Ahmet Hamdi Tanpınar'ın hayal kırıklığını şöyle betimlemesi çok hoşuma gidiyor "hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın hayal kırıklığını şöyle betimlemesi çok hoşuma gidiyor "hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."
Pavese, intihar etmeden önce günlüğüne “Artık sabahı da kaplıyor acı.” diye bir not düşer.
Zweig ise: “Artık güneşin doğmasını bekleyecek gücüm kalmadı ama siz yeni doğacak güneşi mutlaka bekleyiniz.” diye tamamlar intihar mektubunu. Ne büyük bir umut yitimi.
“- seninle sanki, uzun yıllardır seni tanıyormuşum gibi konuşuyorum.
+ öyledir.. insanlar birbirlerini anladıkları zaman, içinden geldiği gibi rahat konuşur.”
“- seninle sanki, uzun yıllardır seni tanıyormuşum gibi konuşuyorum.
+ öyledir.. insanlar birbirlerini anladıkları zaman, içinden geldiği gibi rahat konuşur.”