اون حس توخالی و دلتنگی عمیقی که برای خونه، مامانم، بابام، خواهرم دارم بعضی وقتها حس میکنم توانایی اینو داره از درون خفه ام کنه ولی باید نقاب بزنم و برم جلو انگار نه انگار و چقدر سخته مهاجر بودن و سخت تر ایرانی بودن
توی این اپلاهایی که دارم میکنم برای بقیه بیشتر کار دارم پیدا میکنم تا خودم کلا همیشه همه چی برعکس هرچیزی که میخوای یکهو به طور عجیبی از جلو چشات نیست میشه🥲
دوستان tech بچه های لندن و حومه اگر تو شرکتتون graduate schemes دارید میشه لطفا اینجا بگید من هر چقدر تو سایت های مختلف گشتم و پیدا کردم اپلای کردم ولی اکثرا شرکتای بزرگن که بیشتر فکر کنم با ریفر میشه رفت جلو🥸
این تویتم اگه دست به دست کنید که عالی میشه 🥲
@__noldor__ من یادمه بچه بودم اینو تو برنامه فیتیله شنیده بودم تا چند ماه گیر داده بودم به بابام که چرا چایی داغ میخوری حتی گریه ام کردم یکی دوبار سر این موضوع :|| :))
اگه ی وقت باطری اجتماعیتون زیادی پر بود پاشید ویکند برید وستفیلد هر کی اشنا هست ببینید شانستونم باشه تو صف اردر یکهو ممکنه علی دایی رو ببینید خلاصه روزتون تکمیل میشه رسما :)
به نظرم یکی از نشونه های از دست دادن کودک درون زمانیه که میزنید تو ذوق ادمها، وقتی ذوق کسی کور میکنید و تاثیری که روش میزارید دقیقا مثل دنبال کردن الگوی خانواده ها با بچه هاس با این تفاوت که این رفتار درست نبوده و نیست!! پس نکنید لطفا 🥸