"bu insandaki kısmetim, bu dostluğa biçilen ömür, bu sevdadaki payım bu kadarmış" diyebilmeli insan. hiç pişmanlık duymadan; başı dik, adımları sağlam ve dudağında mağrur bir tebessümle yola devam etmeli. güzel yaşamak kadar, vaktinde ve asaletle gitmek de bir sanattır.
uçan kuşla bile muhkem bir bağ kurduğum için sevdiğim birisinden kopmak benim bu hayattaki en zorlu sınavım. bir kopuşun ardından yasımı son damlasına kadar tutuyorum. o yas, beni evirip çevirip bambaşka birine dönüştürene değin onun ellerinden kurtulamıyorum.
Anlaşılmak… Hayatta bundan daha büyük bir arayışı yoktur insanın. Yaşadığı her an, günün her saati ve koca bir ömrün her dakikası bunun peşinde insan. Yolların yokuşu da yürümenin güzelliği de bununla anlamlı. İnsan hayattan ve diğer insanlardan sadece anlaşılmayı bekliyor…