بعد از سالها ترس از آب شنا یاد گرفتم. خودم یاد گرفتم. مثل دلفین فقط تکون میخورم و غرق نمیشم.
دیروز هم دوچرخهسواری یاد گرفتم.
سال ۱۴۰۵ رو سال تغییرات و ریسک های دلپذیر نامگذاری میکنم.
رشتهم بهم یاد داد، باید تجربه زیستهی لازم رو از کتاب و جامعه و انسان و اندیشه به دست بیارم و دانشگاه فقط منو به سمت مبانی هُل میده اما اصول اساسی رو باید خودم پیدا کنم.
جامعهشناسی.
روز ۷۴ از رژیم غذایی و روز ۵۲ از تمرینات ورزشی
۲۰ کیلو وزن کم کردم،عضله سازی و تمرینات استقامت رو انجام میدم. میتونم تا ۱۵ کیلومتر در هر روز بدوم. عادتهای غذایی جدیدم رو دوست دارم، یه بستنی مخصوص بدون قند محلی درست کردم، چند تا نوشیدنی ترکیبی ساختم و خب...
ادامه دارم.
@mobina_s8@EssEchch هر چی که میخوردم رو به یک سوم و کمتر رسوندم. چای بدون قند و شکلات میخورم، نوشابه و آب میوه صنعتی مطلقا نمینوشم. برنج بیشتر از هشت قاشق نمیخورم، هر خورشتی باشه فقط چهار قاشق میخورم. پنیر و گردو و چیپس میوه طبیعی برا میان وعده میخورم. نزدیک هشت لیتر آب مینوشم توی ۲۴ ساعت.
@adam_hesabi@hediekimiaee تو ابتدایی نمره نداریم. امتحان ترم هم برگزار نشد. کلا از روی فعالیت ترم در تدریس مجازی نمرهی کیفی گرفتن بچهها. نمرهی عددی سالهاست از ابتدایی حذف شده.
تو چیستی؟تو کیستی؟
چطور میتوانیم مطمئن باشیم که وجود داریم؟
نکند توهم ِ دیگران هستیم؟نکند دیگران توهم ِ ما هستند؟آیا میتوانیم انکار کنیم؟
آیا اثبات وجود داشتن، دامن زدن به انکار خویشتن نیست؟
آیا انکار ِ خویشتن، آغاز ِ هستن است؟
اگر هیچ پرسشی نداری، بهتر است بروی اوتانازی کنی.