मुझे ऐसा प्रेम चाहिए जो मुश्किलों में भी ठहरना जाने।जो पूरे साहस से कह सके
“हाँ, मैं तुमसे प्रेम करता हूँ।”और फिर अपने उसी प्रेम क��� साथ खड़ा भी रहे।मुझे कोई पूर्ण इंसान नहीं चाहिए,
बस कोई ऐसा चाहिए जिसमें मुझे प्रेम करने, स्वीकार करने,अपनी कही हुई बातों पर खड़े रहने की हिम्मत हो।
भीती या गोष्टीची आहेच की तू मला सोडून जाशील…
पण त्याहूनही जास्त भीती या गोष्टीची आहे की, तू गेल्यावर घरी काय सांगू?
ज्यांना तुझ्याबद्दल सांगितलं, ज्यांच्यासमोर तुझं नाव घेताना मनात इतका विश्वास होता की “हाच माझ्या आयुष्याचा साथीदार असेल…” त्यांना आता काय सांगू?
उद्या घरच्यांच्या प्रश्नांना उत्तर देताना माझ्याकडे काहीच उत्तर नसेल…
फक��त एकच प्रश्न असेल—
“ज्याच्यावर एवढा विश्वास ठेवला, तोच का सोडून गेला?”
आणि त्या प्रश्नाचं उत्तर कदाचित माझ्याकडे आयुष्यभर नसेल…
कारण काही माणसं आयुष्यातून गेली की त्यांची जागा रिकामी राहत नाही,
तेरी याद ना आए, ऐसा एक पल नहीं,
तू बस मेरा रहे, इसके सिवा मुझे कुछ नहीं।
तेरी हँसी में मेरी खुशी, तेरी बातों में मेरा सुकून,
तू साथ रहे उम्रभर, बस यही है मेरा जुनून।
ना दौलत चाहिए, ना कोई और ख्वाहिश,
बस तेरा हाथ मेरे हाथों में रहे आख़िरी साँस तक।
हर जन्म में तुझे ही माँगूँ,