𝑱ingyuan

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

[𝑱ingyuan @redpseudonym]

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀⠀⠀เสวียนอู่ปีศาจมีนามว่า https://t.co/f55MhS0K5u
⠀⠀⠀⠀⠀จิ้ง [ 静 ] ที่แปลว่าความสงบ
⠀⠀⠀⠀⠀ยวน [ 渊 ] ที่แปลว่าหุบเหวลึก

⠀⠀⠀

[𝑱ingyuan @redpseudonym]

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 静渊

⠀⠀⠀

[【 安褀 ᴄᴏᴍᴍᴜɴɪᴛʏ​ 】 @ANQICOMMUNITY]

ᅠ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 「 จุดลงทะเบียน 」

แบบฟอร์มการลงทะเบียน

ชื่อตัวละคร :
เมจ :
ตำแหน่ง : ( ชาวบ้าน / ขุนนาง / ราชวงศ์ )
ยศ ( ถ้ามี ) :
ประวัติโดยสังเขป :

*** สำ���ัญ! ขอความกรุณางดลงทะเบียนก่อนได้รับอนุญาต ***

ᅠ

[【 安褀 ᴄᴏᴍᴍᴜɴɪᴛʏ​ 】 @ANQICOMMUNITY]

⠀

⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀【 安褀 】
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ ⠀ อันฉี

⠀⠀ ⠀ ⠀ มีความสุข มีสันติภาพ
⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀ มีความปลอดภัย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀ ♘

⠀⠀ ⠀⠀⠀ ⠀ #安祺二三事

⠀ᅠ

[— 𝐖𝐈𝐍𝐒𝐓𝐎𝐍 — @ofWinstonAu]

⠀
⠀ ยามโหย่ว ดวงตะวันโพ้นลับขอบฟ้าเป็นเวลาสิ้นสุดงานจิปาถะ หลี่เจี๋ยนำพาตัวเองหวนคืนกระท่อมอาศัยเพื่อพบมื้อต้อนรับที่ปราศจากความว้าเหว่เช่นอย่างเคย

⠀" ลำบากท่านแล้ว " เขาหลุดระบายยิ้มกว้างแต้มริมฝีปากระคนเอ็นดูเจ้าของรสมือผู้ถ่อมตน ลืมสิ้นความเหนื่อยล้าที่พานพบตลอดทั้งวัน
⠀

[— 𝐖𝐈𝐍𝐒𝐓𝐎𝐍 — @ofWinstonAu]

⠀⠀⠀

—— 夏 李 杰 ——
𝐖𝐀𝐍𝐃𝐄𝐑𝐈𝐍𝐆 𝐒𝐖𝐎𝐑𝐃𝐒𝐌𝐀𝐍
#𝑿𝒊𝒂𝒍𝒊𝒋𝒊𝒆_𝒓𝒐𝒍𝒆𝒑𝒍𝒂𝒚𝒂𝒓𝒄𝒉𝒊𝒗𝒆

⠀⠀⠀⠀ https://t.co/85S

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀เปลวเทียนสีแดงคู่กำลั��ลุกโชน
⠀⠀⠀สวมใส่อาภรณ์วิวาห์สีชาด
⠀⠀⠀แขวนคอด้วยความเกลียดชัง

⠀⠀⠀คำสัญญาที่ว่าจะแต่งงานกัน
⠀⠀⠀ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน
⠀⠀⠀ทำเช่นไร เขาก็ไม่หวนคืนมา

⠀⠀⠀#สิบสองบุปผาพลัดถิ่น ・:*。

ᅠ

[𝗟 @altnativevers]

