من فکر میکردم بعد از دیدن عکس بچه ده ساله که جوری با تیر جنگی زدنش که نصف صورتش نیست دیگه کسی صحبت از اخلاقیات نکنه ولی خب مادرقحبه تر از این صحبتا هستین.
به مادری فکر کن که بهش گفتن برو حرومزادت رو پیدا کن و اون مادر با دستای خودش یکی یکی زیپ کیسه ها رو پایین میکشید، یکی با گلوی تیر خورده، یکی با سر متلاشی شده، دیگری با آنژیوکت در دست و تیر خلاص خورده، کیسه بعدی نوجوانی که هنوز چشم هایش بسته نشده
حالا از روزمرگیات بگو بی شرف
آقا وقتی تیم فوتبال مورد علاقهی یه پسر میبازه چطوری باید بهش دلداری داد؟
من هنوز بعد سه سال نمیدونم وقتی آرسنال میبازه باید به محمدمهدی چی بگم آروم شه.
جدی موقع پخش این عکسا با خودتون نگفتین دارم چیکار کنم؟ نگفتین کجاش عجیبه یه نفر با خونواده و همسرش وقت بگذرونه یا یه حیوون رو بغل کنه؟
واسه شما که پدرتون کل روز مشغول سرکوب مردمن و به ننهتون صرفا بعنوان دستگاه تولهزایی نگاه میکنن، طبیعیه درکی از محبت پدر و خونواده نداشته باشین.