@alextencate@progressiefned Stel je voor dat je jezelf antikoloniaal noemt en vervolgens opschrijft dat een volk 3000km verderop zijn zelfbeschikkingsrecht moet opgeven zodat er een staat gevestigd kan worden die binnen je westers-progressieve denkbeeld past. 🤡
Wat een vreselijke ontwikkeling: het verder mogelijk maken van abortus, zo ver in de zwangerschap, terwijl het kindje gezond is.
Dit prille leven verdient veel meer bescherming, ook als de sociale omstandigheden ingewikkeld zijn. https://t.co/WSjQ8bNhuQ
Het is tijd dat de redelijke stemmen opstaan tegen de geweldsverheerlijking van haatdocent Harry Pettit van de @Radboud_Uni.
Vandaag tekenen prominenten een publieke oproep aan de universiteit.
Tolereer geen intolerantie. En treed op.
✍🏼Teken ook: https://t.co/5uGSpQ6oJJ
@bauxietmali@ChrisAalberts De wet geeft bij discriminatie en schadelijke uitspraken ruimte aan een rechterlijk oordeel en toezicht van de inspectie. En bedenk: opheffing van artikel 23 zal vele ouders hun kinderen doen onttrekken aan formeel onderwijs zoals in Frankrijk. Pas op wat je wenst.
@eddy_terstall@RHoogland Artikel 23 voorziet al in de mogelijkheid om in te grijpen in het geval van discriminatie, en de Wet versterking burgerschapsopdracht waarborgt pluriformiteit. CDA betoogt slechts dat het onwenselijk is dat overheid één correcte levensbeschouwing voorschrijft.
@HofmanIng @ChrisAalberts Het schuurt inderdaad en dat is geen zwakte maar juist een kracht: het dwingt tot afweging, beschermt pluralisme, en voorkomt dat één vrijheid de andere volledig overheerst.
@tonfvandijk Je vindt het uithollen van de liberale democratische rechtsstaat door de overheid het recht te geven om levensbeschouwelijke waarden af te dwingen een moedige keuze?
@Verkoulen@RPJ_Hendriks Klopt het dat bij verlaging van het eigen risico lagere inkomens relatief meer bij gaan dragen aan de zorg van hogere inkomens? En kun je punt 2 toelichten? Wat is dan precies de leugen van Timmermans over het eigen risico?
I listened to Erika Kirk’s full speech at the memorial, and I want to share a few thoughts that came to me while live streaming the event. This is not political.
First, I should say that I grew up as a Muslim in a Muslim country. I don’t know enough about Christianity to say if what I witnessed is rooted in faith or culture. But what struck me most was how, even though death is heavy and this was by nature a sad occasion, the entire event carried a celebratory spirit that honored life.
That contrast hit me deeply. In Islam, even though we believe that good people go to heaven, the relationship with God is taught through fear. Funerals are overwhelmingly sad, often filled with warnings of the terrifying first night in the grave. Growing up hearing that, and then witnessing people celebrate life, speak of God’s love, and remember someone through the impact he had on others; it felt so refreshing, so positive.
Second, I was profoundly moved by @MrsErikaKirk’s words. I cannot fathom the strength it takes to stand and deliver such a meaningful speech after losing the love of your life. But even more than that, the grace it takes to forgive the very person who destroyed your world. I cannot imagine myself standing on a stage, sending love to those who cheered your husband’s murder, or inviting others to spread God’s love in response because, as she said, “we do not respond to hate with hate.” That is powerful beyond words.
Again, I am ignorant when it comes to Christianity, but if this is what it truly embodies, then I am envious of those who get to experience that feeling.
Dit soort aangrijpende gebeurtenissen, die bij mensen onder de huid gaan zitten, wegzetten en generaliseren als een ‘mannenprobleem’, is wat straks politiek gezien als een boemerang terug zal slaan. Dit vraagt echt om andere vormen van communicatie.
Massamoord. Slachtpartijen tegen burgers. in combinatie met tegenhouden voedsel, vergifigen van waterbronnen en vernietigen van oogsten. Maar Afrika dus, boeit helaas de pers nauwelijks. Geen geostrategisch gebied zoals oekraine en m-oosten.
Eerst de oproep tot een onmiddellijk staakt-het-vuren zonder voorwaarden: niet de ontmanteling van Hamas, en geen vrijlating van de gijzelaars. Nu de onvoorwaardelijke erkenning van een Palestijnse staat.
GL/PvdA kiest voor een strategie die primair humanitair gemotiveerd is, maar accepteert enorme veiligheidsrisico’s en gedoogt feitelijk het bestaan en opereren van Hamas.
De manier waarop Israël deze oorlog voert verdient het om scherp bevraagd en bekritiseerd te worden, maar we mogen niet vergeten dat Hamas de uiteindelijke verantwoordelijkheid draagt voor de oorlog die het heeft ontketend én voor het immense leed van haar eigen bevolking.
Morele consistentie vraagt het meewegen van lange-termijn gevolgen. Een humanitaire reflex zonder strategisch kader is kortzichtig en gevaarlijk.
Een echt moreel standpunt over Gaza vereist moedige helderheid over daderschap, én een visie die zowel het onmiddellijke lijden als de toekomst van miljoenen mensen serieus neemt.
Een politiek die dit uit evenwicht brengt — zelfs met goede bedoelingen — wordt incoherent en uiteindelijk medeverantwoordelijk voor toekomstige tragedies.
Medemenselijkheid is geen vrijbrief voor politieke naïviteit. Vrede vraagt om principes, niet alleen compassie.
Wie het geweld écht wil stoppen, moet het einde van Hamas en de vrijlating van alle gijzelaars als voorwaarden durven stellen. Niet gedogen. Niet belonen.
https://t.co/k4G7WnHhk3
#Gaza #GLPvdA #Hamas #vrede #politiek
@S_VanTeutem Eens hoor, het is niet zo zwart-wit als ik hierboven stel. Ik denk dat begrip nodig is voor een pijn over hoe de partij met andersdenkenden is omgegaan, die maakt dat deze interpretatie voor Verbeet nu ook meer voor de hand ligt.
@S_VanTeutem Niet elke motie zonder haalbare meerderheid is dus populistisch. Dat verschil in intentie kan haar oordeel verklaren — al blijft het scherp hoe selectief dat oordeel overkomt.
@S_VanTeutem Verbeets motie was bedoeld om een conflict over een fundamentele waarde binnen de PvdA bespreekbaar te maken. De motie van Piri richtte zich op het profileren naar het electoraat. Het verschil zit niet in de meerderheid, maar in het doel: partijkoers vs. symbolische politiek.