Wat een onzin. Fauci verscheen voor een hoorzitting en beriep zich bij elke vraag op zijn zwijgrecht. Een schoffering van de democratie en de controlerende functie van het huis van afgevaardigden. En daarna miepen dat mensen boos worden. Koop eens een mooie spiegel met z'n allen daar in de vochtige virologenvallei.
@PieterOmtzigt Indien jongeren zich eerder en gemakkelijker kunnen settelen, kan ook eerder aan het starten van een gezin worden gedacht. Er zijn dus in dit mechaniek meerdere krachten.
Bestuurlijk Nederland op z'n smalst. Het Hoogheemraadschap van Delfland loost per uur zo’n 10.000 kuub gezuiverd rioolwater in de Noordzee. De glastuinbouw heeft daarvan slechts 500 kuub nodig om een ramp te voorkomen, maar de ambtenaren weigeren.
Bron: https://t.co/kUZazi0f5y
https://t.co/3mXAf06Gv1
Voordat ik het zomaar zou vergeten: ja, dit is een harde afrekening met @KlaasvanDijk5. En dat doe ik graag.
Maar dat was - gek genoeg - niet de reden om er een formele blog van te maken. Deze blog dient namelijk een heel ander doel:
Ik wil namelijk iedere kritische wetenschapper die deze gestoorde vogelaar achter zich aankrijgt een plek bieden waar hij alles kan vinden wat deze man al gedaan heeft, en vooral wat de de uitspraken van de commissies voor wetenschappelijke integriteit van diverse universiteiten zijn geweest wat betreft zijn klachten. Klaas heeft inmiddels namelijk overal een draai om de oren gehad.
Men is Klaas zat. Meer dan zat.
Ook de uitspraak van het landelijk orgaan wetenschappelijke integriteit (LOWI) wat betreft een klacht over de vermeende schending van de wetenschappelijke integriteit door Ronald Meester is er terug te vinden. Dat heeft er zelfs toe geleid dat Van Dijk daar geen klachten meer kan indienen voor een periode van twee jaar.
Verder is het ook geschiedschrijving: hoe is het mogelijk dat deze volstrekte halve gare zoveel tractie kreeg onder andere wetenschappers en artsen. Hoe diep moet je je schamen als je als wetenschapper en/of arts deze man naar voren hebt geschoven als 'verdediger van de wetenschap'.
Het laat mooi zien hoe in een crisis dogma en consensus er toe leiden dat deze mensen een podium krijgen.
Misschien wil de @De_Stentor daar nog wel een stukje over schrijven. Oeps, dat deed de Stentor al, maar dat vindt men niet meer zo leuk als ik ze daaraan herinner.
En anders wil @pjvanerp dat misschien nog wel een keertje doen, als zijnde het 'wetenschappelijke' orakel waar Klaas zich steevast op beroept.
Dat klopt toch wel, Pepijn?
En, zoals altijd, en nu ook serieus bedoeld: #GraagWijdVerspreiden!
Ter leering ende vermaek.
@Barney84186437@Mirjam152@gemeentehaarlem Ho, ho, ho, a.u.b. niet generaliseren. Helaas gaan inderdaad niet alle ambtenaren met belastinggeld om alsof het hun eigen geld betreft...
Die Worte des Evonik-Chefs Christian Kullmann kann man nicht oft genug wiederholen:
„Die deutsche Energiewende hat bislang rund 1.000 Milliarden Euro gekostet. Und was hat sie uns gebracht? Nichts.“
Diese 1.000 Milliarden Euro fehlen heute bei der Infrastruktur, in Krankenhäusern, bei Schulen und bei der Rente.
Die 1.000 Milliarden Euro, die Merkel, Habeck, Scholz und Merz für sinnlose Projekte ausgaben, sind aber nicht weg. Das Geld ist noch da; aber es hat den Besitzer gewechselt. Das Geld gehört nicht mehr Ihnen und mir, sondern den Leuten die mit unseren Politikern und dieser irren Geschäftsidee vom Klimawandel uns abgezockt haben. Das nennt man Korruption.
Fragen Sie doch mal Ihre Politiker, wer jetzt unser Geld hat.
https://t.co/hGVK172VRG
Een miljoen voor dertig mensen: minister en Kamer, stop dit onmiddellijk
Een miljoen euro per jaar voor de opvang van dertig statushouders in een Haarlems hotel. Omgerekend is dat bijna 2.800 euro per persoon per maand. Niet voor een zelfstandige woning, maar voor tijdelijke opvang in hotelkamers.
Dit is niet meer uit te leggen.
Niet aan werkende mensen die iedere maand moeite hebben om hun huur, energierekening en boodschappen te betalen. Niet aan woningzoekenden die jarenlang op een sociale huurwoning wachten. En zeker niet aan dak- en thuislozen die soms niet eens verzekerd zijn van een bed, een douche en begeleiding.
