همای اوج ِ سعادت، به دام ِ ما افتد
اگر تو را گذری بر مقام ِ ما، افتد
حبابوار، براندازم از نشاط ِ کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ِ ما افتد
شبی که ماهِ مراد، از افق شود طالع
بُوَد که پرتوِ نوری به بام ِ ما افتد
#حافظ#فال_حافظ#شب_چله#شب_یلدا
کسی چه میداند من چقدر تلاش کردهام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفهی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد.
✎فئودور داستایفسکی/برادران کارامازوف