به نام ایران،
امروز این افتخار را دارم که در کنار شاهزاده رضا پهلوی، مسئولیت مدیریت ارتباطات دفتر ایشان را بر عهده بگیرم.
برای من، این مسئولیت صرفاً یک جایگاه حرفهای نیست؛ بلکه ادامه و تکامل همان پیمانی است که سالها به آن باور داشتهام.
ایران، تنها هدف ماست.
ما امروز در برابر خواست ملتی مسئولیم که در صدها شهر به خیابانها آمدند؛ ملتی که برای آزادی، دهها هزار ستاره جاویدنام را فدای میهن کرده است. خون پاک آن جاویدنامان و اراده استوار مردم، بزرگترین مأموریت ملی را بر دوش ما میگذارد.
شاهزاده رضا پهلوی بارها تأکید کردهاند که این مبارزه، درباره یک فرد نیست؛ بلکه درباره اراده یک ملت برای رسیدن به آیندهای است که شایستگی آن را دارد: آیندهای بر پایه آزادی، حاکمیت قانون، کرامت، امنیت و امید.
خدمت در کنار ایشان در راه این آرمان بزرگ، افتخاری است بیپایان و پیمانی است سنگین که با تمام توان و تجربه خود برای تحقق آن تلاش خواهم کرد.
از همه همکاران گذشته و کسانی که در این سالها همراه و پشتیبان من بودهاند، صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم در کنار یکدیگر، با همدلی، مسئولیتپذیری و تمرکز بر مصلحت ملی، سهمی در پیروزی نهایی ملت ایران داشته باشم.
پاینده ایران
پیش به سوی آزادی و بازپسگیری میهن
نمیتونم بگم بعد از این دایرکت چه احساسی بهم دست داد ولی من چهره کسی که بهم شلیک کرد رو کامل بخاطر دارم؛ شباهت زیادی بین این عکس پروفایل و چیزی که در ذهن منه وجود داره و نمیدونم چی بگم…
فقط کافیست تصور کنید یک تشکل شناختهشدهی پادشاهیخواه یا حامی شاهزاده رضا پهلوی، در بیانیهای رسمی، منتقدی را بهعلت ابراز انتقاد «نجاست» بنامد. بسیاری از «خبرنگاران» بیبیسی فارسی احتمالا اعلام وضعیت ویژه میکردند و از «نفرتپراکنی» و «خطر پادشاهیخواهان» سخن میگفتند.
هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
از درگذشت ناگهانی سناتور لینزی گراهام، دوست ثابتقدم مردم ایران و مدافع سربلند آزادی، بسیار متاثر شدم.
در لحظاتی که به شفافیت و قاطعیت اخلاقی نیاز بود، سناتور گراهام در سمت درست ایستاد. در روزهایی که دوستان و همراهان مردم ایران اندک بودند، او در مبارزه با استبداد، در کنار آنان ایستاد.
او از جایگاه و نفوذ خود بهره گرفت تا صدای مبارزان راه عدالت در مراکز قدرت شنیده شود.
ایرانیان حمایتهای سناتور گراهام را در جریان انقلاب شیروخورشید هرگز فراموش نمیکنند، و یاد او را همواره با سپاس و احترامی عمیق گرامی خواهند داشت.
مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده، دوستان و همکاران سناتور گراهام، و همچنین به مردم ایالت کارولینای جنوبی و سراسر ایالات متحده آمریکا ابراز میداریم.
روحش در آرامش باد. امید که دیگران راه او را در مبارزه برای آزادی ادامه دهند.
I am deeply saddened by the sudden passing of Senator Lindsey Graham, a steadfast friend of the Iranian people and a proud defender of freedom.
At moments when moral clarity was required, Senator Graham stood on the right side. When friends were seldom found, he stood alongside the people of Iran in their struggle against tyranny.
He used his voice to ensure that the voices of those fighting for justice were heard in the halls of power. His support for Iran’s Lion and Sun Revolution earned him the title “Uncle Lindsey” among Iranians. He will be remembered with profound gratitude and deep respect.
We extend our deepest condolences to Senator Graham’s family, loved ones, colleagues, and the people of South Carolina and the United States.
May he rest in peace and may others carry on the fight for freedom.
چرا جنازهشو نمیبرن به کربلا و نجف یا بیروت و دمشق؟
خاک ایران حرمت داره…
پر از لالههای دمیدهست و منتظر بازگشت امانتی که به قاهره سپردیم…!
#جاويدشاه