rontoraq

[rontoraq @ron_toraq]

Düpedüz Kürtçe olan bir isme “Farsça kökenli” demek, kendisini çoğunluğa makul gösterme ve/veya çoğunluğa yaranma çabası olarak güzellenebilir. Ama buna dümdüz korkaklık, aslını inkâr etmek ya da düpedüz yavşaklık da denebilir. https://t.co/PgnO5A7SRJ

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar,

Yarın, 28 Eylül Pazartesi, Çağlayan Adliyesi’nde saat 10:00’da duruşmam var.

88 gün sonra ilk kez kelepçeleneceğim ve araba kornası duyacağım. Kelepçeyi özlemediğim kesin, bakalım araba kornasını özlemiş miyim?

İyiyim. Güneş olmadan da yaşanıyormuş, güneş abartılmış bir balonmuş.

Biraz da cezaevinden havadisler: Sınıf atlama heyecanı var Karatepe’de mahallemize 2 özel jeti olan komşu taşındı. Herkes bir gecede radikal seviyede artan refah seviyesine uygun davranmaya çalışıyor. Ben de buna uygun olarak bu tweette “zengin derdi” sayılacak bir konu seçtim: Cezaevi ve müzik.

“Müziksiz yaşayamam” tipi bir insan hiç olmadım, hatta epey de yaşarım ama “müziksiz 88 gün yaşayamam” tipi bir insanmışım meğer. Rüyalarımdan birinde; tahliye olduğumu fark edince hemen Peyk açıyordum ama Peyk olmayan bir şey çalıyordu. Radyo ve Dream Türk var ama hep Peyk olmayan bir şey çalıyor.

Şimdi övmeye çekiniyorum; TRT 2’yi övdüm, son 1 aydır yok. Radyo 3 sağolsun, Gojira çaldı 1 saat. Böyle mucizevi anlar dışında pek seçenek yok. Bu yüzden bu yaşa kadar ergen inadıyla taşıdığım Türkçe pop alerjimi aşmam gerekti. Bu hafta savunmama hazırlanırken 24 saat boyunca Dream Türk açıktı. Sadece yan komşum Haluk Levent, Mamak Türküsü ya da Haziran’da Ölmek Zor çaldığında TV’yi kapatıp avluya çıkıyorum. Kuyu tipinin tek iyi yanı akustiği olabilir.

24 saat Dream Türk izlerseniz 4 kere Ezhel’i görebiliyorsunuz, özledik. Onun dışında Türkçe pop. Girl Band, Boy Band ve Karışık Band salgını var, herkes dikkatli olsun. Kalabalık ortamlara girmeyin, aniden bir koreografinin parçası olabilirsiniz.

Favorilerim: 
Eypio & Sibel Can – Kıyamam 
Mabel Matiz – Umrumdışı

Hücremde Mabel Matiz’in “Ben büyüttüm boy boy” dansını yaparken infaz koruma memuruna yakalandım. Bir kere de derbi günü MasterChef izlerken yakalanmıştım, iki etti.

Savunma öncesi gündemden uzaklaşmak için seçtiğim bu yumuşak konuyu burada yazdığım bir rap ile bitireyim. Sabah 9’da ekmek dağıtımı oluyor. Haftada birkaç gün de ekmekle birlikte poğaça veriliyor ve kruvasan neşesi yaşanıyor. O günler önce koridorda servis tezgâhının tekerleğinden çıkan sesler yankılanıyor. Sonra dağıtımı yapan memur bozacı gibi bir nağmeyle bağırıyor: “Ekmek ve poğaçaaaa”

(Fuat Ergin tarzı bir flow’la)

Ekmek ve poğaça
Vaktimiz bolca
Cicibebe olmasa
Halimiz n’olcak
Menü ful carbo
Ne peynir ne yarım kadeh Doluca
Haluk, Cem, Özkan, ben
D Blok dört yapraklı yonca

Görüşmek üzere.

