Hocam teşhircilik ayrı bir konu. Bahsettiğiniz kısıma hukuken açıklamalar getirseniz de her hukuka uygun açıklama vicdani açıklama değildir. "Dümdüz adam" yolda eskort görünce de işini halletmek istiyorsa dümdüz adam değil ahlaksız bir adamdır. Eskort da ahlaksız kadındır. Ahlaksızlığını meydana çıkartacak koşulları buldu diye kimse düz sıradan olmaz. Ahlaksızdır ahlaksızlığını teşhir edecek koşul bulmuştur. Eskort ile ahlaklı kadının giyimi zaten farklı olmalı evet fakat herhangi bir ahlaksız adam için dümdüz dedirten sabit kodlarınızı da ele almamız lazım. Bir yanlış diğerini doğru kılmıyor.
"Psikolojikmen" kandırmış çıktım tahlilde ahhshd. Ağrı kesici çok içmişsin (ultra emin) ondan (ayda 1-2 belki içmişimdir) hiçbir şeyin yok dedi ve ilaçlara ek reçeteye iki tane ağrı kesici yazmış kral :D Bir karadenizliye normal insan denk düşeceğini düşünmemiştik tabii ama torbadaki dexforte ile parol sürpriz oldu. Şimdi tekrar adam akıllı randevu oluşturup çılgın olmayan gerçekten ilgili bir doktora denk düşme duası yapacağım.
Aile hekimi bazı sorular sordu tarif ettim hepsi bir arada değerlendirilmesi gereken önemli bir şey demek diyerek acil gördüğü noktalar için acile yönlendirdi. Acilde ise dünyanın en kırık ve çılgın doktoruna gelmiş olabilirim tarif ettiğin şey tıpta yok ya da sen psikolojikmen kandırıyorsun sana bunu ispatlamak için tahlil yaptıracağım diyor. Birazdan psikolojikmen kandırıp kandırmadığımı öğreneceğiz sanırım. :')
Evliliğin zor olması evlilikte kalamayacağımız yahut bekarlığın zor olması bekar olarak hayata devam edemeyeceğimiz anlamına gelmiyor. Genel manada herhangi bir ilişki durumunda zorluk çekmemiz bu ilişki durumunun olmaması gerektiğine değil kendimizi keşfetmemiz gerektiği anlamına gelir.
Her biri kendimizi ve ötekileri anlamak için bir fırsat taşır. Bu elbette zulme dönen, içinde kalması artık zor olan noktada evliliğin bitirilmeyeceği anlamına veya da bekarlığın karşı cinsle ilişki kurmaktan daha iyi bir seçenek olduğu anlamına gelmiyor.
Arkadaşlarımızla eve çıkmak, ailemizle yaşamak, bir grup insanla bir süre iş yapmak gibi ötekilerle sürdürmeye çalışacağımız ilişkilerimiz de benzer derecede zorluklar barındırıyor. Bazen uzun süre yalnız kaldığımızda bu ilişkilere ihtiyaç duyuyor uzun süre ilişkilerin içinde olduğumuzdaysa biraz mesafelenme ihtiyacı hissediyoruz.
Tam buralarda bu ihtiyaçlara yüklediğimiz anlamlar hakikatinden biraz çarpık olarak genelde "burada kalamıyorum çünkü bir başka şeye aidim ve ona gitmeliyim" şeklinde oluyor demektir.
Odaklanmamız gereken nereye gitmemiz gerektiği değil içinde kaldığımız durumu başka nasıl yorumlayabileceğimiz ve neye ihtiyacımız olduğudur.
Bekarlığın ve evliliğin yara olduğu bir hususta tabii ki dertlenebiliriz. Evliliği arzulayabiliriz. Sadece biraz da hangi ihtiyacımızla karışıyor bu arzumuz ona bakmak evliliğe veya bir başka ilişki durumuna daha şeffaf geçmemizi sağlayacaktır.
