" Öylece düzenlenmiş sıralı işler ağına düşen kişi, insan olduğunu, tek bir birey olduğunu, umutları, umut kırıklıkları, üzüntüleri, korkuları, sevgi özlemi, hiçlik ve yalnızlık korkusuyla yaşama olanağının eline yalnız bir kez geçtiğini nasıl olur da unutmaz? "
zamanla anlayacaksın ki hayatında karşılaşacağın en büyük sınav devam edebilmektir.iyilik yapmaya devam edebilmek,sevmeye devam edebilmek
kalbini temiz tutmaya devam edebilmektir
Dikkat ederseniz, bu nedenlerin çoğu aslında çok büyük jestler değil; küçük ama çok değerli davranışlar.Belki de bir ilişkiyi değerli yapan şey, her şeyin mükemmel olması değil; kendinizi yeterince güvende, değerli ve iyi hissettiren o küçük anların sürekliliğidir.
iletisim kurmanin gorev gibi hissettirmedigi insanlari cok seviyorum cunku bazen butun diyaloglar gorevmis gibi hissettirmeye basliyo ve ben ozgur irademle sectigim insanlari gordukce hafifliyorum
beni atanmış memur, sevdiğim adamla beraber bir sahil kasabasında sağlıklı bir hayatın içinde görürseniz beni sakın aramayın ben olmak istediğim yerde olmuş olacağım
bazı insanlar var. simit yerine poğaça alıyorsun sorun yok, bugün de poğaça yiyelim diyor. yolu kaçırıyorsun olsun yarım saat geç gideriz ne olacak diyor. böylelerine olgun mu,yapıcı mı yoksa düzgün insan mı denir bilmiyorum. ama insanı hiç yormuyorlar.
“20’li yaşlar krizini ve aidiyetsizlik hissini işleyen; olaylardan çok, yaşadıklarımızın bizde bıraktığı izlere ve sürecin kendisine odaklanan bir filmdi.”
#Başlangıçlar