رِی

که آتشی که نمیرد همیشه در دل ما ست.

[رِی @rayray91113]

_خدای نیروهای آفریننده در آیین هندو شیوا ست که بر گورستان‌ها می‌رقصد.

[رِی @rayray91113]

@AdverSelected به توده‌ی بسیج‌شده هم نیاز داره برای پیشبرد روایتش ولی غایتش نیست. ماشین کشتاریه که توده‌ی بسیج‌‌شده‌ش هم سوخت‌شه. چیزیه که می‌تونه مصرف بشه. مثل کودکان میناب یا حتا اخوی‌های پشت لانچر. ٣١٣ نفر هم در آخر بمونن کافیه. غایت اونجا ست. خود ته دره غایته. :)

[رِی @rayray91113]

ولی مسئله دیگه فهم و تصور ج. ا نیست. اگر نگیم از ٩۶ یا ٩٨، از ۴٠١ و به طور قطع ۴٠۴ مسئله دیگه فهم و تصور مخالفان جمهوری اسلامیه.
رخداد دی ۴٠۴ آزمونی برای همه‌ی مخالفان ج. ا بود تا صف مخالفان و به اصطلاح مخالفانش رو از هم جدا کنه.
با ج. ا مخالفی؟ با چی‌ش؟ چرا؟ تا کجا؟

[رِی @rayray91113]

دفاع از عوام(مردم عادی) با پوپولیسم یکی نیست چون عوام به معنای بی‌‌شعور، بی‌سواد یا دانش‌نیاموخته نیست، به معنای کسیه که پیشه‌ی تخصصی‌ش سیاست نیست و به منابع قدرت یا رسانه‌ی رسمی‌ دسترسی نداره. یکی می‌تونه عوام رو بکوبه و از گفتمان نخبگانی‌ش دفاع کنه و درعین‌حال عوام‌فریب باشه.

[رِی @rayray91113]

مردم رو نمی‌شه نقد کرد؟ می‌شه، ولی بر چه زمینه‌ای و کجا؟ جایی که قدرت در دست اقلیته و مردم در اون نقش ندارن؟ جایی که حاکم عوام‌گرا نیست و نسبتی با تغیرات اجتماعی و عرف نداره؟ جایی که خطّ قرمزی نیست که توسط اقلیت حاکم رد نشده باشه و جان غیرخودی به چیزی در حدّ حشره فرو کاسته شده؟

[رِی @rayray91113]

به عبارتی به تکامل اجتماعی، انباشت دانش، تغییرات اجتماعی و عرف روز جامعه بی‌اعتنا بوده و فهم و تصورش از مردم(عوام) به صورتی تاکسیدرمی‌شده و مطابق با میل شخصی‌ش بوده.
تاریخ برای ج. ا در پنجاه‌وهفت متوقف شده و هرچه پیش‌تر رفتیم به طرزی گروتسک شکاف بین تصور و واقعیت بیشتر شد.

[رِی @rayray91113]

مردم رو نمی‌شه نقد کرد؟ می‌شه، ولی بر چه زمینه‌ای و کجا؟ جایی که قدرت در دست اقلیته و مردم در اون نقش ندارن؟ جایی که حاکم عوام‌گرا نیست و نسبتی با تغیرات اجتماعی و عرف نداره؟ جایی که خطّ قرمزی نیست که توسط اقلیت حاکم رد نشده باشه و جان غیرخودی به چیزی در حدّ حشره فرو کاسته شده؟

[MOJTABA NAJAFI @mojtaba_najafi]

