3 Şubat sabahı otobüsle havaalanına gitmek üzere, fotoğrafta gördüğünüz okulunun önünde öğretmenlerine teslim ettim kızımı.
Selin annesine ve bana sarıldı, valizini verdik otobüse bindi. Gecikenler vardı diye bekliyordu otobüs, tekrar indi ve geldi ikimize de birer kez daha sarıldı.
Şaşırdık, arabayla eve dönerken de konuştuk Selin iki kez sarıldı bize diye. Hatta sabahın çok erken saati olduğu için uyku sersemliğinden dolayı deyip güldük.
Meğer son kez sarıldığını biliyormuş gibi sarılmış bize, yetmemiş bir kez daha sarılmış...
Burası benim de okulumdu, 6 sene burada okudum. 3 Şubat'tan beri önünden beri geçmemiştim, ilk kez dünkü eylem için gidebildim...
Tüm şehirlerimizden halkımız, eşimiz dostumuz gardaşlarımız ilk gün olduğu gibi dün de yanımızdaydı. İyi ki de varlar, yoksa biz asla ayakta duramazdık.
Hiç tanımadığım insanların kurduğu cümleler bağlıyor bizi hayata, "Yanınızdayız, sizinleyiz, sonuna kadar bu yoldayız"
100 metre yürüse zorlanacak arkadaşlarımın 3 kilometre yolu şikayetsiz yürümesi bağlıyor, daha yeni beyin kanaması geçirmiş dostumun kalkıp oraya gelmesi bağlıyor.
Mecliste birbirlerini yiyen iktidar ve muhalefet parti vekillerinin, amasız fakatsız birlik olup destek vermesi. Bizimle birlikte olması ve bizimle birlikte gözyaşı dökmesi bağlıyor.
Ve siz bu platformda ilk günden beri acımıza ortak olan, bizi hiç tanımadan destek veren ve buraya kadar okuyan insanlar, verdiğiniz destek, yazdığınız cümleler bağlıyor bizi hayata.
Hepiniz iyi ki varsınız...
Haklıyız, kazanacağız, birlikte katilleri sonsuza kadar o deliklere tıkacağız!
#isiasortakdavamız
Bizim varlık sebebimiz, her şeyimiz, Selin'imiz... #selinkarakaya Sensiz her şey çok zor annem... Çok özlüyoruz, içimizdeki boşluk bir daha asla dolmayacak, bu kalp ağrısıyla nasıl yaşar insan?!
Susma!
Unutma!
Affetme!
#isiasortakdavamız