Taymın ta ilk zamanlarından beri takip ettiğim ve bundan neredeyse pişman olmadığım iki beyefendi abimizin hesaplarıdır. Hak verdim hocam. Hiçbir sorumluluk verilmemiş kız çocuğu da zaten benzer bir yetişkin oluyor. Esasen mesele o nokta.
Bunun Allah vergisi olmasından ziyade anne ve babaların özellikle erkek çocuklarına hiçbir sorumluluk vermemesiyle ilişkisi var. Temel yaşama ihtiyaçlarının bile evde annenin ya da kız kardeşin giderdiği bir erkek, evlendiği zaman aldığı komutun dışına çıkamayan robota dönüşüyor.
Zamanla da yanlış ve doğru insanlar olmadığını her birinin imtihanın parçası olduğunu kavrıyor yahut kavrayacaktır insan. Zira insan da yaşam da çoktan seçmeli bir matematik sorusunun yanlış ve doğru cevapları gibi tek bir hal içinde değildir. Yanlış gördüğümüz de doğru gördüğümüz de bizden hem bir şeyler götürebilir hem bir şeyler katabilir. Dolayısıyla yanlış ve doğru insan yerine hemhal olup karışmak istediğimiz insanlar ve karışmak bir arada olmak istemediğimiz insanlar olarak belki değerlendirmek ve bakmak daha yerinde olabilir.
Yanlış iki insanla karşılaşırken onlarca doğru insanla karşılaşırsın. Biri yıkarken insanı, birileri de onarır. Mevzu da bu ya; O imtihan edecek, sonra yaralarını saracak. Bu hep böyledir.
Canım kuzen şimdi hepsi için fikrim var üzerine makale yazma özelliği de var twitterda sınırı kaldırdım tik alıp. Ama çok yanlış bir zamanda çıktı karşıma aşırı yorgun hissettim. Ben bir ara dönüp tekrar okuyup cevaplayayım olur mu, mesul hissedip kendimi mazeretimi açıklamak istedim kdfjf:D
Evvela umre, sonra islam coğrafyası ve sonra diğer ülkelere geziler duası inşallah. Çok fena imrendim, ailemin bir üyesi de Halep'e görevlendiriliyorken Umreye gitmek nasip olursa sonrasında bir de Suriyeye gitmeli. Öncesinde kitabı okumak alınacak zevki birkaç katına katlar tabii 🤎
Taha abinin Suriye kitabına “Bir Rüyayı Hatırlar Gibi” adını verdiği gibi, gerçekten de rüya gibi bir seyahat oldu hamdolsun. Rabbim Suriye’nin yaralarını sardığını görebilmeyi nasip eylesin.
Şehir yalnızca yaşamın sürdüğü, binaların olduğu maddeden ibaret bir mekan değil insan için. İçinde anılarının, yaralarının, umutlarının ve nice çukurunun da olduğu bir yer. Doğduğumuz şehirler çoğu zaman içine doğduğumuz aile, içinden doğduğumuz anne de demek. Nitekim doğduğumuz şehre dönmek annemize dönmekle doğduğumuz şehirden göçmek annemizden göçmekle aynı yere temas ediyor gibi. Nice görüşmelerde şehrinden göçenlerle, şehrine dönenlerle, şehrinden çıkamayanlarla mütemadiyen anneyi konuşmak zannımca bundan allahu alem.
Yavaş yavaş kendimi kibre düşmeden tebrik edebilmeyi öğrendiğimi fark ediyorum. "Aferin Rana bak burada emek verdin Allah nasip etti", "Elhamdülillah Rana zor bir meseleyi olgun vakarlı şekilde ifade ettin", "Rana burada zahmet verdin Rahmete eriştirildin".. Kendimi kibre düşmeden tebrik edip, mutmain hissedebilmek bir ötekini de hasede, kıskançlığa düşmeden tebrik edip onun adına sevinebilmeye sevk ediyor. Kendimiz üzerinde çalıştığımız birçok konu bir ötekinde yansımalarını gösteriyor. Güzel şeysin psikoloji 🌿