عجیب اما واقعی
دهه ۷۰ برای مصاحبه به انرژی اتمی در امیرآباد رفتم
بدلیل پوشیدن آستین کوتاه اجازه ورود ندادن یکی از مامورین پیراهن خودش را داد با بدبختی رفتم تو
مصاحبه طول کشید ژتون نهار دادن
رستوران دو بخش ایرانی و روسی داشت که خانم های روس بدون حجاب مشغول میل نهار بودن...
@Raavi_ir همه ی اینا رو به دوستی در ایران گفتم، معتقد بود ایران هیچ نیروی نظامی نداره، کشور هم اشغال شده توسط روسیه و چین. هر چی که ما میبینیم و می شنویم توهمه. و خاک بر سر من که طرفدار نظام شدم و بادی به هر جهتم! چراکه امروزه اگه حق نداره هممنتقد حکومت باشی و ازشتعریفکنی
اگر طرفدار تیم ملی هستید، یا با وجود همه دلخوریها و خشمها، ته دلتان دوست دارید این تیم تحقیر نشود و سربلند بازی کند، تنها نیستید. به رغم همه نفرت و زخمی که جمهوری اسلامی بر جامعه تحمیل کرده، این تیم همچنان تیم ملی ایران است و علاقه به آن نه عجیب است و نه غیرطبیعی.
ابراز این احساس هم به هیچ وجه به معنای حمایت از جمهوری اسلامی نیست. بحث «سفیدشویی» حکومت موضوع تازهای نیست و سالهاست وجود دارد. جمهوری اسلامی از هر دستاورد یا جلوه مثبتی، از ساختن پل و اتوبان گرفته تا کافههای مدرن، ورزشکاران، هنرمندان و حتی جوانان خوشپوش، برای تبلیغ و مشروعیتبخشی به خود استفاده میکند. اما این واقعیت باعث نمیشود شهروندان با ساخت اتوبان یا توسعه کشور مخالف باشند، از موفقیت ورزشکاران ایرانی خوشحال نشوند یا از ساختن یک کافه، رستوران یا هر فضای بهتری برای زندگی دست بکشند.
میان دوست داشتن ایران و مخالفت با جمهوری اسلامی، هیچ تناقضی وجود ندارد.