Er lijkt zo weinig gelegenheid en tijd voor zorgvuldig debat. Of animo voor.
Jouw standpunt geeft toch juist aan hoe belangrijk het is de nuance te kunnen laten horen? En dat daarnaar geluisterd wordt en plaats voor is?
In plaats van altijd mee te (moeten) gaan in het gepolitiseerde binaire moeras..
Andersdenkenden verdienen zeker ruimte. Dat past binnen een liberale samenleving. Maar het gaat hier niet om marginale rituelen. En ook niet om het eten van vlees.
Koosjere slacht komt niet meer voor in NL -maar wordt voor de gelegenheid weer gebruikt. Gebruik van halalvlees neemt echter fors toe en is nu door supermarkten genormaliseerd. Beschavingsnormen worden wel vaker terzijde geschoven vanwege 1 geloof in NL.
Past anno 2026 niet de vraag of opzettelijk toebrengen van leed nog onder vrijheid van geloof zou moeten vallen?
Terechte verwijzing naar gelegenheidsargumentatie en glijdende schaal; zeer voorzichtig zijn met vrijheden inperken en het irreversibele karakter daarvan.
Maar er worden met iedere belastingmaatregel óók het hele jaar door vrijheden ingeperkt.
En omgekeerd: mag vrijheid van geloof willekeurig ingezet worden om de maatschappelijke invloed te vergroten?
Dit gaat over -40 seconden vermijdbaar ritueel - leed aan een ander. En het groeiende gebruik van die methode bij een groeiende vraag.
In hoeverre is die normalisatie dan terecht of wenselijk? Waarom staat een gelovige hier boven een seculier die een eend martelt? Welke marge accepteer je?
Een zorgvuldig gemotiveerde bedwelmingsplicht is juridisch een uitvoerbare politieke keuze; de religieuze betekenis voor de mens van dit specifieke onderdeel (leed) zou kunnen worden afgewogen tegen de aantoonbare pijn voor het dier.
De koosjere slacht vindt in NL al lang niet meer plaats - dit vlees wordt geïmporteerd.
“Joods” lijkt altijd te moeten worden meegenomen voor een ‘gewogen’ beeld, maar uit de feiten en cijfers blijkt dat de discussie over
onverdoofd slachten echter UITSLUITEND gaat over Islamitische slacht.
De vraag naar halal vlees is daarbij ook nog explosief toegenomen ;
Islamitische slagerijen, de enorme schappen bij @AH en andere supermarkten, markten etc. en het wordt sterk gepromoot als hip alternatief onder de havermelkelite.
Zware en onnodige dierenmishandeling die niet past in een beschaafd land @vvd
Waarom staat 1 geloof dit verbod nog in de weg @partijvd ?
Je kunt het daar niet niet mee eens zijn, toch?
Jetten heeft met glow-upmarketing in een paar maanden tijd een verward land ingepakt. Met beloftes waarvan zelfs zijn electoraat waarschijnlijk wist dat ze niet waargemaakt gingen worden, maar het ging om een ‘vibe’.
Hij mist gewicht, (bestuurlijke en vakinhoudelijke) kennis, charisma en visie.
Doemt slechts op als symbolische mascotte op momenten als pride en slavernijverleden.
Als premier is hij een drone, die obstakels routinematig ontwijkt en uitvoert wat hem wordt opgedragen.
Frappant dat niemand valt over een steeds beklemmendere en genormaliseerde manosfeer vanuit de (online) Westerse Islam - mannen zijn gespierd en gezond, sterk, rijk, gelovig, orthodox, superieur, hebben reine & gelovige vrouwen etc).
Waarin het al lang normaal is op nl middelbare scholen dat (alle) meisjes contact met andere jongens moeten verbreken en online iedereen unfrienden als ze een relatie krijgen.
Want de nl media denkt dat de Tates en 3,5 offline boer uit de Achterhoek de dreigende manosfeer is. Maar de misogynie komt toch echt uit de Islam 2.0-hoek en Roelvink heeft zich als useful idiot waarschijnlijk nog laten betalen ook om dit verhipte narratief de afhelopen jaren te pushen.