Het meest onthutsende is dat de burgemeester zelf aangeeft dat grootschaliger opvang de kosten per persoon tot ongeveer een tiende zou kunnen terugbrengen. Dan hebben we het dus niet over een onvermijdelijke uitgave, maar over een bestuurlijke keuze. Een extreem dure keuze, betaald met belastinggeld.
Natuurlijk moeten mensen die rechtmatig in Nederland verblijven tijdelijk worden opgevangen wanneer er nog geen woning beschikbaar is. Maar opvang organiseren betekent niet dat iedere prijs automatisch aanvaardbaar is. Goed bestuur vraagt ook om doelmatigheid, proportionaliteit en respect voor de belastingbetaler.
Hotelopvang dreigt steeds meer een verdienmodel te worden. Hotels ontvangen gegarandeerde inkomsten, terwijl de overheid vrijwel ieder bedrag lijkt te accepteren omdat zij haar opvang- en woningbeleid niet op orde heeft. De rekening verdwijnt vervolgens in een begroting, terwijl niemand persoonlijk verantwoordelijk wordt gehouden.
Daarom is nu ingrijpen nodig.
De verantwoordelijke minister moet per direct een landelijk maximumtarief instellen voor de opvang van statushouders en asielzoekers. Contracten die daar ver bovenuit komen, moeten worden heronderhandeld of beëindigd. De Tweede Kamer moet volledige openheid eisen over alle hotelcontracten, de kosten per persoon, de looptijd en de alternatieven die zijn onderzocht.
Ook moet worden vastgelegd dat hotelopvang uitsluitend nog als zeer tijdelijke noodmaatregel mag worden gebruikt, met een duidelijke einddatum en verplichte maandelijkse verantwoording. Geen open contracten die blijven doorlopen totdat ooit ergens een woning beschikbaar komt.
Een miljoen euro voor dertig mensen is geen humaan beleid. Het is financieel wanbeleid dat wordt verkocht als noodzaak.
Minister en Tweede Kamer: stop deze constructies. Niet na een onderzoek, niet na een evaluatie en niet na het volgende debat. Per direct.
Hoe geloofwaardig is minister Bart van den Brink nog?
Toen het minderheidskabinet Jetten in februari 2026 aantrad en Bart van den Brink (CDA) als minister van Asiel en Migratie en vicepremier werd beëdigd, bestond er bij een deel van Nederland nog de hoop dat hier eindelijk iemand zat die de asielinstroom daadwerkelijk zou gaan indammen, iemand die recht ging doen aan de verkiezingsbeloftes dat er meer grip zou komen op de asielinstroom. Iemand die ging zorgen dat deze significant omlaag zou gaan. Het CDA had in haar verkiezingscampagne en tijdens de formatie immers stevig meegepraat over ‘meer grip’, ‘lagere instroom’ en ‘fatsoenlijke maar duidelijke keuzes’.
En wat doet @MinisterAenM sindsdien? Hij stuurt op hoge poten brieven aan gemeenten om nog meer opvangplekken te realiseren. Hij zet gemeenten die blijven weigeren, en naar de terechte zorgen van hun inwoners luisteren, onder druk door ze op de interventieladder te plaatsen omdat ze te weinig asielzoekers huisvesten. Hij stelt dat de opvang ‘urgent en kritiek’ is, dat er duizenden plekken tekort zijn en dat de keten nog altijd onder druk staat. Maar hij verklaart ook publiekelijk dat ‘nog strenger asielbeleid geen optie is’ en dat verdere aanscherping ‘valse beloftes’ zijn. En hij verzekert ons dat hij ‘alles heeft gedaan wat nu mogelijk is’.
Maar klopt dat wel? Laten we naar de feiten kijken. In 2025 daalde het aantal eerste asielaanvragen naar zo’n 24.000. Prima, zou je denken. Maar de totale asielinstroom (inclusief nareizigers, herhaalde aanvragen en overige) bleef structureel hoog genoeg om de opvang te blijven overbelasten. Statushouders blijven massaal in AZC’s hangen omdat de doorstroming naar woningen stokt, da’s logisch want die woningen zijn er gewoonweg niet. Ook de IND kampt met achterstanden, niet in de laatste plaats omdat ze aan handen en voeten wordt gebonden door privacywetgeving en juridische procedures. En Van den Brink? Hij gebruikt zijn politieke mandaat niet voor het aanscherpen van het grensbeleid of om werk te maken van de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers. Nee, Bart gebruikt zijn mandaat vooral om druk te zetten op gemeenten om de nimmer aflatende instroom, circa duizend asielzoekers per week, te absorberen. De Spreidingswet wordt niet teruggedraaid, ondanks eerdere aangenomen moties die daartoe opriepen, hij wordt aangescherpt in de uitvoering. Wie weigert, krijgt de minister op bezoek. Dat is geen grip op migratie. Dat is grip op de Nederlanders die de migratie moeten dragen.
