یه پادکستی گوش مىدادم، مىگفت:
«در طبيعت هيچ چیز عجله نمىكنه؛
ماه عجله نمىكنه، خورشيد هم عجله نمىكنه ، اما ما آدمها موجودات عجولى هستيم؛
وقتی زيادى عجله مى كنيم، روحمون ازمون جا مى مونه.» چون زودتر از موعد به جايى رسيدن،
گاهی يعنی يه تكه از خودت رو توى مسير جا گذاشتی🙏💫✨
زندگی پر از خوب و بدیه، و صبر کردن وقتی وسط بدیها گیر کردی، واقعاً سخته. شاید برای همینه که توی تاریخ و اساطیر، اینهمه از اسطورههای صبر گفتن.
صبر میتونه شبیه جادو باشه؛
اما نتیجهش جادو نیست، مطمئنتر از اونه.
بدیها که بگذرن، دوباره به خوبیها میرسی.
صبر، یه هنر کمیابه💚
یه دیالوگی بود که میگفت:
«تو از ظرف بیسکوئیت همیشه اون تیکه که شکسته رو برمیداری، چون فکر میکنی لیاقت خوبشو نداری»
و ما چقدر نرفتیم، نخوردیم، نپوشیدیم و آدما رو پس زدیم، چون هیچکس نبود که بهمون حس کافی بودن بده، هیچوقت حس نکردیم لیاقت داریم.
«مهم نیست چقدر منزوی باشی و چقدر احساس تنهایی کنی؛ اگر کارت رو صادقانه و با وجدان انجام بدی، آدمهایی که هنوز نمیشناسی، خودشون سراغت میان و دوستت میشن.»
ویدیو :شاترایسلند