واسه من که کل روزم با سیم و فیوز میگذره، این حجم از پیچیدگی انرژی هستهای و اون همه فرمولش یه جوریه که انگار دارم یه تابلوی برق رو میبینم که هیچکدوم از سیماش شمارهگذاری نشده باشن
فقط میدونم تهش برق میگیره
صدای چسباندن لیبل روی بستههای غذا وسط شلوغی سفارشات، برای من آرامبخشتر از هر موسیقیه. یه جورایی نظم دادن به هرجومرجِ آنلاینشاپ تو همین صداست. خسته���کنندهست ولی کیف میده.
بستهبندی آخر هم تموم شد.