Dit staat haaks op wat dit minderheidskabinet de kiezer heeft voorgespiegeld. D66, VVD en CDA beloofden meer controle, lagere instroom, snellere procedures en een einde aan de eindeloze druk op de woningmarkt, de zorg en vooral de sociale cohesie. In plaats daarvan krijgen we een minister die de juridische ruimte ‘zo goed als bereikt’ noemt en zich verschuilt achter het Europese Migratiepact alsof dat een wondermiddel is. Dat migratiepact is geen garantie voor lagere aantallen: het is een bureaucratische herverdeling van hetzelfde probleem. En intussen is dit de realiteit: wekelijks nieuwe aanvragen, overvolle opvangcentra, en een minister die vooral bezig is met het organiseren van de opvang in plaats van met het stoppen van de toestroom.
Maar laten we eerlijk zijn, misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen? Van den Brink is geen hardliner die tegen de stroom in roeit zoals Marjolein Faber. Hij is feitelijk de perfecte belichaming van het post-Rutte bestuur: fatsoenlijk klinkende taal, morele pretenties over ‘rechtvaardige en menselijke keuzes’, en onder de motorkap hetzelfde oude recept van faciliteren, spreiden en hopen dat de burger het accepteert. Hij was campagneleider, spindoctor, secondant van Bontenbal. Hij weet precies hoe je ‘streng’ moet klinken zonder het te zijn. Maar dat ontslaat hem niet van de verkiezingsbelofte. Die belofte was niet ‘wij gaan de opvang beter organiseren’. Die belofte was: de instroom moet omlaag.
Wat we nu zien is het tegendeel. De minister van Asiel en Migratie is de minister van Asielopvang geworden. Hij tikt gemeenten op de vingers omdat ze te weinig bedden leveren, terwijl hij de kraan vol open laat staan en met droge ogen beweert dat meer dweilen de oplossing is. De minister concentreert zich vooral op opvangcapaciteit en spreiding, terwijl maatregelen die de instroom zelf moeten beperken uitblijven. Met andere woorden: hij vergroot de capaciteit van de emmers, maar draait de kraan niet dicht. Daarnaast verklaart hij dat verder aanscherpen ‘valse beloftes’ zijn, terwijl de belofte van lagere instroom juist de valse is gebleken. Dat is geen realisme. Dat is politieke lafheid vermomd als realisme. Zijn stelling dat verdere aanscherping geen optie is, wordt weersproken door voorbeelden in andere Europese landen. Zo heeft men in België inmiddels namelijk wél strenger asielbeleid en dat leidt, hoe verrassend, tot een veel lagere instroom.
De Nederlander die in oktober 2025 stemde in de hoop dat het eindelijk anders zou worden, krijgt opnieuw hetzelfde te zien: een bestuurder die de symptomen beheersbaar probeert te maken maar de oorzaak structureel niet aanpakt. Bart van den Brink heeft aantoonbaar geen maatregelen getroffen die de instroom wezenlijk verminderen, er is nog steeds niets wat de instroom structureel indamt. Hij doet juist precies datgene wat de asielindustrie in stand houdt: opvang regelen, procedures vertragen of versnellen naar believen, en de morele verantwoordelijkheid bij de gemeenten en de burger leggen.
Dat is een keuze. En die keuze staat haaks op de verkiezingsbeloftes van dit minderheidskabinet. Wie dat nog steeds ‘grip’ noemt, heeft ofwel de realiteit uit het oog verloren, ofwel bewust het besluit genomen dat de realiteit van de Nederlandse burger er minder toe doet dan de wens van de bestuurlijke elite. Of kortweg gezegd: nog meer gemeenten krijgen een AZC door hun strot geduwd door een minister die er niet zit om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen.
Daarmee is de vraag of Van den Brink nog wel geloofwaardig is feitelijk beantwoord. Nee, hij is niet de man die de asielcrisis zal gaan oplossen. Hij is de man die haar beheersbaar probeert te maken voor de bestuurlijke elite die nooit de gevolgen ervan hoeft te dragen. En dat is, als u het mij vraagt, voldoende grond om het vertrouwen in deze minister op te zeggen. Uit zijn handelen blijkt niet dat hij bezig is om de verkiezingsbeloftes in te lossen, of om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen. Hij is de verkeerde man op de verkeerde plek.
@Simon56137170 In Duitsland gaat het een stuk beter omdat er daar niet alleen wordt gestuurd op spreiding. Spreiding is een aanzuigend rampenplan uit de koker van mentaal beperkten.