rana

"bir araya getirdiğim bütün harfler beni anlatmaktan uzak"

[rana @ranagzell]

Piano Trio in E-Flat Major, Op. 100, D. 929: II. Andante con moto •• Borodin Trio

[rana @ranagzell]

Herkes kendine sürgün biraz

[m. @mmeralt]

sana son mektubumu
dört nala heceleyen
ayağı kırık bir at getirecek
beni unut artık
atı da vurman gerekecek

[rana @ranagzell]

"ben ki zamansız bahçeleri kucakladım"

[Bubi' Sanat @bubisanatcom]

"En iyi yıllarım uçup gitti, seninle cebelleşeceğim diye bütün güzel huylarım değişti."

Kış Uykusu, Nuri Bilge Ceylan (2014)

[rana @ranagzell]

"Neye uzattıysak elimiz
bir arşın bizden ırak
Kayıyor gözyaşlarının göğerttiği
ne varsa gövdemizden
Saklı kim
biz
sırlı kim
biz
kimdir sığıntı
biziz"

[Deus Ex Machina @cikisharitasi]

"Saframızla kesemizi birleştiren anatomi bilgisi
Hadım tarih, kundakçı matematik, geri kafalı gramer
Evet bunlar gizlice örgütlenerek alnımıza
Verem Olmak Üretimi Düşürür ibaresini çizer."

Dişlerimiz Arasındaki Ceset,
İsmet Özel.

[İstanbul’un Sineması @istanblsinema]

Metin Erksan, Sevmek Zamanı (1965) hakkında şunları söyler:

“Bütün sanatlar insan anlatır. İnsansız sanat olamayacağı gibi sanatı da ancak insan yaşar. Yani sanat insan içindir. Sanat sanat içindir veya toplum içindir gibi birtakım bayatlamış yanlışların bilimsel düşünce içinde artık yeri yoktur. Mutlak doğru bu olduğuna göre Sevmek Zamanı’na insanı anlatan film diyeceğiz. Sevmek Zamanı, büyük toplumsal sorunları çözme, bir eyleme önder olma, Türk Sineması’na bir şeyler getirme, uluslararası film yarışmaları için yapılma gibi tutarsız, boş savlardan uzaktır. Sevmek Zamanı, yalnızca insanın dramını anlatır.”

[Dergâh Yayınları @DergahYay]

Lodoslu bir İstanbul yazında, sahaftan aldığınız kitaptaki olayların başınıza geldiğini düşünün. Soluğu psikoloğunuzda mı alırdınız, sahafta mı? Kahramanımız, bu meseleyi çözmek için elinden geleni yapıyor. Unutulmuş Hikayeler, esrarengiz ama sıradan hayatların kitabı. Tüm öykülerde sizi kendine çekecek bir “tuhaflık” var.

[rana @ranagzell]

Eylül 🍂

[Yakup Şafak @TalipNail]

Divan-ı Kebir, Rubai no: 1114.
Orhan Veli’nin manzum çevirisi:

Vaktâ ki beni gamlı görürler, şâdım
Vaktâ ki harâbım sanılır, âbâdım
Toprak gibi sâkin ve hamûş olduğum an
Göklerde inilder nice bin feryâdım

(Bu tercüme Cinuçen Tanrıkorur tarafından bestelenmiştir.)

[Mustafa Kurt @mustafakurtedb]

[Hayat Bilgisi kitaplarını azıcık kenara koyun, Abdülhak Şinasi Hisar okuyun.]

"Yaşlana yaşlana gözlerimizden nice perdeler kalkacak. Günün birinde nihayet kendi kendimizle tanışarak kıymetli bir dost kazanacağız."

[Çamlıcada'ki Eniştemiz]

[Kült Filmler @kultmufilmler]

“hâlâ bilmediğim çok şey var. hayat böyle bitiyor.”

[Dergâh Yayınları @DergahYay]

Cumhuriyet devrinin önemli mütefekkirlerinden Nurettin Topçu'nun 50. vefat yıldönümü vesilesiyle, bütün yazılarının kronolojik olarak toplu bir şekilde derlendiği “Tarih Sırasına Göre Bütün Yazıları”, Dergâh Yayınları’nın 1000. kitabı olarak 10 Temmuz Perşembe günü okuyucularımızla buluşuyor! Eserle birlikte Nurettin Topçu’nun dönemin siyasi ve toplumsal olaylarıyla irtibatlı olarak kaleme aldığı “Son Hadiseler ve Biz”, “Din ile Kin’in Mücadelesi” ve “Çanakkale” başlıklı broşür halinde yayınlanmış yazılarının tıpkıbasımlarını okuyucularımıza hediye ediyoruz.

