کمبود تمام کننده در آرژانتین اینجوریه که جوری با پاسهای کوتاه میخوان در عمق نفوذ کنن انگار اصلا متوجه نیستن عقبن و فک میکنن تمام وقت دنیارو دارن. مسی هم دست ازین تک رویهای بیموردش برداره خوب میشه.
آرژانتین با اینکه بازی رو سخت برد ولی خیلی خوب بازی کرد. بارها از دفاع چند لایهی کیپ ورده رد شد. فکر نمیکنم گلهایی که خورد هم نشونهی ضعف دفاعیش باشه، مخصوصا گل استثنایی دوم. صرفا قرار بود بازی جوری پیش بره که کیپ ورده بیشتر بدرخشه.
از یه ویدئو مربوط به شادی لبنانیها بخاطر برد برزیل متوجه یک رابطهی فرهنگی بین لبنان و برزیل شدم. گویا اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست چند میلیون لبنانی مهاجرت میکنن به برزیل و یه سری تخمین میزنن جمعیت لبنانی تبارهای برزیل از خود لبنان بیشتره!
یه سری فیلمسازها هستن دقیقا همون صفتی که تندترین نقدها رو متوجهشون میکنه نه تنها نقطهی قوتشونه، بلکه سنگ محکی برای تشخیص اهمیت آثارشون در نسبت با همدیگهست. مثلا در کارنامهی روسلینی جنراله دلا رووره اثر کم اهمیتتریه به این خاطر که کمتر از آثار دیگه حس «ناتمام» بودن میده.
ولی من آرزو به دل موندم یه تورنومنت ایران یه ذره با کلاستر بازی کنی. مشخص باشه برنامه دارن، بازی سازی کنه، ریتم بازی دستش باشه. فقط یه برهه تیم برانکو خوب بود. تا بوده ولی اتوبوس پارک کردن و کشیدن زیرش.
ازونجایی که طرفداران ایتالیا، از جمله خود ایتالیاییها، بهصورت سنتی تیم دومشون آرژانتینه، من هم این جام مسی فنم. امشب از کنار یه بار میگذشتم خیلی جو سنگین بود. ایشالا اگه ساعت بازی آرژانتین مناسب باشه سری بعد برم بار🇦🇷
محمد محبی به همراه مهدی قایدی و عارف غلامی از جمله بازیکنانی بودند که بعد از قهرمانی اسنقلال در سال ۱۴۰۱ جام را به میلاد زارع، هوادار استقلال، از جاویدنامان زن، زندگی، آزادی تقدیم کردند.