İnsan gider, geriye hırkası, terlikleri, fotoğrafları, yattığı köşede gülümsemeleri, duvarda yankılanan sesi, birlikte diz çökülen sofralar kalır. İnsan kalmaz, yalnızca acısı kalır.🍂
Aşkı olmayanın imanı olmazmış;
Onu Konya sokaklarında elinde bastonu, tepeden tırnağa kırmızı kıyafetleri ve yüzündeki o eksik olmayan tebessümüyle tanıdı
Adı Sultan Özcan'dı...
Genç yaşında yaşadığı ağır hayal kırıklıklarının ardından dünyasını kırmızıya boyamış, bu rengi kendine sığınak yapmıştı.
Şehrin bir parçası, herkesin sevdiği o güzel insan artık yok.
Hikâyen ve rengin bizimle yaşayacak Sultan Teyze...
Mekanın cennet olsun