Tegen slecht beleid moet men actie ondernemen. De energietransitie verdient beter, de sector verdient beter, de consument verdient beter. Ik vecht de beslissing van de Vlaamse overheid om limieten op deze manier op te leggen voor stekker zonnepanelen aan. https://t.co/9tFHhdOOyk
Bij opslag-gelimiteerde systemen deed mijn optimizer vaak niet méér exotisch dan self-consumption verschuiven naar momenten met hogere prijzen of hogere verbruiken.
Maar net dat is waardevol: in de kostfunctie zaten zowel energieprijs als capaciteitstarief. Op 1/5 zag je hem bv. expliciet de afweging maken tussen de captar-piek overschrijden of sneller laden, en kiezen voor de laagste totale kost.
Dat is volgens mij waar LP wél nuttig kan zijn: niet omdat de batterij plots meer energie heeft, maar omdat je de trade-off tussen SoC, prijs, forecast en piek expliciet optimaliseert i.p.v. in regels te gieten.
En LP introduceren hoeft niet veel extra complexiteit toe te voegen. De softwarekost ligt relatief laag; de hardware blijft exact dezelfde.
An expansion with a small battery, LR1120 with built in GPS antenna and subghz antenna+low power mcu. This to enable tracking even the device is off. You even can detect when the module is remove is you use one of the 4 gnd on the type c to detect connectivity even we the device is een off.
Als “geen staatsuitbating” voor jou gelijkstaat aan “pro fossiel”, dan karikaturiseer je mijn punt. Ik pleit voor decarbonisatie via marktprikkels: CO₂ correct beprijzen, vergunningen versnellen, flexibiliteit, opslag, vraagsturing, interconnectie én rendabele CO₂-arme productie.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 Juist omdat energie alle sectoren aandrijft, is staatsuitbating extra riskant. De staat wordt dan niet zomaar speler in één markt, maar beïnvloedt de kostenbasis van de hele economie. Dat vraagt neutraliteit, geen belangenvermenging.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 Juist omdat energie alle sectoren aandrijft, is staatsuitbating extra riskant. De staat wordt dan niet zomaar speler in één markt, maar beïnvloedt de kostenbasis van de hele economie. Dat vraagt neutraliteit, geen belangenvermenging.
Je noemt het speculatief, maar jouw eigen criteria zijn breed toepasbaar: strategisch belang, betaalbaarheid, bevoorradingszekerheid, jobs/industrie en private terughoudendheid door beleidsrisico. Als dat volstaat voor staatsuitbating, waarom morgen niet voor staal, chemie, batterijen of datacenters?
@JanWostyn@KVoorspools En “nul indicaties” vind ik naïef. Het precedent ís de indicatie. Zodra “strategisch” volstaat om energieproductie te nationaliseren, kan dezelfde logica perfect gebruikt worden voor hoogovens, chemie, batterijen of datacenters. Dat is exact waarom je die deur niet opent.
@JanWostyn@KVoorspools Het gaat niet over nucleaire veiligheidsregels die morgen “overboord” zouden gaan. Het gaat over marktordening: dezelfde staat bepaalt regels, vergunningen, steun, risicoverdeling én wordt exploitant. Dat is structurele belangenvermenging.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 Dat is net de glijbaan: beleidsfalen creëert schade, staatsuitbating wordt verkocht als “second best”, en daarna is het precedent gezet. Dan wordt elke strategische sector kwetsbaar voor dezelfde logica. Remediëren is het beleid herstellen, niet de staat speler maken.
@JanWostyn@KVoorspools Omdat de staat dan tegelijk regelschrijver, vergunningverlener, risicodrager én exploitant wordt. Dat is geen gezonde markt, maar belangenvermenging. Het zet ook de deur open naar dezelfde logica voor hoogovens, chemie, batterijen, enz. Alles wordt dan “strategisch”.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 En je bevestigt net mijn punt, als privéspelers afhaken door politiek risico, is de oplossing dat risico wegnemen. Niet méér politiek, méér staat en méér risico bij de belastingbetaler. Dat is geen pragmatisme, maar beleidsfalen institutionaliseren.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 Op dit vlak noem ik staatsuitbating inderdaad fout. Energieproductie moet onderworpen blijven aan marktprikkels, kapitaalkost en risico's. Zodra de staat exploitant wordt, verdwijnen die risico’s niet, ze worden politiek verstopt en doorgeschoven naar de belastingbetaler.
@LodeCossaer@RubenBaetens@JDSchoolmeester Volgens mij niet. Downside-risico’s zwaar laten doorwegen is geen tunnelvisie maar rationeel kapitaalbeheer. Je ziet in andere landen net hetzelfde: nucleair beweegt amper zonder staatssteun, garanties of risico-overdracht.
Dus omdat de overheid privébedrijven kan kapotregelen, moet ze dan maar zelf exploitant worden? Dat is geen energiebeleid, dat is de logica van staatscommunisme: eerst de markt wurgen, daarna zeggen dat alleen de staat het moet oplossen. We maken hier de reïncarnatie van het Sovjettijdperk mee.
@JanWostyn@KVoorspools@Gingerneer2 Dus omdat de politiek de sector decennialang onvoorspelbaar maakte, moet diezelfde politiek nu exploitant worden omdat ze het beleid controleert? Dat is geen risicobeheer. Dat is de pyromaan brandweercommandant maken. Stabiel of "geen" beleid is nodig, geen staatsuitbating.