En zíj́n hoofd ligt nu wél op het hakblok. Want (dezelfde) orthodoxe opvattingen van iemand met huidskleur / afkomst A worden tóch iets anders be- en veroordeeld dan iemand met huidskleur /afkomst B.
#Halsema liet ombudsman de vernietigende conclusies over gemeentecultuur #amsterdam afzwakken.
Nu zijn er invallen gedaan bij hoofdonderzoeker & opsteller originele rapport.
Dit soort intimidatie & censuur kennen we alleen uit distopische regimes.
https://t.co/Tbcrm8fl9L
Er heerst in de media al 25+jr een oorverdovende stilte rondom een fenomeen dat door inlichtingendiensten & in de wetenschap al jaren wordt beschreven #islamisme #homohaat
De enige manier om dediscussie in het publieke discours te voeren:
we voegen extreemrechts toe aan het frame.
https://t.co/NDO8JnVlej
#Islamisme
De bespreking in de media vd #1 dreiging voor NL (AIVD & NCTV) verloopt al 25jr moeizaam/niet.
Want: angst voor discriminatie. Met als gevolg: discriminatie.
Gelukkig kan msm nu gebruikmaken van het fenomeen dat al heel lang bekend is in wetenschap & bij inlichtingendiensten: de overlap van extremistische denkbeelden bij het islamisme & X-rechts.
Waarom kan dreiging en onveiligheid pas besproken worden als extreemrechts aan het frame wordt toegevoegd?
#homohaat
https://t.co/NDO8JnVlej
Volgens @Parool kan een gemeentelijke supermarkt hoge boodschappenprijzen oplossen, want “de markt heeft gefaald”.
Een verkeerde diagnose.
In New York & Toronto gaat het niet om falende marktwerking, maar om beperkte pilots in specifieke wijken met lage inkomens en beperkte winkeltoegang.
Voor NL is het helemaal onzin: er is stevige concurrentie tussen supermarkten. De hoge prijzen komen vooral door energie, lonen, huur, transport, grondprijzen, regelgeving, btw, accijnzen en logistiek.
Is dan de Amsterdamse oplossing: voedsel goedkoper maken door efficiëntere productie, distributie, lagere lasten of nog meer concurrentie?
Nee, het voorstel is om het prijsverschil met belastinggeld te financieren.
Herverdeling via voedselprijzen: de één betaalt hogere belasting, de ander krijgt kunstmatig goedkopere boodschappen.
https://t.co/YIWN92n0jH
@arnowellens@MinPres Nee, dat plan was een metafoor. Het is ook technisch , praktisch en juridisch onmogelijk.
Stand Jetten-I juni ‘26:
het tijdelijke daluren-treinabonnement.
Wat bedoelt MinPres trouwens met “heling” en herstel?
Een zorgelijk zwakke analyse van het HCSS.
De zwakte zit niet in de constatering dat migratie -waarschijnlijk wordt immigratie bedoeld?- als dreiging wordt ervaren, maar in de manier waarop die ervaring wordt geduid.
1e probleem: operationalisatie. Bij onderwerpen als discriminatie wordt subjectieve ervaring vaak als valide empirische indicator gebruikt ipv juridisch bewezen feiten(SCP) ->ervaren discriminatie geldt dan als relevante meeteenheid.
Hier gebeurt het omgekeerde. Ervaren dreiging wordt geframed als “sentiment”, “gevoel” of “pijn”. Daarmee krijgt dezelfde soort data ineens een lagere bewijsstatus. Dat is methodologisch inconsistent: perceptie is óf een relevante sociale realiteit, óf zij is dat niet. Je kunt haar niet bij het ene onderwerp als bewijs gebruiken en bij het andere onderwerp psychologiseren.
2e probleem: epistemologie.
Het artikel suggereert dat het “niet om feiten maar om gevoelens” gaat. Maar daarmee wordt het probleem al verkleind vóórdat het feitelijk is onderzocht. Gevoelens van onveiligheid, verlies van controle of culturele vervreemding ontstaan niet in een vacuüm. Wetenschappelijk hoort de vraag te zijn: welke feitelijke omstandigheden, beleidskeuzes en institutionele prestaties produceren deze percepties?
