Sabah dünyanın en güzel kızı gibi hissediyodum. Suan cirkinlikten aynaya bakasım yok. Garip tarafı konunun benim bakış açımla ilgili olduğunu da sanmıyorum, değişiyorum.
Dinlendirici şifa veren rüyalar görmeyeceksem bu gece zifiri karanlıkta kalmak istiyorum. Kabuslarla, beynimin senaryolu uzun rüyalarıyla ugrasacak gücüm yok bu gece.
İmtihanım insanlarla, sevgilerle, dostluklarla hep. Para mal mülk kariyer -sağlığı ayırıyorum- çarpmıyor onlar kadar. En değer verdiğim kavramlar sırtını dönüyor bana. En çok dua ettiklerim de insan ilişkileri bu yüzden. Ama hep yere seriliyorum. Tut çıkar beni bu döngüden.