bugün kocamla köyde yürüyüş yapıyorduk. biraz yüksek bir noktada durduk manzarayı izliyoruz. ceylan gördük ya. gölden su içmişler ormana doğru yavaş yavaş koşuyorlardı. kafayı yedim heyecandan. yıllardır hayalini kuruyordum bunun ve pat bi anda oluverdi. inanılmaz şanslıyım
çektiğim fotoları editleyecek gücü kendimde tam olarak ne zaman bulurum tahminen
devrik cümle diye bir şey olmasaydı ben yine de böyle yazardım. kafam böyle çalışıyor napiyim
Sandığa gidiyorsun. İptal ediliyor. Başkan seçiyorsun, görevden alınıyor. Görüşünü paylaşıyorsun. Suç. Korku, tehdit, baskı, yıldırma. Ne yapsın vatandaş? Kurbanlık koyun olduğunu mu kabul etsin? Tüketmemek suç. Bu çarkı çevirmek zorunda mı? İyice kontrolden çıktınız.
30'umdan sonra edindiğim bir hayat görüşüm var: Yakınıyorsan değiştir; değiştir(e)miyorsan yakınma, iyi yanlarını görmeye veya değişim için uygun zamanı beklemeye çalış. Hem değiştir(e)meyip hem sürekli yakınmak, insanın kendisini de sevdiklerini de çok yoruyor.
Kaygılı bir yapınız varsa hayatınızdaki kişinin sizi güvende hissettiren ve "konuşan" biri olması çok mühim. Konuşabildiğiniz ve size sakinlik veren biriyle her şey kolaylaşıyor ve normalleşiyor..