هرچیزی توی تاریخنگاری گم بشه توی هنر ثبت میشه. سیاست های غیرانسانی رو زیر سوال میبره و فضایی برای سوگواری و ترمیم ترومای بعد از جنگ به وجود میاره. هنر وجدان بیدار تاریخه. همیشه طرف انسانیت بوده و هست. و این قضیه که تاریخ هنر نمیخونید ناراحت کننده است.
هنر و هنرمند در تمامی دوره های تاریخی بیشترین تأثیرگذاری و تأثیرپذیری رو در جنگ داشته. هنر ابزار نشان دادن قدرت و تبلیغاته. فجایع جنگ رو نشون میده و میگه جنگ قربانی داره نه قهرمان. در قرن بیستم هنرمندان مدرنیست همینطوری افکار عمومی رو نسبت به فجایع جنگی آگاه و حساس کردن.
همکارانش درباره اش میگفتن آدم خیلی مهربون با روحی پاک بود.
با ویدیوهاش چند ماه داشتم ایتالیایی میخوندم حتی دیگه نمیدونم چطوری باید بقیه ویدیوهاش رو ببینم وقتی میدونم خودش دیگه نیست.
این وایت های احمق هم نظرشون اینه ما همینطوری رندوم یه عدد انتخاب کردیم و میگیم انقدر این مدت کشته دادیم. تو مخیله کوفتیشونم این قتل عام نمیگنجه بعد زر اضافه هم میزنند.