هر چه خامنهای پیرتر میشود، این کلمه دشمن «مثل خوره در انزوا» ذهن و ادبیاتش را بیشتر میجود. ترسِ از دست دادن، آزارش میدهد، علیه مردم بیرحمتر و گزیدهتر میشود و تکیهاش بر تفنگ بیشتر، مثل سخنرانی امروز.
آخرین وضعیت
وزارت کشور و سپاه میگویند شاهد “اعتراض اقلیتی از نوجوانان فریبخورده به سرکردگی فوتبالیستها” بودیم. وزارتاطلاعات بیانیه داده شاهد “براندازی چندلایه غرب، سعودی و بهایی در چارچوب مدل صهیونیستی حداکثر خشونت” بودیم. مردم در خیابان شعار میدهند نه اینوری، نه انوری …
تنها کمک خارجی، اتحاد جهانی ایرانیان و حمایت سلبریتی/شهروند خارجی بوده. برای آمریکا برجام مهمتر از اعتراض است، برای اسرائیل بمب اتم و مرز سوریه، اوکراین بحث اول اروپاست. کمکی از جایی در راه نیست، کسی نقشه نکشیده. تحلیل الکی نکنید، میشود پروپاگاندای نظام. کمک/قدرت خود مردماند.
دوباره بنویسم که حامد اسماعیلیون با صراحت، خستگیناپذیری و شجاعتی که دارد، با قدمهای استوار، شخصیت قوی، بیان دادخواه و حرفهای روشنی که میزند؛ نشان داد اگر کسی باشد که برنامه و کاریزما داشته باشد، حرکت منسجم ممکن است. او رهبر اپوزیسیون نیست ولی مثال درست یک رهبر اپوزیسیون است.
از قضا من هم میگم نه شما و نه امثال البغدادی نمیتوانید چنین گهی بخورید و ایران را سوریه کنید. این شعار را بهانه میکنید برای کشتار بیشتر که این گه را هم نمیتوانید بخورید.
@RZZRIR نمادین گفتم، البته جلیلی گفت دلیل حصر این بود که میخواستند کشور را ببرند سمت بهار عربی، بعدا لنکرانی گفت تدبیر رهبر در ۸۸ نبود، بدتر از لیبی میشدیم و …
در گذار اول (خمینی/بازرگان) آخوندها لیبرالها را بیرون کردند تا صندلیها را اشغال کنند. گذار دوم جنگ بین آخوندها (خمینی/منتظری) بود، گذار سوم (خامنهای/؟) جنگ بین آخوند و مردم است. شهریور ۱۴۰۱ از این زاویه، اعتراض دو هفتهای نیست، جنگی برای یک دهه است.
#مهسا_امینی
همین خرداد مشاور خامنهای گفت سیستان و بلوچستان امنترین استان است، حالا تصویر جنگ میآید از زاهدان. چند دهه فقر و فشار، تبعیض و ارعاب، اعدام و زندان و سنیستیزی به بهانه مبارزه با وهابیت، کاشتند و حالا خشم و نفرت درو کردند
اولین تاکتیک دیکتاتور سرکوب سریع بود، شکست خورد. دوم دلجویی از خانواده مهسا و تاکید بر شفافیت بود، حرف مفت بود. سوم راهپیمایی و “جمعش کردیم” بود؛ بلوف بود. چهارم فرسایشی کردن ماجرا و خستگی معترضان بود، امید واهی بود. پنجم بازداشت گسترده و ارعاب بود، کور بود؛ خیابان بنبست است.