[rontoraq @ron_toraq]

#DenizGöktaşSerbestBırakılsın

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[rontoraq @ron_toraq]

Eyropa meyhanelerinden beklediğimiz o performans. @landarztt

[rontoraq @ron_toraq]

Belli ki koca ömrünü bu soruya kafa yorarak geçirmiş.

[Selman (Prens Olmayan) @bdevie_vr]

İslamcı yazar Emine Şenlikoğlu:

"Sokakta dondurma yalayarak gezen kadınlardan, ahirette Rabbimden şikayetçi olacağım."

[rontoraq @ron_toraq]

#şampiyonamedspor

[rontoraq @ron_toraq]

#ProtectRojava

[rontoraq @ron_toraq]

#SelahattinDemirtaşaÖzgürlük

[Ozan Çoban @cobanozan]

Böyle zamanlarda en dayanamadığım şey; apolitik bir hüznün yavşaklığı!

[Müfit Can Saçıntı @MufitCanSACINTI]

Sırrı Süreyya Önder ile ilgili anılarını anlatanlar var.
Ben de geri kalmayayım.
2005 yılında Kanaltürk televizyonunda her gece canlı yayın yapıyordum.
Bir gece yayında bir dize okudum;
“Ah kimseciklerin vakti yok
durup ince şeyleri anlamaya.”İmza: Sevgi Soysal, dedim.

Ertesi gün masamda el yazısyla bir not buldum. Şaşırdım meraklandım hatta kaygılandım. Aşk mektubu da olabilir tehdit mektubu da.. Ne oluyor falan filan derken açtım okudum;
“Dün gece okuduğun şiir Sevgi Soysal değil, Gülten Akın’a ait. İmza: Sırrı”
İmza Sırrı ama ben bu sırrı hemen çözemedim.
Kim bu Sırrı?
Neden sırra kadem bastı? Nerede bulurum falan filan derken bulamadım.
Sorduğum kişiler, “Yayın danışmanı gibi bir şey” dediler. “Sen onu bulamazsın o seni bulur” dediler.
Odası var ama odasında pek durmuyor. Sanki kanal içinde bir hayalet. Sen onu bulamıyorsun o seni buluyor. Gençliğimizdeki “Kızılmaske; Fantom” gibi bir heyyula.
Her neyse.
Gerçekten bir gece yayınına çıkmadan önce o beni buldu. Tanıştık konuştuk.
Benim senarist olduğumu biliyor; “Ben de senaryo yazıyorum. Yazdığım senaryoya bir bakar mısın” dedi.
Ben de amatör bir hevesli olduğunu düşünerek, “o işler öyle kolay değil filan” gibi bir şeyler geveledim. İtiraf edeyim biraz üstenci konuşmuş da olabilirim.
Sonra o senaryoyu okudum ve kendimden utandım. Çünkü o senaryo; “Beynelmilel”in senaryosuydu.
Bu yayın öncesi sohbetlerimiz aralıklarla devam etti.
O sohbetlerden birinde anlattığı bir anıyı en sonda anlatacağım.

Şimdi bir iki şey söylemem gerekir bu arada.
Hala Türk olduğunu bilmeyenler var.
Öğrenince şaşıranlar var.
Bir Türk’ün Kürt meselesinin içinde ne işi var,
diyen Türkler var aynısını diyen Kürtler var.
Oysa hiç düşünmezler mi Kürt meselesi Türk’ün de meselesidir. Ona bölücü diyenler var.
Oysa hiç düşünmezler mi Türk’ün ve Kürt’ün birliğini kendi fani bedeninde cismileştirmiştir.
Onun meselesi insanlık meselesi.