حساسیت به واژگان " جولان جهل" در متنی که اخیرا درباره اعتراضها در فرانسه نوشتم عجیب بود. جالب است امثال من سالیان طولانی است که تحت شدیدترین حملات سازماندهی و غیرسازماندهی هستیم. از انواع الفاظ رکیک جنسیتی تا توهین‌های نژادی نثار ما کرده اند، حتی به ظاهر افراد هم رحم نمی‌کنند. غیر از دو روز اخیر که فحش های رکیک جنسی را سازماندهی شده  و نه نقد که آزار یافتم، کامنت مطالب من به روی همگان باز بوده. فحاشی ها فقط علیه من نبود بسیاری از افرادی که با مطلب همدلی کرده بودند مورد هجمه قرار گرفتند. در طول این سالها انواع نقدها را تحمل کرده، در حد توان پاسخ داده ام. این داعیه داران اخلاق که نگران واژگان " جولان جهل" شده اند این سالها کجا بودند که فحاشان را انذار دهند. " جولان جهل " من خار دارد، فحاشی های جنسیتی، نژادی آنها نه؟ کمتر مطلبی بوده که بدون اینکه طرف مقابل بپرسد چپ هستی ؟ اگر هستی از کدام نوعش هستی و یا اصلا تعریفی از چپ بدهد، نفهمی را با قید "هرگز" نثار من نکند. این مدعیان ادب و اخلاق در این مدت کجا بودند؟
بگذاريد من پاسخ بدهم. امثال من جز آن " ملت" خیالی شان نیستند. ملت در نظر اینها یک توده همسان و هم شکل است نه اجتماع " متفاوتها". برای همین با روحیه ضدتکثر، واژه " ملت" را مصادره می‌کنند و بر سر " متفاوت ها" می‌زنند و نمی‌دانید من چقدر از افراد و گروههایی که خود را خط کش ایرانی بودن معرفی کرده اند و خود را ایرانی تر از دیگران می‌دانند،  منزجرم. ایران خانه همه ایرانیان است  فارغ از هر تعلق و رنگی. و من نماینده خودم هستم نه ملت ایران و نماینده های خودخوانده ملت که با تحریف کلمات، پشت این واژه  سنگر گرفته اند به رسمیت نمی‌شناسم.

اتفاقا من ایران را با خاک و دشت و کوه و شهروندش دوست دارم‌. اما اینکه من شهروندان را دوست دارم قرار نیست خفه بشوم و در برابر برخی رویکردهای ساده ساز بر آمده از انجمادهای ذهنی سکوت کنم. یک بار آرام نقد می‌کنم و در صورت نیاز گزنده. چون کیفیت انتقال " پیام"، تابع شرایط است و من در برابر امواج نگاههای بی سروته درباره جامعه پیچیده فرانسه در قالب شوخی و جدی، گفتم به جای " قطعیت" پرسش کن، به جای کلیشه، مساله طرح کن. آیا خطاب متن من به کل ملت ایران است؟ هرگز. هر کس هم خود را مصداق متن من یافته نه نماینده کل ملت است و نه من ادعا دارم که نماینده ملت ام. من نماینده شخص خودم هستم و مردم هم وکیل و وصی و قیم و ولی نمی‌خواهند و شما هم از طرف خودت حرف بزن.

[رِی @rayray91113]

معترض فرانسوی راه‌هایی برای پی‌گرفتن خواسته‌هاش داره و حتا اگر نخواد از اون راه‌ها بره و انتخابش خیابون باشه باز کور یا کشته نمیشه. از نقطه‌نظر فرودستی اقتصادی، دور بودن از مناسبات شهروندی یا صدای رسانه‌ای وضعیت معترض فرانسوی قابل قیاس با وضعیت حیات‌ برهنه‌‌طور معترض ایرانی نیست.

[رِی @rayray91113]

به معترض ایرانی که میرسن نخبه‌گران و به معترض فرانسوی که میرسن عوام‌گرا. در مواجهه با معترض ایرانی که به دلیل فقط بوق‌زدن به مغزش شلیک میشه و به جرم آتش‌زدن سطل زباله اعدام میشه هوس نقد «گله‌ی جهال پامنبری» به سرشون میافته و در مواجهه با معترض فرانسوی در دفاع از غارت‌گری مینویسن.

[رِی @rayray91113]

کوتاه اینکه فناوری مرتبط با ساخت و پخش پادکست چیزی انحصاری نیست که نگرانش باشیم. من دارم، تدینی داره، غنی‌نژاد داره و خود اشکیانی و حاجی‌زاده هم دارن و ازش بهره میگیرن. وقتی معترضی به جای رانت و انحصار، فرصت‌های برابر در روایت‌گری رو هدف میگیره تا حد خوبی میشه به نیّاتش پی برد.

[رِی @rayray91113]

@d_agnostic می‌گم نمی‌فهمی اونچه نوشتم چه ارتباطی به موضعت داره، دارم تناقض و بدتباری موضعت رو نشون می‌دم، تو میگی من موضعم اینه؟ و جایی که راه برای خواستن یا نخواستن هست و نهادی برای اجرا رو با ایران مقایسه می‌کنی که به جرم بوق زدن مغز می‌پاشونه؟ بودجه و دولت چیه؟ خواستن یا نخواستن یعنی چی؟

[رِی @rayray91113]

