Ağrı’nın Hamur ilçesinde görev yapan 27 yaşındaki öğretmen Irmak Ayşe Koparan’ın ölümü sadece bir haber değil; bu sistemin genç öğretmenleri nasıl tükettiğinin acı bir örneğidir.
Yıllarca okuyup sınavlardan, mülakatlardan, AGS süreçlerinden geçen insanlar; sonunda liyakatsiz yöneticilerin mobbingine, baskısına ve değersizleştirilmesine maruz kalıyor. İddialara göre Irmak öğretmen yaşadığı sorunları dile getirdi ama duyulmadı. Çünkü bu düzende çoğu zaman haklı olan değil, makamı olan korunuyor.
Bir öğretmen çocuk yetiştirmek için atanır, psikolojik savaş vermek için değil.
Genç bir öğretmenin daha hayalleriyle birlikte toprağa verilmesine sebep olan bu çürümüş düzen için gerçekten yazıklar olsun.
geçinmeye gönlün olacak. ruhuna iyi gelen insanlarla aynı masada oturmayı, küçük şeylere alınmamayı, bazen haklı çıkmaktan vazgeçmeyi bileceksin. çünkü hayatın kalitesi biraz da kiminle geçindiğinle ilgili
bazı insanlar kalbini hızlandırır ama hayatını zorlaştırır. çekim güçlü olabilir; ama huzur yoksa insan bir süre sonra yorulur. gerçek uyum sadece tutkudan ibaret değildir. güven, denge ve sürdürülebilirlik de taşır