Bir insanı sevmeyebilirsiniz; sevmenizi isteyemem.
Bir insanın düşüncelerine katılmayabilirsiniz;
katılmanızı bekleyemem.
Ama bir insanı anlamanızı,
hiç değilse anlamaya çalışmanızı bekleyebilirim.
Sevmeseniz de anlayabilirsiniz. Gerçi Sırrı Süreyya pek çok düşmanı tarafından bile sevilen bir adam.
Ama hak ettiği kadar anlaşılan bir adam olduğunu sanmıyorum. Anlayanlardan bazılarının da yanlış anladığını düşünüyorum.
Çünkü;
“ ah kimseciklerin vakti yok, durup ince şeyleri anlamaya”

Sırrı Süreyya pek çok kişinin tahmin ettiği örgütün üyesi sempatizanı değil.
Anlatayım.
O gençliğinde kendine devrimci bir Yol çizmişti.
İlk mahpusluğu da o yüzden tattı.
Bir gün bir şey anlattı:
Malum yetmişli yıllarda, fakir gariban köylü, köyünden toprağından koptu. Büyükşehirlerde evsiz barksız topraksız kaldı.
Onlara bir tek devrimci gençler kucak açtı.
Devlet arazilerinde onlara gecekondular yaptı.
Dozerler evlerini başlarına yıkmak için üstlerine üstlerine yürürken o devrimci gençler dozerlerin önünde kalkan oldular.
Gerekirse çatıştılar. Fakirin fukaranın evlerini korudular.

Sırrı Süreyya gençliğinde Ankara’da o devrimci gençlerden biriymiş.

Biz 2005 yılında bunları konuşurken acı acı gülümsedi. “Halkımız şimdi o gece kondularu müteahhitlere verdi. Koca koca binalar siteler yapıldı. Hepsi birkaç daire sahibi oldular. Benim şimdi evim yok.
Ben şimdi o evlerde kiracı bile olamam.
Çünkü kirasını ödeyemem” Demişti.

Tabi tabi, kötü beslenme, hareketsizlik, içki sigara falan filan kalbi çok yorar.
Ancak kalbi en çok
karşılıksız sevgi,
anlaşılmamak
veya yanlış anlaşılmak yorar. En çok yorar.
Sırrı Süreyya Önder’inki yine iyi dayandı.

[rontoraq @ron_toraq]

Not every new year brings happiness to everyone. Happy New Year to all political prisoners in jail as well. #freenûdemdurak

[RzgarEs92960726 @RzgarEs92960726]

Ana dilde eğitim talebi, sadece bir parti, bir grubun talebi değildir, Türkiye de yaşayan 30 milyon kürdün ortak talebi'dır, zira Ana dilde eğitim temel insan hakkıdır, o yüzden siyasi değil insani'dır, ve ana sütü gibi helaldir.

ŞÊRÎN Û XWEŞ E ZİMANÊ KÛRDÎ.
#BêZimanJiyanNabe

[rontoraq @ron_toraq]

Bijî berxwedana Wanê!

[DEM Parti @DEMGenelMerkezi]

Direndik, kazandık, kutluyoruz 😎

[ümit kıvanç @umit_k]

Şunu izleyin, esas olarak da dinleyin allahaşkınıza >

[rontoraq @ron_toraq]

#VanHalkınınİradesiYokSayılamaz

[rontoraq @ron_toraq]

#VandaDarbeVar

[ayşegül doğan @aysegul__dogan]

Tüm ülkenin gözünün içine soka soka halk iradesi gasp ediliyor, açıkça suç işleniyor. Ardeşen’den, Tokat’tan, Afyon’dan, Malatya’dan #Şırnak’a taşınan binlerce “kayyum seçmen” yalnızca DEM Parti’nin meselesi mi?
#KonuşSenNerelisin

[DEM PARTİ KARS /QERS @Dem_Qers]

Kars'ı kim kazandı kim gasp etti👇👇

[rontoraq @ron_toraq]

#ŞırnakİçinSeçimYenilensin

[rontoraq @ron_toraq]

Öfkeden dil tutulur, göğüs yanar ya öyle bir hal..

[Arat Barış @aratbaris_]

Batman Havalimanı’nda “taşımalı seçmen” kuyruğu… Yerel seçimde “oy kullanmak” üzere Şırnak'a götürülen, polis ve askerlerden oluşan taşımalı seçmenler dönüş yolunda. Halkın iradesi bu şekilde gasp edildi.

via: @BilalGuldem