Kaçın, konfor bağımlısı olun. Toplumumuz henüz açık iletişimi kaldırabilecek zeka ve eğitim düzeyinde değil. Zor konuşmaları başlattığınızda “bir kabahati var ki adım atıyor” olarak yorumlanıyor. “Bana kıymet veriyor” diyebilecek muhakemeye sahip insan 3-5’tir ancak.
ben kendimi dolandırılmış hissediyorum ya. gifted kif falan değildik. derse biraz kafası basan, yaşından olgun, çıtırından neglected çocuklarız bizimle uğraşmalarına gerek kalmıyor diye bize çok iyi bir gelecek hayali sattılar. ne çocuk olabildik ne yetişkin olabiliyoruz.
+anne kadın dün cildin ne kadar güzel makyaj var sandım çok güzel duruyo dedi
- güzel cilt görmemiş o
( herkes seni kıskanıyo diyen anaların yanında bizim ana)
fotoğraflarını gösterecek kimsesi yok düşüncesi çok saçma yani o kadar ülkeyi deneyimlemiş işte hayatı dolu dolu yaşamış birilerine anlatmak göstermek için yapılan bir şey değil ki bu çocuğuna torununa gösterip anlatsın sırf anılarını göstermek için mi aile kuruluyo ahahhahah
Bizim apartmanda 70 yaşında bir teyze var. Eski hippi tayfadan. Dünyayı gezmiş. Binlerce fotoğrafı var; paris,roma,tokyo..
Ama fotoğraflarını gösterecek kimsesi yok. Ailesinde kardeşi amcası halası herkes vefat etmiş. çocuk da yapmamış. Olmamış değil yapmamış. Apartmanda kimi yakalasa evine çağırıp kahve içiriyor.
Fotoğraf albümlerini gösteriyor.
Bak ben italyaya da gitmiştim diye fotoğrafı uzatırken Gözlerindeki hüznü görseniz dayanamaz ağlarsınız.
Bir gün kokudan dolayı kapısını çilingirle açıp cesedini bulacağız. Başka bir ihtimal yok çünkü.
Ne acı bir son...