⠀

⠀⠀⠀⠀ 𝐃𝐔𝐆𝐔⠀⠀⟡⠀⠀獨孤歆婷
⠀⠀⠀⠀ 𝗍𝗁𝖾 𝐅𝐎𝐔𝐑'𝐓𝐇 𝗉𝗋𝗂𝗇𝖼𝖾𝗌𝗌
⠀⠀⠀⠀⠀#สิบส��งบุปผาพลัดถิ่น
⠀⠀ 𝗌𝗁𝖾 𝗂𝗌 𝗉𝗈𝗅𝗂���𝖾 𝗕 𝗨 𝗧 𝖺𝗋𝗋𝗈𝗀𝖺𝗇𝗍
⠀⠀⠀⠀⠀﹠ 𝖺𝗅𝗍𝗁𝗈𝗎𝗀𝗁 𝖺𝖽𝖺𝗉𝗍𝖺𝖻𝗅𝖾,
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 𝗌𝗁𝖾 𝗂𝗌 𝐬𝐮𝐬𝐩𝐢𝐜𝐢𝐨𝐮𝐬

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

น้ำใสเห็นตัวปลา ทว่า กลับมิอาจเห็นได้ถึงจิตใจคน — เทียนเกอชาติกำเนิดลางเลือน ไร้คนพู��ถึงหรือแท้จริงไม่มีสิทธิ์ได้เอ่ย

ราชครูแคว้นเว่ยมากด้วยบารมี อิทธิพลกว้างขวางด้วยใช้เมตตาชี้นำ, มือหนาที่หยาบกร้านยื่นออกไป นำทางดรุณีแรกแย้มเข้าจวนใจฐานะบุตรี

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ https://t.co/Irzf8I1LS7
⠀⠀⠀⠀เด็กกำพร้าที่ถูกท่านราชครูเลี้ยง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ชาติกำเนิดไม่แน่ชัด

⠀

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀บ ท พิ เ ศ ษ ๓ ⸻ ✥
⠀⠀⠀นิทาน @throughdachaos

⠀⠀⠀ข้าหนีจากความเจ็บปวดมา แต่ข้าไม่รู้
⠀⠀⠀จะไปที่ใด ข้าขอพักใต้ร่มเงาของเจ้า
⠀⠀⠀เป็นครั้งสุดท้าย ได้หรือไม่・:*。

⠀⠀⠀#สิบสองบุปผาพลัดถิ่น

ᅠ

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

ร่างเล็กของสตรีเขยิบ ริมฝีปากขยับเล็กน้อยเปล่งวาจา “ท่านไม่ตอบ . . เช่นนั้นถือว่าตกลง . . ดีไหม” สิ้นเสียงใส ปลายเท้าก็เขย่งขึ้นพร้อมกับแขนที่วาดไปโอบท้ายทอยบุรุษตรงหน���า

ออกแรงเล็กน้อยในจังหวะที่เขาไม่ทันตั้งตัว รั้งให้โน้มลงมาจนความยุ่นนุ่มสัมผัสกันและกัน

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

ไม่ดี !

อย่างไรเจ้าก็สตรี ทำเช่นนั้นไม่เหมาะ

ภายใต้ใบหน้าที่สองแก้มแดงระเรื่อจากฤทธิ์สุรา วิฬาร์พิสุทธิ์และนิลกาฬก็พลันปรากฏข���้นเพื่อออกความคิดเห็น

ฝ่ายหนึ่งว่าดี
อีกฝ่ายว่าไม่ควร

โต้แย้งอยู่นาน นานพอ ๆ กับตาที่จ้องตาจนในท้ายที่สุดความรำคาญก็ใจชนะทุกสิ่ง

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

ความเงียบสงัดยังคงปกคลุม — เขาไม่ตอบ นางก็ไม่เซ้าซี้ให้ต้องรู้สึกกดดัน

ทว่า ภายใต้สถานการณ์สตรีเอ่ยความในใจแต่บุรุษนิ่งเฉย จะมีสตรีสักกี่คนที่อดรนทนไหวจนเลยหนึ่งชั่วยาม

เมิ่งอวิ๋นขมวดคิ้ว, ในหัวก็เริ่มขบคิดไปว่า หรือจริง ๆ แล้งเขาผู้นี้ก็แค่ไม่รู้ว่าควรแสดงออกเช่นไร

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

ไร้สาระสิ้นดี

กลีบปากแต���มชาดสีสดเอ่ยตัดประโยคนี้ทันควัน — ความรู้สึกรักชอบนี้นางโยนทิ้งไปนานแล้ว ที่ทำอยู่ก็แค่เพียงไม่อยากให้เขาโดดเดี่ยว

