zeynep beni bekle / gece ağaçlarına
yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı
yalnızlığını mutlaka değiştireceğim
bir yaprak halinde süzülüp saçlarına
eski teşrin’lerden / kederli kırmızı
zeynep beni bekle mutlaka döneceğim
söyle kim önleyebilir buluşmamızı
Sorarlarsa, "Ne iş yaptın bu dünyada?" diye, rahatça verebilirim yanıtını:
"Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyarın arasına doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."
Halbuki sana rastladığım gün susuzdum...
Yalnızdım...
Bir çırpıda içtim,
Gözlerini...
Ama işte günlerce konuşmaz!
Yazmaz,
Aramaz,
Sormaz...
Sonra gelir,
Bir "Merhaba" der!
Ve yine...
O kazanır!
Unuturum diye uyandım.
Yine seninle uyandım!
Belli ki uyurken de
Sevmişim seni...
Sevmek güzel meslek,
Ama zor...
Can dayanıyor dayanmasına
Ama yürek...
Gitti gidecek!
Senin çelme taktığın yerden,
Başlıyorum işte hayata...
"Seninle gezmediğim bir sokak var içimde,
Seninle gitmediğim bir yolculuk var daha,
Seninle geçirmediğim günler ve geceler var,
Seninle paylaşmadığım aşkım var daha..."
Mohammad GHOLİPOUR
Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
Bir'den iki kişiyi döndürür bir kişiye...
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yanlız başına bir ömür bir kişiye.
Özdemir Asaf