3e probleem: niveauverwarring. Bakker vermengt drie niveaus: feitelijke migratiedruk, ervaren culturele verandering en vertrouwen in de overheid. Daardoor blijft onduidelijk of mensen reageren op migratie zelf, op lokale concentratie, op woningdruk, op falende terugkeer, op druk op voorzieningen, op integratieproblemen of op het bredere beeld dat de overheid geen controle heeft. Met als gevolg dat alles -subjectieve én objectieve factoren- op 1 hoop wordt gegooid en er geen representatieve duiding mogelijk is.
4e probleem: causale armoede. Het is een grijsgedraaide plaat om hier naar populistische partijen te wijzen - het mag, maar het verklaart niets.
De ongemakkelijke bestuurskundige verklaring ligt nl veel dichterbij: kabinetten leveren al jaren geen zichtbaar resultaat op migratie, asielopvang, terugkeer, huisvesting, integratie en uitvoeringscapaciteit. Dat kan ook niet, want er is al bijna 20 jaar geen enkel beleid, geen doelen, meetbare normen en uitvoerbare ketens.
Wellicht zijn burgers niet ‘gevoeliger’ geworden, maar wordt met de huidige MO structureel wantrouwen geproduceerd.
5e probleem: datagebrek. Er wordt gesproken over culturele verandering, maar zonder scherpe operationalisatie: welke verandering, waar, in welk tempo, bij welke groepen, met welke sociale effecten? Tegelijk is er wél veel zichtbare data over een niet-leverende overheid: opvangcrises, woningtekorten, achterblijvende terugkeer, bestuurlijke noodgrepen en permanente tijdelijke oplossingen. Dat institutionele spoor blijft in de analyse onderbelicht.
6e probleem: de mythe van migratie als vergrijzingsoplossing - dit zou niet meer mogen opduiken in communicatie van wetenschappelijke instituties.
De claim dat Nederland migranten “keihard nodig” heeft voor de vergrijzing is veel te absoluut en uiteindelijk onwenselijk. De Adviesraad Migratie concludeert nl dat arbeidsmigratie hoogstens zeer tijdelijk en zeer selectief kan dempen, maar geen structurele oplossing is voor grijze druk; NIDI/CBS-scenario’s laten eveneens zien dat Nederland tot 2050 grijzer wordt, ook bij hogere migratie. Daarnaast wordt met klem gewaarschuwd voor de neveneffecten die afgewogen moeten worden.
We zijn nog niet eens begonnen met een idee over de selectie. Waarom blijft men zelfs bij het HCSS deze ontkrachtte stelling recyclen?
Het artikel roept meer vragen op dan dat het beantwoordt. En het reduceert een bestuurlijk en demografisch vraagstuk tot sentimentmanagement.
Wetenschappelijk sterker zou zijn: niet burgers moeten worden verklaard omdat zij migratie als dreiging ervaren; de overheid moet worden verklaard omdat zij al jaren beleid voert zonder aantoonbare grip, meetbare doelen en geloofwaardige uitvoering.
@benno_jongh Na de meervoudige aantoonbare fatale fouten van de Staat bij de moord op Lisa zijn er direct actief doeltreffende maatregelen getroffen en breed gecommuniceerd.
Toch?
Exact, om die ruggengraat gaat het. Die heeft betrekking op de hele samenleving en bereikt naast de economische dus ook de politieke stabiliteit.
En uiteraard hebben hogere inkomens er relatief minder last van dan lagere.
Maar het is politiek-bestuurlijk juist een alarmsignaal wanneer midden- en hogere inkomens financieel onder druk komen. Dan is de crisis niet meer marginaal, maar systemisch.
Deze laatste groep werkt dempend: draagt relatief veel belasting, houden consumptie & woningmarkt draaiend, financieren via premies en belastingen de verzorgingsstaat, leveren professioneel personeel aan onderwijs, zorg, rechtspraak, etc & hebben doorgaans belang bij orde, continuïteit en institutioneel vertrouwen.
