Bugün ve geleceğim için geçmişte çok mücadele ettim ama çoğu zaman mücadelemden değil de hayallerimden bahsettim. Gerçekliğin acımasızlığından ziyade hayallerime dair olan tutkum yaşama arzumu kamçıladı. Bu yüzden neşeli bir ruha sahip oldum. İyi ki, iyi ki…
Seni geçmişini ve geçtiğin yolları bilmeden yargılayacaklar. Herkes de koşulsuz bir kabule sahip değil. Boş ver. Bütün yaşamının tek tanığı sensin, bu yüzden en çok kendine iyi bak.
@bugra_kurtoglu Ben de sizinle aynı durumdaydım ama sisteme bakıp kontrol ettim. Özellikle 9-9.30 arası ve 15.-15.30 arası bir bakınız. Gün içerisinde de takip ediniz ara sıra. Ben bu sabah 16 Nisan’a aldım, sonunda 🙏
“Kaderin seni, sen usul usul yürürken de bulur.” Bu sözün ihtişamı var üzerimde, anlamı da ruhuma kazınmış gibi… Usul usul yürü, koşma, hızlı adımlar atma… Senin olan seni bulur. Senin olan sana gelir.
Bütün o karanlık yolları geride bıraktın; şimdi huzur ve çiçeklerle dolu bir bahçeyi hak ediyorsun. Senin vaktin geldi, artık çiçek açma zamanı… Geldiğin yolları bir daha düşünme; çiçekler inan daha güzel. 🌺
06.02.2026, Başkalarının hikayesini yazan o kişinin kendi hikâyesinden
Keyif alarak izlediğim diziler/filmler, gördüğüm güzel manzaralar, o çok sevdiğim insanlarla oturup konuşmalarım, yalnızlığın dinginliğinde soluklanışlarım; her şeyiyle, her bir parçasıyla sevdiğim bir yaşam inşa ettiğim her an. ✨
Yaklaşık yirmi yıldır içinde bitiremediğin o durum. Hâlâ gevşek iplerle de olsa sana bağlı olmayana tutunuyorsun, neden? Ve nasıl eskimiş, köhnemiş bir şeyin gölgesi dinginlik verebilir sana, bugüne rağmen? 2004 çok eski bir tarih, ama cevaplarını bugün alacak kadar da yeni.✨
Bir hayali daha gerçekleştirebilmek için o delice heyecan, tutku ve kararlılık içimde yeniden belirdi. Ben bu hissi biliyorum, çok tanıdık. Hikâyem başlamıyor, kaldığı yerden devam ediyor… ✨✨✨
Thanks for everything my God🤍
Bir yol, uzayıp dururdu içimde,
ve ben hep aynı adımları ata ata,
farklı şeyler görmeyi umardım.
Ve sen, bir gün,
farklı adımlar ata ata
öyle bir yere vardın ki kendi içinde,
kendine kendinle olan mesafen sıfırlandı.
Bu nedenle,
gidilen bazı yollardan dönülmemesi gerekir.
Herkes hikâyesini yazan kalemin peşinde, yazgısını değiştirmek için. Oysaki o hikâyeyi mevcudiyetinle var eden sensin. Dolasıyla, o kalemin mürekkebi de sensin. Yaşadığın anı yazan sensin. Sen o hikâyesin.
Yıllarca savaştın. Bu sorun değildi, savaş bittiğinde bile savaşmaya devam etmen sorundu. Artık bitti. Savaşın bitti. Sen de fark ettin bunu. Huzurla yaslayabilirsin sırtını toprağa. Artık gökyüzünü görme seyretme vakti.
Geçmiş, yaşanıp bittiği için hâlâ aynı. Tek bir lahzası bile değişmedi. Ve sen bir noktaya kadar o geçmişe hep; çatık kaşlarla, öfkeyle, kırgınlıkla baktın. Kendi algını, hislerini ve bakış açını değiştirdiğindeyse geçmişin o kara bulutları dağıldı. Mavi gökyüzünü gördün.