Bir gün iyileşiyor gibi hissediyorum, ertesi gün yeniden karanlığa düşüyorum. Sonu olmayan bir döngü gibi. Eskiden her şeye tutkuyla sarılırdım, mutlu olmaya çabalardım. Şimdi kendimi uzun zaman önce kaybetmiş gibiyim. Ne heyecan, ne heves, ne uyku düzeni ne de eski benden eser kaldı. Kendi sessizliğimin sahibiyim. Akıp giden bir hayat var, ben sadece izliyorum.
Davranışlarının bana nasıl hissettirdiğini sana söylediğim için özür dilerim. Bir dahaki sefere hiçbir şey söylemeyeceğim, sen de neden sessizleştiğimi ve uzaklaştığımı merak edip duracaksın.