On yıldır keyfi şekilde hapiste tutulan bir siyasetçinin, üstelik de Türkiye'de olanlar ortadayken Ot ya da Öküz dergisi kafasından çıkamaması bilimsel araştırma konusu olmalı.
Güney Kore Devlet Başkan Lee Jae Myung, kellik tedavisinin sağlık sigortası kapsamına alınmasını istiyor.
• Lee, kelliğin gençler için 'hayatta kalma meselesi' olduğunu söyledi.
Biz aşağıda imzası bulunan feministler bu metni sadece Dilan Karaman hakkında yazılan raporu eleştirmek için değil, henüz birkaç gün önce, Feminist Gece Yürüyüşü'nde adının ardından "burada" diye seslendiğimiz bir kadına, Dilan'a karşı sorumluluğumuz gereği,
Dilan Karaman’ın ailesi ısrarla “raporu geri çekin” dediği halde raporun çekilmemesi de ayrı bir rezalet. Nasıl, çok keyif veriyor mu sistematik bir şekilde intihara sürüklenen bir kadının hayatı üzerinde tepinmek?
El birliğiyle fail aklayıp, mobbinge arka çıktınız! Unutturmayız
"Çoğu zaman yaptığı çalışmalara, özverisine teknik yaklaştığımı , yoğunluk ve koşuşturma içinde görmezden gelmiş olduğumu düşünmekteyim."
tüm tanık beyanlarıyla sistematik şiddet uygulayıp emek itibarsızlaştırdığı tasdiklendikten sonra saliha. ne de güzel patron olmuşsunuz ama
Dilan Karaman raporuna dair ( esasa dair eleştirilerim saklı kalmak kaydıyla ) ciddi metodolojik sorunlar var.
Öncelikle rapor, somut failleri ortaya koymak yerine sorumluluğu dağıtan bir anlatı kuruyor. Bu durum üç temel problem yaratıyor:
1- Sorumluluğun yapısal analiz içinde dağıtılarak failin görünmezleşmesi: Yapısal analiz yapılırken somut failler arka plana itiliyor ve bireysel sorumluluk belirsizleşiyor.
2- Anlatının mağdurun geçmişine kaydırılması: Olayın merkezindeki şiddet yerine anlatı giderek Dilan’ın geçmiş travmalarına, psikolojik durumuna ve tedavi sürecine yöneliyor. Bu da dolaylı biçimde mağdurun sorgulanmasına yol açıyor.
3- Sorumluluğun kolektifleştirilmesi: Raporun sonuç kısmında sorumluluk neredeyse herkese dağıtılıyor ve mesele “kolektif eksiklik” olarak çerçeveleniyor.
Bu yaklaşım ciddi bir sorun teşkil ediyor. Zira herkesin bildiği bir kuraldır: herkesin sorumlu olduğu yerde aslında kimse sorumlu değildir.
Özetle; Bir inceleme raporunun görevi atmosferi anlatmak değil, sorumluluğu netleştirmektir. Faili görünmez kılan bir metin adalet talebini güçlendirmez; aksine bulanıklaştır.