کاری ندارم چپ فهمید یا نفهمید، ولی تو نفهمیدی. مردم ایتالیا و فرانسه حق دارن نخوان دولت‌شون بودجه‌ی نظامی برای همکاری در جنگ‌های آمریکا و اسرائیل رو زیاد و بودجه‌ی بهداشت و آموزش‌شون رو کم کنه، ولی مردم ایران با حداقل دستمزد ۶٣ دلاری حق ندارن بخوان آرمان فلسطین بر دوش‌شون نباشه؟

[d.agnostic @d_agnostic]

راست ایرانی بهت زده شده که مردم ایتالیا و فرانسه از نسل کشی اسرائیل متنفرن، نمیخوان دولتشون دائم بودجه نظامی برای همکاری در جنگهای تحمیلی آمریکا و اسرائیل رو زیاد و بودجه بهداشت و آموزششون رو کم کنه. پشماشون ریخته که اینا از زن زندگی آزادی حمایت کردن ولی رو شاه و سلطنت نمیرینن.

[رِی @rayray91113]

@d_agnostic خواستم بهت نشون بدم چه چیزی رو نمی‌فهمی، و چرا نمی‌فهمی. ولی تو حتا در فهم اینکه این‌هایی که گفتم چه ارتباطی با موضعت داره عاجزی.

[یک لر در نیویورک @not_so_babak]

اکثر ایرانی‌های نسل دومی که اینجا می‌شناسم گرایش‌های متمایل به چپ دارند که جای تعجبی هم نداره. اکثرشون هم از معترضین فرانسه حمایت می‌کنند. وجه اشتراکشون با این معترضین چند فرض اساسیه که بین طرفداران سوسیالیسم هم زیاد می‌بینیم.

اول این که مشکلات اقتصادی رو ناشی از توزیع ثروت می‌دونند، نه تولید اون. همیشه فرض بر اینه که بی‌عدالتی عامل اصلی و ریشه‌ای مشکلاته.

دوم این که توزیع و تولید ثروت رو مستقل از هم در نظر می‌گیرند و نادیده می‌گیرند که نحوه توزیع ثروت بر تخصیص سرمایه و به تبع اون، تولید ثروت در یک کشور تأثیر می‌ذاره.

سوم این که نه در نگاه به گذشته و نه در نگاه به آینده و تصمیمات اقتصادی دولت، روندهای درازمدت رو در نظر نمی‌گیرند.

برای همین هم انتظار دارند اعتراضات به تصمیماتی منجر بشه که معجزه‌وار مشکلاتی رو حل کنند که حاصل روندهای چند دهه‌ای‌اند. در حالی که اتفاقاً کوتاه اومدن تصمیم‌گیرنده‌های اصلی معمولاً به معنی اتخاذ تصمیمات مقطعی و سیاست‌های پوپولیستیه که در درازمدت اوضاع رو بدتر هم می‌کنه.

خلاصه این که اگر از این اعتراضات چیزی جز تخلیه خشم انتظار داشته باشند، قطعاً ناامید خواهند شد.

[M.R. Jahan-Parvar @mrjahan49]

کشور چین تمدنی کهن و مهم است، کسی در این گفته شک ندارد. از ده‌ها خاندانی که بر این تمدن حکومت کردند، بسیاری و برای سده‌های دراز، نسب به “بربرهای” آسیای میانه و منطقه منچوری می‌برند. سلسله‌های ژائو پیشین و پسین، یان پیشین و پسین، لیانگ شمالی، وئی شمالی، غربی، و شرقی، ژو شمالی، لیائو، شیا، جین، یوآن، و چینگ همگی خاستگاه شیان‌بی، جورچن، تانگوت، هون (شیونگ‌نو)، مغول، و یا منچو داشتند. مدت حکومت این سلسله‌ها بر کشور چین نیز در مجموع از هزار سال بیشتر است. آدم عاقل چین را بخشی از منچوری نمی‌داند یا هنر، فلسفه، یا فرهنگ چین را جزیی از فلسفه، هنر، یا فرهنگ مغولستان نمی‌شمارد. حکومت اقلیت چادرنشین بر اکثریت یک‌جانشین از سده چهارم تا سده هفده میلادی در بخش بزرگی از آسیا و پاره‌ای از بخش‌های اروپا رایج بود. چادرنشینان توان بسیج شمار زیادی سوار در زمانی کوتاه و در بیشتر فصول سال را داشتند. کاری که از کشاورزان وابسته به زمین ساخته نبود. هم‌زمان، اداره امپراتوری‌های چادرنشینان و فرزندانشان بدون همکاری طبقه دبیران و مدیران یکجانشین امکان نداشت. برای همین در درازای سده‌ها، سلسله‌ها عوض می‌شدند، ولی ماندارین چینی، دبیر ایرانی، یا دیوانی عرب امور امپراتور منچو، مغول، یا ترک را اداره می‌کرد. امتیاز بسیج نیروی سوارکار برای چادرنشینان با معرفی جنگ‌افزار گرم در سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی پایان گرفت. پادشاهی های با تبار چادرنشین‌ نیز در دهه‌های آغازین سده ۲۰ میلادی به پایان رسیدند.