[rana @ranagzell]

Bir neş'e umdu gönül 🍃
• Selin Yücesoy • Hüseyin Kıyak

[Eyüp Kaan Yoksu @eyupkaanyoksu]

Nuri Bilge Ceylan Sinemasında Sinematografi: Ruh Hallerinin Görsel Şiiri

Nuri Bilge Ceylan, dünya sinemasının en özgün ve tanınmış yönetmenlerinden biridir. Filmlerinin derinliği, karakter analizleri ve felsefi alt metinleri kadar, kullandığı sinematografi ile de izleyiciler üzerinde güçlü bir etki bırakır. Ceylan sineması, bir yandan doğal ışığın ve kompozisyonun ustalığını sergilerken, bir yandan da mekanların ve yüzlerin iç dünyasını yansıtan bir görsel şiir sunar.
Ceylan'ın sinematografisinde en belirgin unsurlardan biri, doğal ışığın ustaca kullanımıdır. Özellikle kırsal kesimde geçen filmlerinde (örneğin Uzak, İklimler, Bir Zamanlar Anadolu'da, Kış Uykusu), güneşin doğuşu ve batışı, bulutlu havanın solgunluğu veya iç mekanlardaki loşluk, sadece bir aydınlatma unsuru olmaktan öte, filmin atmosferini ve karakterlerin ruh hallerini doğrudan etkileyen bir öğe haline gelir.

Geniş açılarla çekilen manzaralar, genellikle melankolik bir güzellik taşır. Uzak ufuklar, ağaçlar, karlı araziler veya bozkırın sessizliği, karakterlerin yalnızlığını, iç hesaplaşmalarını ve yaşamın döngüselliğini vurgulayan güçlü görsel metaforlardır. Bu sahnelerde, ışık ve gölge arasındaki kontrastlar, doğal renk paletiyle birleşerek izleyiciyi adeta o anın içine çeker.

Ceylan'ın filmlerindeki kompozisyonlar, titizlikle düşünülmüş ve her bir karenin derin bir anlama sahip olduğu görsel tablolardır. O, genellikle karakterlerini çerçevelerken, onların içinde bulundukları mekanı da anlamlı bir şekilde kullanır.

Sahnedeki objelerin ve kişilerin yerleşimi, genellikle simetri ve dengeye sahiptir. Bu, izleyicinin gözünün kadraj içinde rahatça dolaşmasını sağlarken, aynı zamanda belirli bir düzen ve estetik haz sunar.

Ceylan, sık sık derin odak kullanarak hem ön plandaki hem de arka plandaki detayların net bir şekilde görünmesini sağlar. Bu, izleyicinin sahneyi daha bütünsel algılamasına ve daha fazla ayrıntıyı yakalamasına olanak tanır. Uzun planlar ise karakterlerin üzerindeki gözlemci rolünü pekiştirir ve izleyicinin o anın içine daha fazla girmesini sağlar. Bu planlar, genellikle sessizlik ve durağanlıkla birleşerek, karakterlerin iç dünyalarındaki fırtınaları dışa vurur.

Ceylan, insan yüzünü adeta bir manzara gibi ele alır. Karakterlerin yüzlerindeki kırışıklıklar, gözlerindeki ifadeler ve hatta tenlerindeki gölgeler, onların geçmişlerini, hayal kırıklıklarını ve umutlarını fısıldar. Yakın plan portreler, bu derinliği yakalamak ve izleyiciyi karakterlerin en mahrem anlarına tanık etmek için kullanılır.

Ceylan'ın sinematografisi, mekan ve zaman algısını da ustaca manipüle eder. Filmlerindeki mekanlar, genellikle karakterlerin içsel yolculuklarının bir uzantısı gibidir. Kırsal kasabalar, uzak yollar, eski evler; hepsi birer karakter gibi filmin hikayesine katkıda bulunur.
Ceylan'ın filmlerinde sıklıkla görülen durağan çekimler ve yavaş kamera hareketleri, izleyiciye düşünmek ve hissedilen duygularla bağ kurmak için zaman tanır. Bu durum, aynı zamanda filmlerin meditasyonel yönünü de pekiştirir. Hızlı kurgu yerine, bir sahnenin ruhunu yakalamaya odaklanılır.

Bozkırın ıssızlığı, karlı bir kış gecesi veya küçük bir Anadolu kasabasının taş sokakları, sadece birer dekor olmaktan öte, karakterlerin içsel dünyalarının bir yansımasıdır. Mekanlar, karakterlerin ruh halleriyle örtüşen bir atmosfer yaratır.
Sonuç olarak, Nuri Bilge Ceylan sinemasında sinematografi, sadece teknik bir unsur değil, hikaye anlatımının ve karakterlerin derinliklerinin ayrılmaz bir parçasıdır. Işığın, kompozisyonun, renklerin ve mekanın ustaca kullanımıyla Ceylan, izleyicinin sadece görsel bir deneyim yaşamasını değil, aynı zamanda filmin ruhuna nüfuz etmesini sağlar. Onun sinematografisi, seyirciyi düşünmeye, hissetmeye ve hayatın gizemli doğasına dair bir tefekküre davet eden görsel bir şiir niteliğindedir.

[Büşra Kayıkçı @kayikcibusra_]

Yeni EP (kısa albüm) projem Weaving yayında! Her parça ismini Anadolu halı motiflerinde yer alan sembollerden alıyor. Bu sembollerin kültürel anlamlarını ve taşıdıkları hissi müziğe yansıtmaya çalıştım.
Keyifle dinlemeniz dileğiyle! 〰️〰️〰️

Dinlemek için: https://t.co/FhccRxUYW5

[Kaan H. Ökten @Kaan_H_Okten]

.

.

"Bir tel kopar
âhenk ebediyyen kesilir."
—Yahya Kemal Beyatlı

.

.
[Rubâîler, Yahya Kemal Enstitüsü Yayınları: 1963, s. 36]