Als die groep geraakt wordt, verandert de aard van de crisis. Lagere inkomens ervaren bestaansonzekerheid als directe armoededruk. Maar midden- en hogere inkomens ervaren het als contractbreuk: werken, studeren, sparen, belasting betalen & eigendom opbouwen (de gemaakte afspraken) leveren niet langer de beloofde zekerheid op. Dat tast de legitimiteit van en het vertrouwen in het systeem aan.
A Muslim making the case against political Islam isn't betraying the faith. He's defending it.
Political Islam has done more to tarnish the religion in the eyes of the world than any external critic ever could.
#VS
Universiteiten zijn door ideologische agenda’s blind geweest voor relevante academische risico’s.
De University of California schafte het gebruik van SAT/ACT-scores in toelatingen af, omdat zulke toetsen #ongelijkheid zouden versterken. Nu blijkt dat een groeiende groep studenten onvoldoende basisvaardigheden wiskunde heeft. Men haalt zelfs middelbareschool- of brugklasniveau niet.
Een klassiek geval waarin beleidsdoel “equity” leidt tot het verwijderen van een meetinstrument, terwijl het onderliggende capaciteitsprobleem blijft bestaan. Meerdere universiteiten schaften toelatingstoetsen af en komen daar nu op terug.
Toetsen veroorzaken de vaardigheidskloof niet; ze maken die zichtbaar.
Who knew.
Door de toets weg te halen, is het probleem naar de collegezaal verschoven. Studenten kunnen daar het academisch traject en niveau niet aan. En omdat docenten dat niet sociaal en inclusief vinden, verzoeken zij nu om herinvoering van de toets.
Overigens meldt The Atlantic ook een bredere trend in terugval: Corona-leerachterstanden, dalende wiskundeparticipatie, grade inflation en bredere onderwijsproblemen spelen mee.
Er is sprake van een diffuser dalend capaciteitenniveau van studenten, al dan niet gekatalyseerd door AI.
https://t.co/T67gqPkhit
@NathanielHart72@RonnyNaftaniel De lijst van bestuurs- en staatsrechtelijke faux pas wordt alleen maar langer. En omdat de gemeente niet wordt teruggefloten, leidt dat tot bestuurlijke -en activistische- arrogantie.
Bizar dat de checks & balances hier gewoon uitblijven.
Amsterdam gaat bedrijven die in Israël werken de stad uitjagen.
‘Ethisch’ handelen? Intussen worden de ogen gesloten voor de misdaden in China. Advies is ook de banden met Ramallah, waar al 20 jaar een dictator regeert, aan te halen. Wat een hypocrisie! https://t.co/pm6ELU0bUR
Deze boycot en bestuurlijke boodschap is -behalve de inhoud- op veel meer fronten discutabel.
Formeel is er nl geen referendumuitslag; er is geen rechtstreeks mandaat van Amsterdammers. De referendumcommissie oordeelde dat het voorstel niet referendabel was, omdat de raad helemaal niet bevoegd is om zelfstandig buitenlands sanctiebeleid te voeren. 
Dus nu wordt gewoon alsnog de APRlijn alsnog via de raad #amsterdam overgenomen.
We zien hier absolute macht -PRO, Denk, D66, Bds in dit geval- dat met bestuurlijke herformulering en zonder volksmandaat alsnog activistische eisen vertaalt naar gemeentelijk inkoop-, subsidie-, relatie- en communicatiebeleid.
Dat is doodeng.
The “debate” between “criticism of Israel” and “antisemitism” exists for the sole reason that antizionism is not recognized as a category that is neither classical antisemitism nor criticism. Since antizionism is not named, it is constantly placed into one box or the other. Sometimes it is treated as antisemitism, sometimes as criticism. No one agrees, and the ambiguity is exploited.
But antizionism is a recognizable ideology with its own tropes, stereotypes, and libels—white colonizer, Jewish supremacist, genocide supporter—just as classical antisemitism is recognizable through its historic tropes and libels—dual loyalty, racial infiltration, and financial conspiracy. The debate persists entirely because people are arguing over which of two categories antizionism belongs to, rather than recognizing antizionism itself.