Tekrarladıkça köreliyor insan
Yavaşladıkça geniş
Dünya annemi doğrularcasına dönüyor
Durup durup bakıyorum pencerelerden
Yalnız bir ağaç kadar sustum sayılır
Ama hala birikmiş sorularım var
Mesela insan öldükten sonra
Dokunduğu yerler ve dokunduğu
şeyler de ölüyor mu? 🖤🍂
Sevgilim sabahın erkenini seviyor.
Ben geceyi ve esmerliğini onun.
O dorukları seviyor, korkuyor bundan.
Ben rüzgârla buluşan tepeyi, tuhaflığı.
Ona bir yeșil gülümsüyor,
ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,
diyorum, seni de öyle.
O kendi boşluğunda oyalanan günlerde
canı sıkılan
Bir selam yetiyor mu sana bilmiyorum. Bana yetmiyor. Öyle hep bir telaş, durup neden sarılmıyorum sana. Durup seni izlemediğimden beri iyi gitmiyor dünya, durup sana sarılmadığımdan beri ağlamakta zorlanıyorum. Köküne döktükleri beyaz kuma bakma sen, çok güzelsin. Yine güzelsin.