Gw kehilangan apaan sih sebenernya, sampe mindlessly staring at the wall & plenger kek gini?
Kayak... literally doing nothing, but why do I feel so empty and drained at the same time?
Aku juga pernah mikir, mungkin aku harus "beres" dulu sebelum bisa serius sama siapa pun.
Harus stabil dulu, harus gk overthinking dulu, harus gk punya luka dulu. Tapi makin dewasa aku sadar, manusia mana sih yang bener bener tanpa luka...