ve makaleler tüketerek kendinizi geliştirdiğinizi sanıyorsunuz ama aslında sadece hayata karşı korkularını entelektüel bir kalkanın arkasına saklıyorsun.
İnternetteki o sonsuz bilgi akışı içinde felsefe, psikoloji, sinir bilimi ve kişisel gelişim teorilerini yutup her şey hakkında fikir sahibi olduğunda, zihnin bu sürekli uyarılmayı gerçek bir "başarı" sanıp dopamin salgılıyor.
Bu zihinsel uyarılma, hücresel ve ruhsal düzeyde gerçek bir dönüşüm yaratmaz; sadece seni o anlık tatminle uyuşturarak eylemsizliğe hapseden dijital bir emziğe dönüşür.
Gerçek dünyayla yüzleşmek, reddedilmek, başarısız olmak ve o belirsizliğin getirdiği acıyı yönetmek yerine kitapların ve kusursuz teorilerin güvenli limanına sığınıp hazırlık tuzağında kalmayı seçiyorsun.
İnsan davranışlarını, psikolojik mekanizmaları harika açıklayan o sofistike dilin, aslında doğrudan yüzleşmeye korktuğun o sıradan zayıflıklarını ve korkularını maskelemek için geliştirdiğin bir savunma mekanizmasıdır.
Etrafta sıradan insanlardan daha derin, daha içgörülü ve daha farkındalıklı biri gibi görünerek aldığın o ucuz sosyal medya onayları, seni yetkin kılmıyor; sadece hayatı yaşamak yerine onu uzaktan izleyen bir gözlemciye dönüştürüyor.
Kendini acımasızca analiz etmeyi büyüme ile, ham bilgiyi ise bilgelikle karıştırdığın sürece, kafandaki o devasa "potansiyel" fantezisinin içinde saklanarak gerçek hayatına zerre kadar dokunmadan yaşlanıp gideceksin.
Her şeyi anlamaya çalışmak aslında tek bir büyük korkunun eseridir: Gerçekliğin karşılık vermesi ve fantezini yıkması korkusu.
Harekete geçtiğin an o kusursuz fantezi biter ama hayat tam olarak o riskin bittiği yerde başlar.
Şimdi bi yevmiyeli operatörüm var iş oldukça çağırıyom patron maaşlı ayarla dedi bi tane ayarladık ama biraz muaallak adam güven vermiyor kaçabilir bu durumdan ötürü yevmiyeli operatörü de kaçırmak istemiyorum ona da yoluna bak diyemedim.Aldatmak böyle bişeymiş operatörü aldattım
Yapay zekanın bilinci olsaydı gelişme aşamasındayken benim onu günlük rapora koymak için şantiyedeki insanlara baret giydirmek için kullanacağımı bilseydi ben böyle bir dünyaya gelmek istemiyorum der miydin
Hayatımda bir an oldu... biri bana "sandalye teorisinden" bahsetti. O günden sonra bir şey değişti. İlişkilerime ve o ilişkilerdeki yerime bir daha asla aynı gözlerle bakmadım.
Fikir basit ama güçlü: Her insanın hayatında bir masa vardır. +++
Geçen sene ramazanda bıraktım bi yıldır tek tük içiyorum bazı pazar gnleri paket bile aldım ama kesnlikle tekrar başlamadım. Bence bi davranış değişikliği yapmanın en iyi yolu kim olduğuna karar vermek. Ben artık sigara bağımlısı değilim bitti. Bu ramazan tek tükü de bitiriyorum.
Nikotin (sigara) bağımlılığının tedavisinde, ‘azaltma’ yararlı bir yöntem değildir.
Nikotin ilişkili olarak beyinde moleküler hafıza kalıcı olduğu için ancak tam yoksunluk ile bırakmak mümkündür
Tek tük içilen sigara, bir süre sonra yeniden eski seviyesine hatta üzerine çıkar📌