کسی که از من خوشش بیاید،اغراق میکند،از من در ذهن خودش فانتزیهای غیر واقعی میسازد، توقعاتش را فراتر از حقیقت میبرد،و آنگاه که مرا آنگونه نیافت، سرخورده و دلزده میشود
اما کسی که به من بی تفاوت است، یا خوشش نمیآید،بعدا که خود حقیقتی من را یافت،غنیمت میشمرد و ماندگار خواهد شد
هم دنیا هم آخرت میدونی یعنی چی
یعنی روزه مستحبی بگیری ولی در میانه کار به ناهار دعوت بشی :))
و از این جهت هم ثواب روزه رو بردی و هم ناهار رو میزنی بر بدن
تقبل الله منا و منکم
شنیدی فاضل نظری یه شعری داره « من و جام می و معشوق، الباقی اضافات است» !؟
هرچی خواستم یه شعری با همین مضمون بسازم با الفاظ «ساعت ۱۱ شب ، لپ تاپ ، فلسفه ، قهوه» نتونستم ... شرمنده
حتی مهمترین چیزها هم تا یک حدی ارزش دارند!
از حدش که بگذرد دیگر باید فراموشش کرد. چون به مسیرت و سرمایه درونیات ضربه میزند.
و جز خدا ، چیزی و کسی ارزش فنا شدن را ندارد، چون فقط اوست که در عوض مصرف شدن، بهایی قابل را به تو میپردازد...