Bebeğim biraz büyür, emerken yüzümü okşar diye beklerken; tırnağıyla derimi yüzmeye, parmağıyla gözümü çıkarmaya çalışıyor. En iyi ihtimal; saçlarımı yoluyor. Bu işte bir gariplik var.
Annelerin bahsettiği okşama buysa; annelik biraz ne bileyim işte şey🙄⚠️
Rüya ile uyanıklığın karışarak bulanıklaştırdığı bir zihni taşımanın ağırlığı ve ağrıları dayanılmaz olunca; gerçeğin belirsizliği bir sıfır noktası yarattı. Özne yok, bellek yok, kavram yok..
"Artık yürümem gerekir" diyerek çıkılan yürüyüşte atılan her adım, yaşama doğru değil, yaşama rağmendir. Sizi yürümeye iten şey, coşku, tutku ya da kendiliğindenlik değil, zihninize kazınmış bir ödev bilinci ya da gerekirlik ise; bacaklarınız bir yürüyüş idealinde esir demektir.
“Hawar dengê zanînê ye. Zanîn xwenasîn e. Xwenasîn ji me re rêya felat û xweşiyê vedike. Kesê ko xwe nas dike; dikare xwe bide naskirin. Hawara me berî her tiştî heyîna zimanê me dê bide naskirin. Lewma ko ziman şerta heyînê a pêşîn e. “
Ji bo berdewamîyê, lînkê bitikînin 👇
https://t.co/B1n6OkDali
Yaşam, yerdeki cismin çok ağır olduğunu sanıp, tüm kuvvetinle eğilip yerden alırken, çok hafif olduğunu deneyimlediğin o ân'a benziyor 🙄🙄
#rewşêdeninciler
Bütün "bireysel özgürlük" çığırtkanlıkları, tarihsel bir başarısızlığın kucağında buluyordu kendini.
Yaşasın doğrudan demokrasi
kahrolsun çözümsüz anksiyeteler!🙄
#rewşandaninciler
Ayak parmaklarından kalbine doğru yükselen çürümenin durdurulmasını sağlayacak son takati, bize sanat verebilir. Sanatı yurt eden kimse yer ve gök üstü bir mekân edinir.
Sanat, medeniyetin her yerine yayılmış bir cevherdir.
#rewşandaninciler🙄