@_ysmn94 @onderseren Çocuk ailede mayalanıyor, okulda tamamlanıyor. Okulda saygıdan bahsedilse de evde saygısızlık görüyorsa o teorik bilgi hep havada kalacak ve okul bi bakımevi safsatasindan ileri gitmeyecek..
Halka sunulan medya içeriklerini üreten kişilerin de para dışında bir gayesi olmalı. Ve artık kendileri dahil hicbirimizin güvende olmadığı hatırlanmalı. Suçtan ziyade biraz da ağır cezai yaptırımlar ve sınırlar konuşulmalı...
Sadece çocuklara degil bebeğine yemek yesin diye youtube içerikleri izleten, odasında çocuğu bilgisayarla bir başına bırakan, kendi keyfinden olmayıp çocuğun olduğu ortamda mafya dizileri izleyen anne babalar da bu eğitimlerden mecburi yararlanmalı.
Odunla çiçeği aynı ortama sokuyoruz ama herkes okumak zorunda değil. Çocuklara mesailerini harcayan öğretmene önce sistem değer vermeli. Değil akıllı telefon kullanmak, farklı renk hırka bile giyemedigimz dönemn disiplini gelmeli. Medya oy.dersleri ilkokuldn zorunlu başlamalı.
Sosyal çürüme var, vahşi çocuklar yetişiyor, havlayan şarkıcıların konserleri dolup taşıyor.Acil güvenlik önlemi olarak polis ekipleri okullarda güvenlik sağlamaya çalışsın, kabul. Ama çözüm değil.. Balıkları baştan kokutmamak adına önlemler almak lazım.
Medya, gençleri Eşref, Polat, Bozkurt'a özendirerek şekillendiriyor. Siyasiler bu kişilere hediyeler gönderiyor. Biz de her olaydan sonra aynı sitemleri edip nisyanla yola devam ediyoruz!! Faydasız olsa bile susamadığımız şeyler yaşıyoruz..
Birleşmiş Milletler,
İslam İş Birliği Teşkilatı,
Yüzlerce Devlet, STK,
Rutinini, hayatını, canını riske atan şu sivillerin binde biri kadar etkili ve içten olamadınız. Tarih hiçbirini unutmayacak, hepsini yazacak.
21. Yüzyılın en büyük utancı olarak kalacak Gazze.
#NAZIsrael
Selçuk Şirin, Ahmet Şerif İzgören ve Rahmetli Doğan Cüceloğlu’nun en çok önerdiği eserlerden biri. Ebeveylerin çocuğunun beynini inşa edebileceğini, zekânın doğuştan gelmediğini, dil çevresinin genişletmenin önemini bilimsel verilerle ortaya koyuyor. Sosyoekonomik düzeyi yüksek ailelerin çocukları ebeveynlerinden 13-36 ay arasında 45 milyon kelime işitirken sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerin çocukları 13 milyon kelime işitiyor. Fark 32 milyon kelime. Buradan kastedilen 30 milyon farklı kelime değil tekrar edilen kelime sayılarının toplamını içeriyor. Eser ismini buradan alıyor ve kitapta vurgulanan şu: 3 yaşına kadar çocuklarınıza konuşun, iletişim kurun, anlatın, dinleyin ve bu tek yönlü olmasın; etkileşimli olsun. Kitap, her ebeveynin çocuğunun “beyin geliştiricisi” olabileceğini savunuyor, sözcüklerinin gücünü anlamamızı salık veriyor ve “Bebekler akıllı doğmaz onlarla konuşan ebeveynler onları akıllı yapar.” düşüncesini bilimsel olarak ispatlıyor. Bununla da kalmıyor; ikna edici ve uygulanabilir basit yöntemler sunuyor. Çocuklarla konuşmasının dünyadaki en değerli kaynak olduğunun altını çiziyor ve konuşmamanın beynin düşmanı olduğunu hatırlatıyor. Burada kastedilen “çocuğa konuşma” değil karşılıklı; “Nasıl?” ve “Neden?” ile başlayan açık uçlu sorularla başlayan konuşma. Ebeveynler çocuklarla konuştukça çocukları kelime hazneleri hızla gelişiyor. Sevgi dolu olmayan kelimeler (emirler, tehditler, yasaklar vb.) dil edinme kabiliyetini olumsuz etkiliyor. Çocukların başarısında sosyo-ekonomik düzeylerinin değil erken dil ortamının önemini şaşırtıcı bir şekilde ortaya koyuyor ve bunun akademik başarısının dışında olduğunu belirtiyor. Bilimsel araştırmalar gösteriyor ki bir çocuğun öğrenme yeteneği, hayatının ilk yıllarında kendisiyle konuşulması, dile maruz bırakılmasıyla ilgilidir. Çocukla doğumundan itibaren konuşmak iletişim becerisini ve çocuk okumaya geçmeden çok önce okuryazarlık becerisini ayrıca kitap sevgisini geliştiriyor. O yüzden tüm elektronik cihazları kapatıp onlarla konuşalım. Her ebeveynin, eğitimcinin, eğitim politikasını belirleyenlerin ve eğitimle ilgili herkesin okuması gereken bir başucu eseri. @BuzdagiYayinevi@DrDanaSuskind
Makalenizin girişi, okuyuculara çalışmanızı anlamaları için gereken arka plan bilgisini sağlama fırsatıdır. İyi yazıldığında, bulgularınızı daha geniş bir kitleye erişilebilir kılarak okuyucu kitlenizi genişletecektir.