ใช่ เพียงเพราะเท่านั้น

นางจึงมายืนอยู่เบื้องหน้าเขาในเวลานี้

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

น้ำใจเพียงหนึ่งหยดกลายเป็นห้วงสมุทรไร้ขอบเขต — จากแรกเริ่มที่อยากจะทดแทนหนึ่งมื้อโดยคลายความอ้างว้างในบางครา เริ่มกลายเป็นดังกิจวัตรที่มิอาจขาด

มันเป็นเช่นนั้นจนสหายพยัคฆ์ทนต่อไม่ไหวต้องเอ่ยสักครึ่งคำ

‘ยามเจ้าเอ่ยถึงเขา ดวงตาทอประกาย พวงแก้มแดงระเรื่อ ชอบเขาแล้วกระมัง’

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

เมิ่งอวิ๋นจ้องเขาอยู่เนิ่นนาน — ใบหน้านี้ยังคงเรียบเฉยเฉกเช่นครั้งแรกที่พบกัน

คลับคล้ายรูปสลัก ดวงตาสุกสกาวแต่ไร้ประกาย . . เย็นยะเยือกดุจตุ๊กตาน้ำ��ข็งที่เพิ่งถูกค้นพบ

ทว่า กลางอกนั่นมีความอบอุ่นหนึ่งสายแอบแฝงอยู่

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

หากใครสักคนเคยอ่านนิยายรักประโลมโลก บทพูดเมื่อครู่ก็คงจะจบด้วยการถูกโอบกอดอย่างรักใคร่ — ความหวานซึ้งกินใจจะถาโถมจนนำพาไปสู่คำหนึ่งคำในตอนท้ายว่า ‘���ริบูรณ์’

ทว่า นี่เป็นโลกแห่งความจริง . . มันไม่ใช่โลกแห่งมายาที่ถูกขีดเขียนโดยมีหลักการ ‘เอาอกเอาใจ’ เป็นที่ตั้ง

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

⠀⠀⠀⠀“นับแต่ข้าเกิดมา ช่วงเวลาเดียวที่ข้ารู้สึกถึงความอิจฉา คือยามที่เห็นว่ามีใครบ้างที่อยู่กับท่านใช่ช่วงชีวิตที่ยากลำบาก

⠀⠀⠀⠀ข้าไม่ชอบที่ตน���ป็นเช่นนั้น . . ท่านช่วยข้าได้ไหม — ช่วยให้นับจากนี้ทุกช่วงที่สุขหรือทุกข์ จะมีข้าอยู่ข้าง ๆ ไปตลอด”

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

��มิ่งอวิ๋นเพียงเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ในถ้อยประโยคถัดมากับช่วยให้กระจ่าง, แขนเรียวยกขึ้นวางพาดบนโต๊ะตัวเตี้ย ก่อนผินกายกว่าครึ่งไปทางสองสตรีที่ร่วมโต๊ะ

“หงหลวนนี้ของข้าน่าสนใจว่าค���ำคืนห่มเหมันต์ของเจ้าหรืออาจู”

‘ห่มเหมันต์ ?’

‘เมิ่งอวิ๋น !! ไร้ยางอายไปแล้ว’

“ข้าเปล่า~”

⠀

[—— เซี่ยจิ่วเหอ【谢久禾】 @MYAVATAROC]

⠀

‘ที่แท้ในใต้หล้านี้ก็ยังมีเรื่องให้น่าตื่นเต้นหลงเหลืออยู่บ้าง’ ใบหน้าอ่อนเยาว์ไร้ความสงสัยยามสองหูได้ยินสิ่งที่ปีศาจพยัคฆ��เอ่ย — จนกระทั่งดวงเนตรสองคู่เบนมาหาตน

‘ดูสิเสี่ยวจู นางยังทำทีไม่สนโลกอยู่เลย’

‘ไม่เอาน่าอาจิ้ง ให้นางได้นึกหน่อยว่าดาวหงหลวนนี้สั่นไหวนานรึยัง’

⠀