فراخوان گالری «زندگی نزیسته»
این گالری بخشی از دومین رویداد روایت خونه در خانه ای به همین نام است.
•موضوع گالری: زندگی نزیسته
•تکنیک: چاپ، تصویرسازی،نقاشی
•مهلت ارسال آثار: ۱۵ آذر ماه۱۴۰۴
•با ارائه گواهی معتبر به هنرمندان
۷/ اوستا حاجی نیکدوست از معماران قدیمی کارخانه بود،
و تا سالها امام جماعت مسجد، آقای راشد یزدی بودند.
محمدعلی مظفری میگوید:
«بنیانگذاران یزدباف آدمهای ثابتی بودن، سنگ بنا رو درست گذاشتن.»
۱/ «محمدعلی مظفری»، کارشناس عمران و از کارکنان قدیمی یزدباف ،اواسط سال ۱۳۶۶ وارد کارخانه شد؛ زمانی که طرح توسعه یزدباف در حال ساخت بود. او این گونه بیان میکند:
۷/
شاید راز ماندگاری خانه همان شعری باشد که جلال خان دوست داشت بخواند:
«آنچه تغییر نپذیر، تویی / وانکه نمردست و نمیرد، تویی»
——————
•روایت تصویری و جزییات این خونه و بقیه خونههای معاصر یزد رو تو این پیج دنبال كنيد:
https://t.co/AcNTOxlb6z…
۱/
حدود ۵۰ سال پیش، وسط یزد خونهای ساخته شد که قصهاش از دل تاریخ میاد. صاحبش میرزا جلال خان اشتری؛ نوهی میرزا محمد وزیر، حاکم یزد در زمان ناصرالدین شاه. مردی که زندگیاش به پهلوانی شبیه بود.
.
.
.
روایت "پروین جان" را بخوانید.
۶/
کنار جلال خان، همسری بود به اسم پروین مشروطه؛ زنی باهوش و رازدار و با اصول. اتاق بالای خانه همیشه «اتاق قهر» او بود. حالا هر دو رفتهاند و خانه وقف اولادی شده؛ اما قصههایش مانده.
۱/
قصهی این خونه از سال ۱۳۴۵ شروع میشه؛ وقتی فرزند سوم خانواده به دنیا میاد.
پدر، تاجر فرش دستباف بود و دلش یه خونهی دلباز میخواست، نه مثل خونهی قبلیشون توی بنبست...
.
.
.
روایتِ خانهی "از گندم زار" رو بخوانید.
۷/
البته تلخی هم داشته.
چند ماه مونده بود به اتمام ساخت، دزد اومد قفسهای قناری پدر رو برد.
و بعدها که پدر (متولد ۱۳۱۲) در ۸۵ سالگی فوت کرد، خونه دیگه روشنایی سابق رو نداشت.