[沉默的刘多余 @Mr_Duoyu]

土耳其人，可能还是不理解中国文化。

中国人跟你们讨论 DNA，并不代表中国人关心你身体里究竟流淌着谁的血液，只是在转移话题，让你们自己了解历史。因为中国人自身对这些也不感兴趣，而且突厥、匈奴的历史大多数都是由中国古代中原人记录，你们理解成吉思汗和其他突厥、匈奴很伟大，但在中国古代汉人眼里，他们一直是，是一群居无定所、好吃懒做、烧杀抢掠的一帮土匪、野人部落。

中国的谱系记录传统，可以追溯到三千年前的商周时期。后来，族谱、姓氏、家训、宗祠与祖先记忆，逐渐形成了一套延续数千年的文化体系。

中国人有自己的历史记忆。

比如我表哥家族就是许多人引以为傲“匈奴”成吉思汗的直系后裔，

他们家族是元朝灭亡时迁居、改姓和融入在我们那里的，有着详细的家族背景与历史记载。为了避祸，他们更改姓氏，经过数百年的历史演化，他们的身份认同、语言和生活方式也已经发生变化。

虽然他们祖上出自元朝皇室的直系血统，今天的他们只是一个个普普通通的中国人，甚至不是蒙古族，而是“汉族”。

再比如我的刘姓。

中国历史上有刘邦建立的汉朝，有刘秀建立的东汉，也有刘备建立的蜀汉。

但今天姓刘的人，不会因为自己姓刘，有自己家族每一代人的详细记录，就认为自己与这些帝王存任何关系，更不会因此觉得自己有什么特殊身份。

血缘可以承载历史，却不等于今天的身份认同。

中国文化既有祖先记忆，也有超越单一血缘的文化认同。

一个家族可以改变姓氏，一个群体可以融入另一个民族，一个人的远祖可以来自不同地方，但这些历史并不必然决定他今天属于什么文化共同体。

土耳其人，应该想想今天的自己，而不是仰望自己流淌的血液。

在中国文化里拉出自己的先辈给自己增加社会认同叫“意淫”。

[孙笑川天皇 @f2cbic]

给大家整点土耳其黑色幽默:
如果一个现代土耳其人穿越见到奥斯曼帝国的苏莱曼大帝，并喊他突厥人，那么等待他的将是监禁、流放或肉体惩罚。
如果一个现代土耳其人穿越见到土耳其国父凯末尔，并高喊“奥斯曼帝国万岁！”那么等待他的将是严厉斥责、驱逐、甚至是监狱。

[孙笑川天皇 @f2cbic]

土耳其认突厥当爹的原因其实很简单，奥斯曼死了，需要个临时身份证。帝国炸了，苏丹哈里发那套宗教多民族玩不转了。凯末尔想搞现代化世俗国家，就得给安纳托利亚这帮人找个新祖宗——突厥。
结果现在安纳托利亚这帮人真以为自己是突厥😂

[Mahdavi @mahdavi]

این چینیها عالی تخریب میکنن، میگه همین الان که داری کسشعر تحویل میدی سلول‌های بدنت دارن ژن یونانی کپی میکنن 🤣✍️

[رِی @rayray91113]

نفرت‌داشتن اینجا رمانتیکه. خود ج. ا شاید بهترین مثالشه. آمریکایی که قدرت برتر اقتصادی و نظامی جهانه رو دشمنش تعریف می‌کنه و در سیاست‌خارجیش هم به نوعی از همین آمریکای امپریالیستی گرته‌برداری می‌کنه‌. می‌ره عراق، می‌ره سوریه، می‌ره یمن تا با آمریکا سرشاخ بشه. تا به ژوئیسانس برسه.

[Raha🇮🇷 @Rahax9qq]

من تا حالا ندیدم کسی اندازه‌ی چپ ایرانی این‌قدر میل به کپی کردن رفتار و مایندست وایت‌های غربی داشته باشه. اینا انگار هیچی از خودشون ندارن همه‌چی‌شون کپی و تکرار از وایتاست. هرچی بیشتر درگیر مدیای غربی می‌شن، بیشتر می‌رن تو کون وایتا و چپول‌تر می‌شن.