Dünyanın önde gelen üniversitelerinden MIT'nin önerileri:
Bir köyde doğmuş, belli dini kalıplar ile büyütülmüş, orada evlenmiş, orada çocuğu olmuş ve orada yaşlanmış köylü bir kadının “Ben hayatım boyunca hiç içki içmedim,” diye övünmesi kadar saçma sapan bir şey yoktur. Çünkü alkol ile hiç karşı karşıya gelmemiş o günah ile sınanmamıştır.
Benim ülkemde ben yaşarken hiç savaş çıkmadı. Evini barkını bırakıp dilini bilmediğin bir ülkede kocan yanında olmadan çocukların ile hayatta nasıl kalınır tek bir fikrim bile yok. Kirlenenince nerede yıkanırım, acıkınca kimden para isterim, ayakkabım yırtılsa o sırada ne yaparım, “çok hastayım,” Türkçe nasıl denir bilememek nasıldır bilmiyorum. Bilmediğim için de mülteci bir kadın neden bedenini para ile satar kestiremiyorum.
Eğer katil olmadıysam hayat beni o sınıra hiç getirmediği için belki, getirdiği zaman ne yapardım acaba. Hiç hırsızlık yapmadıysam belki de hiç çaresiz hissetmediğimden olabilir. Üç gün aç kalsam, çocuklarım açlıktan hasta olsa belki ben de bu yola başvuracağım.
Hz. Yunus olsan bile balığın yutmasından kaçamazsın, Hz. Eyyub olsan kurtların kemirmesinden…
Hz. Yusuf olsan ilk önce nefsin ile sınanırsın, Hz. Meryem olsan iftira gelir seni bulur, önleyemezsin…
Hz. Nuh oldun diye evlatlarının sana itaat etmesini bekleyemezsin…
İmam Azam’sın diye zindana atılmaktan kurtulamazsın, Hz. Hüseyin olunca Kerbala’da ölmekten…
Seni dünya imtihanından hiç bir şey kurtarmıyor.
Bu yüzden de ben düşmem dememek, ben onun yaptığını asla yapmam diye büyüklenmemek, aklı olsaydı da aklını kullansaydı gibi büyük cümleler kurmamak lazım sanırım.
Çünkü insan en çok iddiasından vuruluyor.
Çünkü hepimiz iç içe geçmiş aynalar gibiyiz. Birbirimize benziyoruz.
Çünkü bir başkasının yüzünde aslında kendi aksimizi görüyoruz.
Çünkü insanız.
Bu yüzden de en çok iddiasının olduğu yerden yara alıyor insan.
En çok orası kanıyor.
Namluyu kendine tutuyor farkında değil.
Bir başkasının yarasını kanatmak, onu ayıplamak yerine üflesek de insan olmanın onuru yerden kaldırabilsek keşke. Biz düşünce de o koşup gelse yardıma. Başka nasıl katlanılır bu dünya cehennemine.
Diğer türlü bataklık, her nefes ziyan...
Ezgi Akgül
11 Eylül 2024 Çarşamba